Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 18:6

Αν όμως περιφρονείται από κάποιον το «Ναι» και το «Όχι», η ανάγκη των όρκων ας στραφεί πλέον σε αυτό που είναι ανώτερο από εμάς, ή μάλλον ανώτερο από όλη την κτίση. Όσο για τη βλασφημία, τι να πω πλέον, πού καταλήγει και σε τι είδους κακό οδηγεί αυτούς που την χρησιμοποιούν, την οποία και ο παλαιός νόμος τιμωρεί με πικρό θάνατο. Την έχει καταδικάσει και ο ίδιος ο Χριστός με αναπόφευκτα και ατελεύτητα δεινά: «Διότι όποιος πει λόγο εναντίον του Υιού του ανθρώπου, θα του συγχωρεθεί· όποιος όμως πει εναντίον του Αγίου Πνεύματος, δεν θα του συγχωρεθεί, ούτε στον τωρινό αιώνα ούτε στον μέλλοντα.» Αποκαλώντας «Πνεύμα» την υπερβατική του σώματος φύση, που είναι ο Θεός, εναντίον του οποίου όποιος τολμά να αφήνει αχαλίνωτη τη γλώσσα του, θα θερίσει τους καρπούς της αθυροστομίας του. «Διότι τα χείλη του άφρονα τον οδηγούν σε κακά, όπως είναι γραμμένο. Και το θρασύ του στόμα προσκαλεί τον θάνατο.» Γι' αυτό και ο θεσπέσιος Μελωδός έλεγε: «Θέσε, Κύριε, φρουρά στο στόμα μου, και θύρα προστασίας γύρω από τα χείλη μου· μην επιτρέψεις να κλίνει η καρδιά μου σε λόγους πονηρίας.» Αυτοί οι λόγοι θα ήταν η πλέον ανόσια κατακραυγή εναντίον του Θεού και της άρρητης και ακήρατης φύσης Του. ΠΑΛΛ. Πρέπει λοιπόν να στηρίζονται καλά όσοι επιδιώκουν να πορεύονται άμεμπτα στον ευθύ δρόμο, και δεν ανέχονται να προσκρούουν στον Θεό. ΚΥΡ. Αυτό ακριβώς λέω.

Δεν είναι καλό να δείχνει κανείς εύνοια στο πρόσωπο του ασεβούς. [Cod. f. 77. b.] Ακόμη κι αν αυτός βρίσκεται σε αξίωμα, ακόμη κι αν με την πειστικότητα των λόγων του αποκρύπτει το δίκαιο. Εύνοια στο πρόσωπο του ασεβούς δείχνει και εκείνος που αποδέχεται την κακία η οποία ενυπάρχει στον διάβολο. Τα χείλη του άφρονος τον οδηγούν σε κακά· και το θρασύ του στόμα επικαλείται τον θάνατο. [Ό.π.] Οι λογισμοί του άφρονος και τα λόγια του τον οδηγούν σε κακά της ψυχής και του σώματος. Εάν δε ο θάνατος γεννάται από τη θρασύτητα, άρα ο θάνατος χωρίζει την ψυχή από την όντως ζωή. Διότι η θρασύτητα πράγματι μας χωρίζει από Εκείνον που είπε: «Εγώ είμαι η ζωή»· και όπως ακριβώς από τη θρασύτητα γεννάται ο θάνατος, έτσι και από την πραότητα γεννάται η ζωή. Διότι η πραότητα είναι αντίθετη προς τη θρασύτητα. Τους οκνηρούς τους καταβάλλει ο φόβος· και οι ψυχές των ανδρόγυνων θα πεινάσουν. Δηλαδή των οκνηρών και των άνανδρων· και ψυχές ανδρόγυνων εννοεί των έκλυτων, των μαλθακών. Όποιος δεν θεραπεύει τον εαυτό του μέσω των έργων του, κ.λπ. Εκείνος που δεν θεραπεύει τον εαυτό του από τις αμαρτίες του μέσω των έργων που του έχουν δοθεί από τον Χριστό, είναι αδελφός του διαβόλου, ο οποίος γνωρίζει τις κολάσεις και ωστόσο καταστρέφει τον εαυτό του ρίχνοντάς τον σε αυτές. Και ο Παύλος λέει: «Εάν, λοιπόν, κανείς καθαρίσει τον εαυτό του, θα γίνει σκεύος εύχρηστο στον Δεσπότη». Από το μεγαλείο της ισχύος Του είναι φανερό το όνομα του Κυρίου, κ.λπ. Δηλαδή, είναι ολοφάνερη η γνώση Του. Δεν υπάρχει ανάγκη διδασκαλίας, αφού είναι φανερό το όνομα του Κυρίου, η δύναμη του Θεού. Και αυτό είναι προφανές και από το εξής: από το ότι υψώνει εκείνους που προστρέχουν σε Αυτόν.

Ο σοφός άνθρωπος, ακόμη και όταν σιωπά, τιμά τον Θεό, γνωρίζοντας τον λόγο για τον οποίο σιωπά. Προφύλαξέ με, παρακαλώ, από τον άνθρωπο που έχει ακατάστατη γλώσσα. Διότι το γλίστρημα της γλώσσας είναι χειρότερο από το γλίστρημα των ποδιών. ΤΙΤΛΟΣ ΙΕʹ. — Περί εκείνων που δεν φυλάσσουν τη γλώσσα τους. «Από κάθε άδικο λόγο να απομακρύνεσαι.» «Από τη μάστιγα της γλώσσας θα σε κρύψει.» «Τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγάς τους.» «Θα εξολοθρεύσει ο Κύριος όλα τα δόλια χείλη και τη γλώσσα που μιλά αλαζονικά.» «Ακόνισαν τη γλώσσα τους σαν του φιδιού. Ο φλύαρος άνθρωπος δεν θα προκόψει πάνω στη γη.» «Το στόμα σου πλεόνασε σε κακία, και η γλώσσα σου ύφαινε δολιότητα.» «Κύριε, λύτρωσε την ψυχή μου από άδικα χείλη και από δόλια γλώσσα.» «Ισχυρή παγίδα για τον άνθρωπο είναι τα ίδια του τα χείλη· και αιχμαλωτίζεται από τα λόγια του ίδιου του του στόματος.» «Εκείνος που δεν βάζει φραγμό στα χείλη του και μιλά διεστραμμένα, θα υποσκελιστεί.» «Ο λυπηρός λόγος εγείρει οργή. Ο δίγλωσσος άνθρωπος αποκαλύπτει τα μυστικά στο συνέδριο. Το στόμα των άφρονων αναγγέλλει κακά.» «Ο διεστραμμένος φέρνει την απώλεια με το ίδιο του το στόμα.» «Ο άνθρωπος με ευμετάβολη γλώσσα θα πέσει σε συμφορές.» «Τα χείλη του άφρονα τον οδηγούν στο κακό, και το θρασύ στόμα του προσκαλεί τον θάνατο. Το στόμα του άφρονα τον συντρίβει, και τα χείλη του γίνονται παγίδα για την ψυχή του.» «Βαθύς λάκκος είναι το στόμα του παράνομου· και εκείνος που έχει μισηθεί από τον Κύριο θα πέσει μέσα σε αυτόν.» «Με πολλά ξύλα φουντώνει η φωτιά· και το στόμα χωρίς φραγμό προκαλεί ακαταστασίες.» «