Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 23:3

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

μὴ ἐπιθύμει τῶν ἐδεσμάτων αὐτοῦ, ταῦτα γὰρ ἔχεται ζωῆς ψευδοῦς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
τοῦτο γὰρ καὶ ὁ κύριος ἐδίδασκε φάσκων «μὴ βαρυνέσθωσαν, φησίν, ὑμῶν αἱ καρδίαι ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ καὶ μερίμναις βιωτικαῖς» καὶ τό «εἰ ἀπληστότερος εἶ, μὴ ἐπιθύμει τῶν τοῦ πλουσίου βρωμάτων· ταῦτα γὰρ ἔχεται ζωῆς ψευδοῦς». περισσοτέρως δὲ ὁ ἅγιος ἀπόστολος ἀπλήστους καὶ ἀδηφάγους ἐκκόπτων λαιμάργοις ἐπιθυμίαις ἐπαρώμενος ἔφη «τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν· ὁ δὲ θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει». ἀλλὰ καὶ Ἠσαῦ τὰ πρωτοτόκια δι᾽ ἑψέματος πυροῦ ἀπώλεσεν, ὥς φησιν ἡ γραφή, τὸ αὐτὸ καλοῦσα ἕψεμα πυροῦ καὶ φακῆς (οἶμαι δὲ τάχα ὅτι οὐκ ἀπὸ πυροῦ τουτέστιν ἀπὸ σίτου ἦν, ἀλλὰ τάχα ὡς ἤδη ἑψημένον λείψανον φακοῦ καὶ ἔτι ἐπιτεθὲν πυρὶ τὸ αὖθις πυρωθὲν ἡ γραφὴ 〈ἕψεμα〉 πυροῦ διηγήσατο, διὰ τὸ ἐπιθερμανθῆναι μετὰ τὸ ψυχρωθῆναι). καὶ ὡς ἐκεῖνος δι᾽ οἶνον ἐγυμνώθη μηδὲν ἀδικηθείς, οὕτως οὗτος μᾶλλον διὰ πεῖναν καὶ ἀπληστίαν τὰ πρωτοτόκια ἀπολέσας [μᾶλλον] ὑπὲρ τὸν οἶνον ἠδίκηται. καὶ οὐδὲν ἰσχύει ἐγγὺς τῆς ἀληθείας παραπεποιημένη λέξις οὐδὲ μυθώδης τις ἐπινενοημένη δραματουργία. 3.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτό ακριβώς δίδασκε και ο Κύριος λέγοντας: «Ας μην καταβαρυνθούν, λέει, οι καρδιές σας από την κραιπάλη και τη μέθη και τις βιοτικές μέριμνες», καθώς και το: «αν είσαι κάπως άπληστος, μην επιθυμείς τα φαγητά του πλουσίου· διότι αυτά είναι συνδεδεμένα με ψεύτικη ζωή». Ακόμη περισσότερο δε, ο άγιος απόστολος, ανακόπτοντας τους άπληστους και τους αδηφάγους και καταδικάζοντας τις λαίμαργες επιθυμίες, είπε: «τα φαγητά είναι για την κοιλιά και η κοιλιά για τα φαγητά· ο δε Θεός θα καταργήσει και αυτήν και αυτά». Αλλά και ο Ησαύ έχασε τα πρωτοτόκια εξαιτίας ενός βραστού φαγητού από «πυρό» (σιτάρι), όπως λέει η Γραφή, η οποία αποκαλεί το ίδιο πράγμα βραστό σιτάρι και φακή (νομίζω δε, ίσως, ότι δεν προερχόταν από «πυρό», δηλαδή από σιτάρι, αλλά μάλλον, επειδή ήταν υπόλειμμα ήδη βρασμένης φακής που τοποθετήθηκε ξανά στη φωτιά, αυτό που πυρώθηκε [ζεστάθηκε] εκ νέου η Γραφή το περιέγραψε ως βραστό της φωτιάς [πυρού], λόγω του ότι αναθερμάνθηκε αφού είχε κρυώσει). Και όπως εκείνος γυμνώθηκε εξαιτίας του κρασιού χωρίς να υποστεί καμία βλάβη, έτσι και αυτός, χάνοντας τα πρωτοτόκια μάλλον εξαιτίας της πείνας και της απληστίας, ζημιώθηκε περισσότερο σε σχέση με εκείνον με το κρασί. Και καμία παραποιημένη λέξη ούτε κάποια μυθώδης επινοημένη δραματουργία δεν έχει καμία ισχύ απέναντι στην αλήθεια. 3.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
Διὸ παραγγέλλει ὁ θεῖος λόγος φάσκων «μὴ ἐπιθύμει βρωμάτων τῶν πλουσίων· ταῦτα γὰρ ἔχεται ζωῆς ψευδοῦς». καὶ πάλιν ἐν ἄλλῳ τόπῳ ὅτι «τοιαῦτά σε δεῖ παρασκευάζειν, εἰ δὲ ἀπληστότερος εἶ, μὴ ἐπιθύμει τῶν αὐτοῦ βρωμάτων»· ἐν τούτοις γὰρ ἐδοξάσθησαν οἱ παῖδες οἱ ἐν τῇ Βαβυλῶνι, ἀρνησάμενοι τράπεζαν βασιλέως καὶ αἱρησάμενοι σπέρμασιν ἀρκεῖσθαι ἢ τραπέζῃ καὶ βρώμασι, χρήμασι καὶ δόξῃ ἀποταξάμενοι, ὡς Μωυσῆς «μᾶλλον εἵλετο συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ ἤπερ ἀπολαύειν» τῶν ἐν Αἰγύπτῳ θησαυρῶν, ἐργαζόμενος δὲ ἰδίαις χερσὶν ἔτυχε προφητείας. προβάτων γὰρ οὗτος ποιμὴν κατέστη ὁ εὐγενὴς καὶ υἱὸς θυγατρὸς βασιλέως, ἵνα μὴ ἀργὸν ἐσθίῃ ἄρτον, ὡς καὶ διδάσκει ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἰακώβ, λέγων 〈τῷ〉 Λάβαν «δός μοι ἐργασίαν, ἵνα ἐργάζωμαι 〈καὶ ἀπολαύσω〉 τοῦ ἰδίου ἄρτου». καὶ αὐτὸς πάλιν ποιμαίνειν προστέτακται παρὰ τοῦ ἰδίου πενθεροῦ, ἵνα μὴ ἀργὸν ἄρτον ἐσθίωσιν οἱ δίκαιοι. τοῖς δὲ ἀποστόλοις εἴρηται ἀρκεῖσθαι τῷ λόγον κηρύττειν, ἵνα μὴ ἀσχολῶνται ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν καὶ ἀπὸ τόπου εἰς τόπον ἐπὶ τὸ κήρυγμα τὴν πορείαν ποιούμενοι. «ἄξιος γὰρ ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ» καὶ «ἀρκετὸν τῷ ἐργαζομένῳ ἡ τροφὴ αὐτοῦ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό παραγγέλλει ο θείος λόγος λέγοντας: «να μην επιθυμείς τα φαγητά των πλουσίων· διότι αυτά σχετίζονται με μια ψεύτικη ζωή». Και πάλι σε άλλο σημείο ότι: «τέτοια πρέπει να ετοιμάζεις, εάν όμως είσαι πιο άπληστος, μην επιθυμείς τα δικά του φαγητά»· διότι με τέτοιες πράξεις δοξάστηκαν οι παίδες στη Βαβυλώνα, οι οποίοι αρνήθηκαν το τραπέζι του βασιλιά και προτίμησαν να αρκεστούν σε σπόρους παρά σε πλούσιο τραπέζι και φαγητά, απαρνούμενοι τα χρήματα και τη δόξα, όπως ο Μωυσής «προτίμησε μάλλον να κακουχείται μαζί με τον λαό του Θεού παρά να απολαμβάνει» τους θησαυρούς της Αιγύπτου, και εργαζόμενος με τα ίδια του τα χέρια αξιώθηκε το χάρισμα της προφητείας. Διότι αυτός, αν και ευγενικής καταγωγής και γιος της κόρης του βασιλιά, έγινε ποιμένας προβάτων, για να μην τρώει τον άρτο του στην αργία, όπως ακριβώς διδάσκει και ο πατέρας μας Ιακώβ, λέγοντας στον Λάβαν: «δώσε μου εργασία, για να εργάζομαι και να απολαμβάνω τον δικό μου άρτο». Και ο ίδιος πάλι έλαβε την εντολή να ποιμαίνει τα πρόβατα από τον ίδιο του τον πεθερό, ώστε οι δίκαιοι να μην τρώνε άρτο χωρίς να εργάζονται. Στους αποστόλους, όμως, έχει ειπωθεί να αρκούνται στο να κηρύττουν τον λόγο, ώστε να μην περισπώνται σε άλλες ασχολίες καθώς πορεύονται από πόλη σε πόλη και από τόπο σε τόπο για το κήρυγμα. «Διότι άξιος είναι ο εργάτης του μισθού του» και «αρκετή είναι για τον εργαζόμενο η τροφή του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες