Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 23:17

Ο σοφός Παροιμιαστής είπε: «Γιε μου, ας μη ζηλεύει η καρδιά σου τους αμαρτωλούς, αλλά να βρίσκεσαι στον φόβο του Κυρίου όλη την ημέρα». Διότι θα ταίριαζε σε όσους είναι αληθινά συνετοί, να γίνονται μιμητές όχι της σκαιότητας των φαύλων, αλλά της επιείκειας των αγαθών. Επομένως, επειδή ακριβώς συμβούλευε τους αγίους μαθητές να θεωρούν τον Χριστό ως αγιασμό τους, να εμπιστεύονται περισσότερο σε αυτόν, και να θεωρούν ως μηδέν τις παραφροσύνες εκείνων που τους διώκουν, πρόσθεσε αναγκαστικά πόσες και τι είδους βλάβες θα συμβούν σε εκείνους που έχουν επιλέξει να απειθούν. Διότι, λέει, ο οίκος του Ιακώβ, δηλαδή οι Ιουδαίοι, πάσχοντας από πάρα πολύ μεγάλη και ακατάπαυστη παραφροσύνη εναντίον του Χριστού, θα μοιάζουν με εκείνους που έχουν πιαστεί σε παγίδα και έχουν θηρευτεί προς όλεθρο. Ή και με εκείνους που βρίσκονται σε βαθουλώματα, δηλαδή με εκείνους που έχουν γλιστρήσει σε λάκκο.

Εύλογα θα έλεγε ο Θεός των όλων για εκείνους από τον Ιούδα και τον Βενιαμίν: «Αυτός ο λαός με πλησιάζει, με τιμούν με τα χείλη τους, αλλά η καρδιά τους απέχει πολύ από εμένα». <Διότι όπως μια δαμάλα που αφηνιάζει, έτσι αφηνίασε και ο Ισραήλ· και τώρα ο Κύριος θα τους βοσκήσει σαν αρνί σε ευρύχωρο τόπο.> Σοφά κάποιος από τους αγίους μάς κατευθύνει προς την αναζήτηση του συμφέροντος λέγοντας: «Γιε μου, η καρδιά σου ας μη ζηλεύει τους αμαρτωλούς, αλλά να βρίσκεσαι στον φόβο του Κυρίου όλη την ημέρα». Διότι αυτούς που κάποιος θα κατέκρινε, πώς θα επέλεγε να τους ζηλέψει; Κάτι τέτοιο λέει στον Ιούδα ο Θεός των όλων: Ας μη σου γίνει πρόφαση για αποστασία το ότι αφηνίασε ο Ισραήλ και σαν να ξέφυγε από την αγέλη όπως οι δαμάλες, όταν τις κεντρίσει η αλογόμυγα, δηλαδή ο βούτυπος· αυτό είναι ένα είδος μύγας που τσιμπάει αφόρητα· τις απομακρύνει από την αγέλη και τις κάνει να τρέχουν γρήγορα, όπου τύχει. Ή μήπως δεν θα διαπιστώσουμε ότι αυτό έχει πάθει ο Ισραήλ; Διότι απομακρύνθηκε από τα Ιεροσόλυμα και, αφήνοντας τον ποιμένα του, δηλαδή τον Θεό, κατέστησε δεινή και καταραμένη την αποστασία του.

Πρόσεχε, μοναχέ, μήπως, θέλοντας να αρέσεις σε εκείνους που έχουν κοσμικό φρόνημα, χάσεις τη μοναχική σου διαγωγή· αντίθετα, να ζεις με φόβο Θεού όλη την ημέρα. Ο μοναχός που γογγύζει θα ζημιωθεί πολύ· ενώ εκείνος που υπομένει γενναία θα κληρονομήσει χαρά.

Μη φθονείς αυτόν που ευημερεί στον δρόμο του, τον άνθρωπο που διαπράττει ανομία. Μη φθονείς, ώστε να φτάσεις στο σημείο να κάνεις το κακό· διότι εκείνοι που πράττουν το κακό θα εξολοθρευτούν.» «Ας μη ζηλεύει η καρδιά σου τους αμαρτωλούς.» «Γιε μου, μη ζηλέψεις τους κακούς άνδρες, ούτε να επιθυμήσεις να είσαι μαζί τους.» «Μη χαίρεσαι με τους κακούς, ούτε να ζηλεύεις τους αμαρτωλούς.» «Μη ζηλέψεις τη δόξα των αμαρτωλών.» «Να επιζητείτε με ζήλο τα ανώτερα χαρίσματα.» Μην υπερηφανεύεσαι επειδή φαίνεσαι καλύτερος από τους κακούς, αλλά να λυπάσαι όταν αποδεικνύεσαι κατώτερος από τους αγαθούς.

ΣΤΟΙΧΕΙΟ Κ. ΤΙΤΛΟΣ Α΄. —Περί των κριμάτων του Θεού· και ότι δεν πρέπει να δυσανασχετούμε για το γεγονός ότι οι μεν δίκαιοι κακοπαθούν, ενώ οι άδικοι ευημερούν. «Είπε ο Κύριος προς τον Ιώβ: Μην αθετείς την κρίση μου· ή μήπως νομίζεις ότι σε έχω μεταχειριστεί διαφορετικά, παρά μόνο για να αναδειχθείς δίκαιος;» «Γιατί οι ασεβείς ζουν, και γερνούν μέσα στον πλούτο; Οι απόγονοί τους είναι σύμφωνα με την επιθυμία της ψυχής τους, και τα παιδιά τους βρίσκονται μπροστά στα μάτια τους· τα σπίτια τους ευημερούν και φόβος δεν υπάρχει πουθενά· ούτε μάστιγα του Κυρίου υπάρχει πάνω τους. Παραμένουν δε σαν αιώνια πρόβατα, και τα παιδιά τους παίζουν, παίρνοντας το ψαλτήρι και την κιθάρα. Ολοκλήρωσαν τη ζωή τους μέσα στα αγαθά.» «Η δικαιοσύνη σου είναι σαν τα όρη του Θεού, τα κρίματά σου άβυσσος απέραντη.» «Μη φθονείς εκείνον που ευοδώνεται στον δρόμο του, τον άνθρωπο που διαπράττει παρανομία. Είδα τον ασεβή να υπερυψώνεται, και να υψώνει το ανάστημά του σαν τους κέδρους του Λιβάνου· και πέρασα, και ιδού δεν υπήρχε πια.» «Παρά λίγο να γλιστρήσουν τα βήματά μου· διότι ζήλεψα», και τα λοιπά. —«Ιδού, αυτοί είναι οι αμαρτωλοί, και αυτοί που ευημερούν παντοτινά.» «Ο Θεός είναι κριτής· τούτον τον ταπεινώνει, και εκείνον τον υψώνει.» «Ας μη ζηλεύει η καρδιά σου τους αμαρτωλούς, αλλά να βρίσκεσαι στον φόβο του Κυρίου όλη την ημέρα.» «Ο πλούτος των ασεβών αποταμιεύεται για τους δικαίους.» «