Θαυμάσαι πρόσωπον ἀσεβοῦς, οὐ καλόν. [Cod. f. 77. b.] Κἂν ἐν ἀξιώματι ᾖ, κἂν πιθανότητι λόγων κρύπτῃ τὸ δίκαιον. Θαυμάζει πρόσωπον ἀσεβοῦς, καὶ ὁ τὴν ἐνυπάρχουσαν τῷ διαβόλῳ κακίαν ἀποδεχόμενος. Χείλη ἄφρονος ἄγουσιν αὐτὸν εἰς κακά· τὸ δὲ στόμα αὐτοῦ τὸ θρασὺ, θάνατον ἐπικαλεῖται. [Ibid.] Λογισμοὶ ἄφρονος, καὶ λόγοι ἄγουσιν αὐτὸν εἰς κακὰ ψυχῆς τε καὶ σώματος. Εἰ δὲ ὁ θάνατος γεννᾶται ἀπὸ θρασύτητος, ἄρα ὁ θάνατος χωρίζει ψυχὴν ἀπὸ τῆς ὄντως ζωῆς. Ἡ γὰρ θρασύτης ἡμᾶς ὄντως χωρίζει ἀπὸ τοῦ εἰπόντος, ἐγώ εἰμι ἡ ζωή· καὶ ὥσπερ ἐκ τῆς θρασύτητος γεννᾶται ὁ θάνατος, οὕτως ἐκ τῆς πραΰτητος ἡ ζωή. Ἀντίκειται γὰρ τῇ θρασύτητι ἡ πραΰτης. Ὀκνηροὺς καταβάλλει φόβος· ψυχαὶ δὲ ἀνδρογύνων πεινάσουσιν. Τῶν ὀκνηρῶν καὶ ἀνάνδρων· ψυχαὶ δὲ ἀνδρογύνων τῶν ἐκκεχυμένων, τῶν μαλακῶν. Ὁ μὴ ἰώμενος αὑτὸν ἐν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ, κ. τ. λ. Ὁ μὴ ἰώμενος ἑαυτὸν ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν αὑτοῦ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς παρὰ Χριστοῦ δοθεῖσιν αὐτῷ, ἀδελφός ἐστι τοῦ διαβόλου τοῦ γινώσκοντος τὰς κολάσεις καὶ λυμαινομένου ἑαυτὸν εἰς αὐτάς. Καὶ ὁ Παῦλός φησίν· Ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν, ἔσται σκεῦος χρήσιμον τῷ Δεσπότῃ. Ἐκ μεγαλωσύνης ἰσχύος φανερὸν τὸ ὄνομα Κυρίου, κ. τ. λ. Τουτέστι δήλη αὐτοῦ ἡ γνῶσις. Οὐ χρεία διδασκαλίας, φανερὸν τὸ ὄνομα Κυρίου, τοῦ Θεοῦ ἡ δύναμις. Καὶ δῆλον κἀντεῦθεν, ἐκ τοῦ τοὺς προστρέχοντας αὐτῷ ὑψοῦν.
Μετάφραση
Δεν είναι καλό να δείχνει κανείς εύνοια στο πρόσωπο του ασεβούς. [Cod. f. 77. b.] Ακόμη κι αν αυτός βρίσκεται σε αξίωμα, ακόμη κι αν με την πειστικότητα των λόγων του αποκρύπτει το δίκαιο. Εύνοια στο πρόσωπο του ασεβούς δείχνει και εκείνος που αποδέχεται την κακία η οποία ενυπάρχει στον διάβολο. Τα χείλη του άφρονος τον οδηγούν σε κακά· και το θρασύ του στόμα επικαλείται τον θάνατο. [Ό.π.] Οι λογισμοί του άφρονος και τα λόγια του τον οδηγούν σε κακά της ψυχής και του σώματος. Εάν δε ο θάνατος γεννάται από τη θρασύτητα, άρα ο θάνατος χωρίζει την ψυχή από την όντως ζωή. Διότι η θρασύτητα πράγματι μας χωρίζει από Εκείνον που είπε: «Εγώ είμαι η ζωή»· και όπως ακριβώς από τη θρασύτητα γεννάται ο θάνατος, έτσι και από την πραότητα γεννάται η ζωή. Διότι η πραότητα είναι αντίθετη προς τη θρασύτητα. Τους οκνηρούς τους καταβάλλει ο φόβος· και οι ψυχές των ανδρόγυνων θα πεινάσουν. Δηλαδή των οκνηρών και των άνανδρων· και ψυχές ανδρόγυνων εννοεί των έκλυτων, των μαλθακών. Όποιος δεν θεραπεύει τον εαυτό του μέσω των έργων του, κ.λπ. Εκείνος που δεν θεραπεύει τον εαυτό του από τις αμαρτίες του μέσω των έργων που του έχουν δοθεί από τον Χριστό, είναι αδελφός του διαβόλου, ο οποίος γνωρίζει τις κολάσεις και ωστόσο καταστρέφει τον εαυτό του ρίχνοντάς τον σε αυτές. Και ο Παύλος λέει: «Εάν, λοιπόν, κανείς καθαρίσει τον εαυτό του, θα γίνει σκεύος εύχρηστο στον Δεσπότη». Από το μεγαλείο της ισχύος Του είναι φανερό το όνομα του Κυρίου, κ.λπ. Δηλαδή, είναι ολοφάνερη η γνώση Του. Δεν υπάρχει ανάγκη διδασκαλίας, αφού είναι φανερό το όνομα του Κυρίου, η δύναμη του Θεού. Και αυτό είναι προφανές και από το εξής: από το ότι υψώνει εκείνους που προστρέχουν σε Αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες