Ἐν γάρ τοι τοῖς ὀλισθήμασιν, ἅπερ ἂν αὐτοῖς συμβαίνει παθεῖν, ἅτε δὴ καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας οὐκ εἰς ἅπαν ἀπηλλαγμένοις, οὔτε δυσφοροῦντας ἄγαν κατίδοι τις ἂν αὐτοὺς, οὔτε μὴν ὁλοτρόπως κατενηνεγμένους εἰς ἀδικίαν, ἀλλ᾽ οὐδὲ τὸ παιδεύεσθαι παρὰ Θεοῦ φεύγοντάς τε καὶ ἀποσειομένους, αἰτοῦντας δὲ μᾶλλον τὸ μὴ ἐν ὀργῇ τοῦτο παθεῖν, μήτε μὲν ἐλέγχεσθαι πικρῶς· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ κολάζεσθαι. Ἅπασι μὲν γὰρ ἀνθρώποις καὶ ἀβουλήτως ἔσθ᾽ ὅτε συμβαίνει τοῦ τοῖς θείοις προσκρούειν νόμοις· ἀλλ᾽ ἔτι ἀνορθοῖ τὸ συμβὰν ὁ τῶν πνευμάτων ἰατρὸς συμμέτροις ἔσθ᾽ ὅτε κινήσεσιν. Γράφει γάρ που ὁ Σολομῶν· «Παίδευε υἱόν σου, οὕτω γὰρ ἔσται εὔελπις· σὺ μὲν γὰρ πατάξεις αὐτὸν ῥάβδῳ, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου ῥύσῃ.» <Ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι, καὶ ἐπεστήριξας ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου.> (A f. 205 b, B f. 134 b) Ἐμπεπῆχθαι δὲ οὖν φησιν αὐτῷ τὰ βέλη τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν χεῖρα ἐπεστηρίχθαι αὐτῷ δηλονότι τὴν νύττουσαν, καὶ τοῦτο ἐνδελεχῶς καὶ ἀδιαστάτως· ἄλλο γὰρ ἐπ᾽ ἄλλῳ συμβαίνει πολλάκις τῶν καταλυπεῖν εἰωθότων τοῖς παιδευομένοις παρὰ Θεοῦ ἢ τοῖς πειραζομένοις· καθ᾽ ἃ καὶ τῷ Ἰὼβ συμβέβηκεν, ἄλλα γὰρ ἐπ᾽ ἄλλοις συχνῶς ἀπηγγέλλετο, εἰ καὶ ἀκλόνητος ἦν.
Μετάφραση
Διότι, βεβαίως, στα παραπτώματα στα οποία ενδέχεται να υποπέσουν, εφόσον δεν έχουν απαλλαγεί εντελώς από την ανθρώπινη αδυναμία, κανείς δεν θα τους έβλεπε ούτε να δυσφορούν υπερβολικά, ούτε βέβαια να έχουν παρασυρθεί ολοκληρωτικά στην αδικία, αλλά ούτε και να αποφεύγουν και να αποσείουν από πάνω τους την παιδαγωγία του Θεού, αλλά μάλλον να ζητούν να μην υποστούν την παιδαγωγία αυτή με οργή, ούτε να ελεγχθούν με πικρία· διότι αυτό σημαίνει το να τιμωρούνται. Επειδή σε όλους τους ανθρώπους, έστω και αθέλητα, κάποιες φορές συμβαίνει να παραβαίνουν τους θείους νόμους· αλλά και πάλι ο Ιατρός των πνευμάτων επανορθώνει αυτό που συνέβη, μερικές φορές με σύμμετρες ενέργειες. Γράφει γάρ κάπου ο Σολομών: «Να παιδαγωγείς τον υιό σου, διότι έτσι θα είναι ευέλπις· διότι εσύ μεν θα τον χτυπήσεις με ράβδο, και δεν θα πεθάνει, αλλά θα λυτρώσεις την ψυχή του από τον θάνατο.» <Διότι τα βέλη σου μπήχτηκαν βαθιά μέσα μου, και εστήριξας βαριά επάνω μου το χέρι σου.> (A f. 205 b, B f. 134 b) Λέει, λοιπόν, ότι έχουν μπηχτεί μέσα του τα βέλη του Θεού, και ότι έχει στηριχτεί επάνω του το χέρι Του, προφανώς αυτό που τον κεντά, και μάλιστα αυτό συμβαίνει συνεχώς και αδιάκοπα· διότι συχνά το ένα μετά το άλλο συμβαίνουν τα θλιβερά γεγονότα σε εκείνους που παιδαγωγούνται από τον Θεό ή που δοκιμάζονται· όπως ακριβώς συνέβη και στον Ιώβ, διότι απανωτά του αναγγέλλονταν συμφορές, παρόλο που εκείνος παρέμενε ακλόνητος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες