Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 22:14

Όπως ακριβώς ο Άρειος, έχοντας εκπέσει από την πίστη στην άρρητη και αληθεστάτη γέννηση του Υιού εκ του Πατρός, επινόησε πάθος, διαίρεση και ρευστότητα, προκειμένου με τα ασεβή του λόγια να κατακρημνίσει τους αστήρικτους στον βόθρο της παρανομίας· διότι «βαθύς βόθρος είναι το στόμα του παρανόμου»· έτσι πάλι και ο Σαβέλλιος, θεωρώντας τον Υιό ανυπόστατο και το Άγιο Πνεύμα ανύπαρκτο, κατηγορώντας για διαίρεση της θεότητας, για ύπαρξη πολλών αρχών και για αρίθμηση θεών, στηρίζεται στην ιουδαϊκή αντίληψη. Έτσι και ο Μανιχαίος, απιστώντας στη σάρκωση και την ενανθρώπηση του Κυρίου, έγινε απολύτως ασεβής, λέγοντας ότι ο άνθρωπος υπόκειται σε δύο Δημιουργούς, σε έναν πονηρό και σε έναν αγαθό. Με τον ίδιο τρόπο και εσείς, συκοφαντώντας, ισχυρίζεστε ότι εμείς ομολογούμε δύο Υιούς και μας ονομάζετε ανθρωπολάτρες ή προβάλλετε την αμαρτία, όχι για να πολιτευθείτε με ευσέβεια, αλλά για να καταστήσετε την πλάνη σας ευκολότερα αποδεκτή μέσω των κακών επινοήσεών σας, και να εκτρέψετε τους αστήρικτους από την πίστη με τα ασεβή σας λόγια. Όμως, το στερεό θεμέλιο του Θεού στέκει ακλόνητο, φέροντας αυτήν τη σφραγίδα.

Ο σοφός άνθρωπος, ακόμη και όταν σιωπά, τιμά τον Θεό, γνωρίζοντας τον λόγο για τον οποίο σιωπά. Προφύλαξέ με, παρακαλώ, από τον άνθρωπο που έχει ακατάστατη γλώσσα. Διότι το γλίστρημα της γλώσσας είναι χειρότερο από το γλίστρημα των ποδιών. ΤΙΤΛΟΣ ΙΕʹ. — Περί εκείνων που δεν φυλάσσουν τη γλώσσα τους. «Από κάθε άδικο λόγο να απομακρύνεσαι.» «Από τη μάστιγα της γλώσσας θα σε κρύψει.» «Τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγάς τους.» «Θα εξολοθρεύσει ο Κύριος όλα τα δόλια χείλη και τη γλώσσα που μιλά αλαζονικά.» «Ακόνισαν τη γλώσσα τους σαν του φιδιού. Ο φλύαρος άνθρωπος δεν θα προκόψει πάνω στη γη.» «Το στόμα σου πλεόνασε σε κακία, και η γλώσσα σου ύφαινε δολιότητα.» «Κύριε, λύτρωσε την ψυχή μου από άδικα χείλη και από δόλια γλώσσα.» «Ισχυρή παγίδα για τον άνθρωπο είναι τα ίδια του τα χείλη· και αιχμαλωτίζεται από τα λόγια του ίδιου του του στόματος.» «Εκείνος που δεν βάζει φραγμό στα χείλη του και μιλά διεστραμμένα, θα υποσκελιστεί.» «Ο λυπηρός λόγος εγείρει οργή. Ο δίγλωσσος άνθρωπος αποκαλύπτει τα μυστικά στο συνέδριο. Το στόμα των άφρονων αναγγέλλει κακά.» «Ο διεστραμμένος φέρνει την απώλεια με το ίδιο του το στόμα.» «Ο άνθρωπος με ευμετάβολη γλώσσα θα πέσει σε συμφορές.» «Τα χείλη του άφρονα τον οδηγούν στο κακό, και το θρασύ στόμα του προσκαλεί τον θάνατο. Το στόμα του άφρονα τον συντρίβει, και τα χείλη του γίνονται παγίδα για την ψυχή του.» «Βαθύς λάκκος είναι το στόμα του παράνομου· και εκείνος που έχει μισηθεί από τον Κύριο θα πέσει μέσα σε αυτόν.» «Με πολλά ξύλα φουντώνει η φωτιά· και το στόμα χωρίς φραγμό προκαλεί ακαταστασίες.» «