ΚΕΦΑΛ. ΙΗʹ. Ὕδωρ βαθὺ, λόγος ἐν καρδίᾳ ἀνδρός· ποταμὸς δὲ ἀναπηδῶν, πηγὴ ζωῆς. [Cod. f. 77 a.] Τὸ βαθὺ, ἀντὶ τοῦ, πολύ· καὶ δύναται πολλάκις καὶ ποταμοὺς ἀνενεγκεῖν ἀνθ᾽ ἑνός· ἢ τοῦτό φησιν, ὅτι φυλάττει ἑαυτὸν καὶ ἐν βάθει κατέχει. Ὡς γὰρ ἄμετρον ὕδωρ, οὕτως ἐν καρδίᾳ ἀνδρὸς τοῦ κατὰ Θεὸν λόγος ἀκατάληπτος. Λόγον δὲ νῦν, τὴν γνῶσίν φησιν. Ὁ γὰρ τοιοῦτος τοὺς Ἰησοῦ λόγους ἀκούει, οὗ ἐν τῇ καρδίᾳ γίνεται πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου. Ἀναπηδῶν δὲ ἀντὶ τοῦ ἀνομβρῶν, ἄρδων τὰ ὑποκείμενα, καὶ εἰς καρποφορίαν προκαλούμενος.
Μετάφραση
Κεφάλαιο ΙΗ΄. «Βαθύ νερό είναι ο λόγος στην καρδιά του ανθρώπου· ποταμός δε που αναβλύζει, πηγή ζωής.» [Cod. f. 77 a.] Το «βαθύ» τίθεται αντί του «πολύ»· και μπορεί πολλές φορές να αναβλύσει και ποταμούς αντί για έναν· ή εννοεί αυτό, ότι δηλαδή τον φυλάσσει μέσα του και τον κρατά στο βάθος. Διότι, όπως το άφθονο νερό, έτσι και στην καρδιά του ανθρώπου του Θεού ο λόγος είναι ακατάληπτος. Ως «λόγο» δε στο σημείο αυτό εννοεί τη γνώση. Διότι ένας τέτοιος άνθρωπος ακούει τους λόγους του Ιησού, στην καρδιά του οποίου γίνεται πηγή ύδατος που αναβλύζει. Το δε «αναβλύζει» τίθεται αντί του «πέφτει σαν βροχή», αρδεύοντας όσα βρίσκονται από κάτω και προκαλώντας τα σε καρποφορία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες