Ὕπαρξις πλουσίου ἀνδρὸς, πόλις ἰσχυρά. [Cod. f. 56 b.] Ὃ λέγει, τοιοῦτον ἔστιν· Οὐκ ἀρκεῖ ὁ πλοῦτος αὐτοῦ καθ᾽ ἑαυτὸν σῶσαι τὸν ἔχοντα, ἀλλὰ δεῖ πόλεως ἰσχυρᾶς καὶ δόξαν ἐχούσης· ἐν γὰρ ἀσφαλείᾳ καθίστησι καὶ ἡ δόξα. Ἢ οὕτως· Ἡ ὕπαρξις τῶν δικαίων, καὶ πᾶς ὁ θησαυρὸς αὐτῶν, ἡ ἄνω Ἱερουσαλήμ· ἐκεῖ γὰρ θησαυρίζουσι τὰ νῦν ἔργα αὐτῶν. Πρὸ συντριβῆς ὑψοῦται καρδία ἀνδρός. Ὁρᾷς πῶς ἡ δόξα φορτικὸν, καὶ καλὸν ἡ συντριβή; Ὥσπερ, φησὶ, τῇ ὑπερηφανίᾳ ἕπεται ἡ συντριβὴ, οὕτω τῇ ταπεινώσει δόξα· οὐ δυνατὸν γὰρ πεσεῖν τὸν μὴ ὑψηλοφρονήσαντα· ἐπεὶ πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται. Θυμὸν ἀνδρὸς πραΰνει θεράπων φρόνιμος· ὀλιγόψυχον δὲ ἄνδρα τίς ὑποίσει; Τοῦτό φησιν, ὅτι θυμοῦ χείρων ἡ ὀλιγοψυχία. Ἐκεῖνον γὰρ καὶ οἰκέτης, ὁ παῤῥησίαν οὐκ ἔχων ἐξουσίας, δύναται παραμυθήσασθαι· τοῦτον δὲ οὐχί. Ἢ ὥσπερ πάρδαλις ἀπορουμένη λέγεται ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἁμαρτάνοντας, καὶ πέτρα σκανδάλου πρὸς τοὺς ἀπιστοῦντας, οὕτως καὶ ὀλιγόψυχος ἐπὶ τοῖς πλημμελοῦσιν.
Μετάφραση
«Η περιουσία του πλούσιου άνδρα είναι ισχυρή πόλη.» [Κώδ. φ. 56 β.] Αυτό που λέει έχει την εξής έννοια: Δεν αρκεί ο πλούτος από μόνος του για να σώσει εκείνον που τον κατέχει, αλλά απαιτείται πόλη ισχυρή και ένδοξη· διότι και η δόξα παρέχει ασφάλεια. Ή με άλλη έννοια: Η περιουσία των δικαίων και όλος ο θησαυρός τους είναι η άνω Ιερουσαλήμ· διότι εκεί αποθησαυρίζουν τα τωρινά τους έργα. «Πριν από τη συντριβή υψώνεται η καρδιά του άνδρα.» Βλέπεις πώς η δόξα (η έπαρση) είναι κάτι το επαχθές, ενώ η συντριβή κάτι το καλό; Όπως ακριβώς, λέει, την υπερηφάνεια την ακολουθεί η συντριβή, έτσι και την ταπείνωση την ακολουθεί η δόξα· διότι δεν είναι δυνατόν να πέσει εκείνος που δεν διακατέχεται από υψηλοφροσύνη· επειδή καθένας που υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί. «Τον θυμό του άνδρα τον πραΰνει ένας φρόνιμος υπηρέτης· τον ολιγόψυχο, όμως, άνδρα ποιος θα τον υποφέρει;» Αυτό το λέει επειδή η ολιγοψυχία είναι χειρότερη από τον θυμό. Διότι τον πρώτο (εκείνον που θυμώνει) μπορεί να τον καθησυχάσει ακόμη και ένας υπηρέτης, ο οποίος δεν έχει την παρρησία της εξουσίας· τον δεύτερο, όμως, όχι. Ή, όπως ο Κύριος χαρακτηρίζεται ως πάρδαλη σε αδιέξοδο απέναντι σε όσους αμαρτάνουν, και ως λίθος σκανδάλου απέναντι σε όσους απιστούν, έτσι είναι και ο ολιγόψυχος απέναντι σε όσους σφάλλουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες