Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 23:21

Η δε ομολογία της νύμφης ότι δεν πρόκειται να φορέσει πάλι τον χιτώνα που απέβαλε, αλλά ότι αρκείται στον έναν χιτώνα σύμφωνα με τον νόμο που δόθηκε στους μαθητές, τον οποίο φόρεσε ανακαινισμένη μέσω της άνωθεν γέννησης, επιβεβαιώνει τον λόγο του Κυρίου που προστάζει εκείνους οι οποίοι στολίστηκαν μία φορά με το θείο ένδυμα να μην ενδυθούν πλέον τον χιτώνα της αμαρτίας, ούτε να έχουν δύο χιτώνες, αλλά μόνο τον έναν, ώστε να μην βρίσκονται πάνω στον ίδιο άνθρωπο δύο χιτώνες ασύμβατοι μεταξύ τους. Διότι, ποια κοινωνία μπορεί να έχει το σκοτεινό ένδυμα με το φωτεινό και άυλο; Και ο νόμος δεν ορίζει μόνο αυτό, ότι δηλαδή δεν πρέπει να έχει κάποιος δύο χιτώνες, αλλά ούτε και να επιρράπτει καινούργιο ύφασμα σε παλιό ιμάτιο, για να μη γίνει χειρότερη η ασχημοσύνη εκείνου που το φορά, αφού ούτε το κομμάτι που ράφτηκε θα παραμείνει και το παλιό θα υποστεί χειρότερο και δυσθεράπευτο σχίσιμο. Διότι, λέγει, το καινούργιο κομμάτι αποσπάται από το παλιό και το σχίσιμο γίνεται χειρότερο, με αποτέλεσμα να φανερώνονται μέσα από αυτό οι ασχήμιες. Γι' αυτό λέει: «Έβγαλα τον χιτώνα μου· πώς να τον ενδυθώ;». Διότι, ποιος, βλέποντας πάνω του τον ηλιόμορφο χιτώνα του Κυρίου, που έχει υφανθεί από καθαρότητα και αφθαρσία, τέτοιον ακριβώς όπως τον έδειξε κατά τη Μεταμόρφωση στο όρος, θα καταδεχόταν έπειτα να περιβληθεί το φτωχικό και κουρελιασμένο ιμάτιο, το οποίο, όπως λέει η Παροιμία, φορά ο μέθυσος και ο πόρνος;

ΤΙΤΛΟΣ Ε΄. —Περί μεθυόντων. «Ο γιος του Άδερ, πίνοντας και μεθώντας, ο ίδιος και τριάντα δύο βασιλιάδες σύμμαχοι μαζί του. Βγήκαν δε και οι υπηρέτες των χωρών, και έφυγε η Συρία.» «Μην είσαι οινοπότης. Διότι κάθε μέθυσος και πόρνος θα φτωχύνει.» «Όποιος ευχαριστείται περνώντας τον χρόνο του με κρασιά, στα δικά του οχυρώματα θα αφήσει ατιμία.» «Σε ποιον ταιριάζει το αλίμονο; σε ποιον ο θόρυβος; σε ποιον οι καταδίκες; σε ποιον οι αηδίες και οι φλυαρίες; σε ποιον τα μάταια συντρίμματα; ποιανού τα μάτια είναι πελιδνά; Όχι σε εκείνους που χρονοτριβούν στα κρασιά; όχι σε εκείνους που αναζητούν πού γίνονται συμπόσια; Μη μεθάτε με κρασί, αλλά να συναναστρέφεστε με δίκαιους ανθρώπους. Διότι εάν προσηλώσεις τα μάτια σου στις φιάλες και τα ποτήρια, ύστερα θα περπατάς πιο γυμνός και από την ύπαιθρο.» «Είναι προτιμότερο να πάει κανείς σε σπίτι πένθους, παρά να πάει σε σπίτι συμποσίου.» «Συνέλθετε από τη μέθη, εσείς που μεθάτε από το κρασί, και κλάψτε, όλοι εσείς που πίνετε κρασί μέχρι να μεθύσετε, διότι έχει αφαιρεθεί από το στόμα σας η ευφροσύνη και η χαρά.» «Αλίμονο σε εκείνους που σηκώνονται το πρωί και επιδιώκουν τα μεθυστικά ποτά, σε εκείνους που παραμένουν μέχρι αργά. Διότι το κρασί θα τους κατακάψει. Διότι πίνουν το κρασί με συνοδεία κιθάρας και ψαλτηρίου, τυμπάνων και αυλών, ενώ δεν κοιτάζουν τα έργα του Θεού.» «Ο μέθυσος εργάτης δεν πρόκειται να πλουτίσει.» «Ο πολύς οίνος φέρνει πικρία στην ψυχή. Η μέθη πληθαίνει τον θυμό του άφρονα προκαλώντας προσκόμματα, μειώνοντας τη δύναμή του και προκαλώντας τραύματα.» «Μεγάλη οργή είναι η μέθυση γυναίκα.» «

Εκείνος που επιχειρεί να νουθετήσει τον μεθυσμένο, τι άραγε θα ωφελήσει; Αν υπακούς στον θείο Απόστολο που ρητώς διακηρύσσει ότι οι μέθυσοι σε καμία περίπτωση δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, απόφευγε την καταραμένη μέθη. ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί εκείνων που μισούν την εργασία, των οκνηρών, των ράθυμων και των καταφρονητών. «Πήγαινε στο μυρμήγκι, ω οκνηρέ, και ζήλεψέ το, βλέποντας τους τρόπους του, και γίνε σοφότερος από αυτό· διότι αυτό, χωρίς να έχει χωράφι, ούτε κάποιον να το εξαναγκάζει, ούτε ευρισκόμενο υπό την εξουσία αφέντη, ετοιμάζει την τροφή του κατά το θέρος, και συγκεντρώνει πολλή προμήθεια κατά τον θερισμό. Πήγαινε προς τη μέλισσα, και μάθε πόσο εργατική είναι· και πόσο σεμνά εκτελεί την εργασία της, τους κόπους της οποίας βασιλείς και ιδιώτες προσφέρουν για την υγεία τους. Είναι δε επιθυμητή σε όλους και αξιοσέβαστη, αν και είναι αδύναμη στη σωματική της δύναμη. Έως πότε, οκνηρέ, θα είσαι ξαπλωμένος; Και πότε θα εγερθείς από τον ύπνο; Λίγο κοιμάσαι, λίγο κάθεσαι· λίγο νυστάζεις, και λίγο σταυρώνεις τα χέρια στο στήθος. Έπειτα, φτάνει σε εσένα η πενία σαν γρήγορος δρομέας, και η φτώχεια σαν κακός οδοιπόρος.» «Η ψυχή του αργόσχολου θα πεινάσει.» «Οι οκνηροί στερούνται τον πλούτο.» «Ο οκνηρός όταν περιπαίζεται δεν ντρέπεται, όπως ακριβώς και εκείνος που δανείζεται σιτάρι τον καιρό του θερισμού.» «Προφασίζεται ο οκνηρός και λέει: Υπάρχει λιοντάρι στους δρόμους, και δολοφόνοι στις πλατείες.» «Κάθε υπναράς ντύνεται με σκισμένα ρούχα και κουρέλια.» «

Θέλεις να πιεις; Αναβλύζει για σένα νερό, ένας κρατήρας που ρέει αδιάκοπα, ένα ποτό που δεν προκαλεί μέθη, μια αγαλλίαση χωρίς κλήματα. ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί ύπνου και αϋπνίας. «Γλυκός είναι ο ύπνος του δούλου, είτε λίγο είτε πολύ φάει.» «Ο ύπνος φέρνει υγεία όταν το στομάχι είναι μέτρια γεμάτο· η μέριμνα της αγρυπνίας θα απαιτήσει νύστα, και η ίδια η έγνοια διώχνει τον ύπνο.» «Κάθε υπναράς ντύνεται με σχισμένα ρούχα και κουρέλια.» Να ευχαριστείς, άνθρωπε, Εκείνον που μας απαλλάσσει ακούσια, μέσω του ύπνου, από τη συνέχεια των κόπων, και έπειτα από μια μικρή ανάπαυση μας επαναφέρει πάλι στην ακμή της δύναμής μας.