Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 23:30

Το παρόν μέρος της προφητείας περιέχει την εξήγηση της αποστολικής ρήσης· διότι εκεί μεν λέει: «Οι μέθυσοι δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού»· εδώ δε: «Αλίμονο σε εκείνους που εγείρονται το πρωί και επιδιώκουν το σίκερα». Διότι οι Εβραίοι συνηθίζουν να ονομάζουν «σίκερα» κάθε ποτό που μπορεί να προκαλέσει μέθη. Εκείνοι, λοιπόν, οι οποίοι, αμέσως με την έναρξη της ημέρας, σύμφωνα με την Παροιμία, προσηλώνουν τα μάτια τους στα ποτήρια και τις φιάλες, και ερευνούν ολόγυρα πού γίνονται οινοποσίες, περιφερόμενοι στα οινοπωλεία και τα καπηλειά, και συμπαρασύροντας ο ένας τον άλλον στα συμπόσια, και αναλίσκοντας όλη τη μέριμνα της ψυχής τους στη φροντίδα για τέτοια πράγματα, αυτοί ακριβώς είναι που καταθρηνούνται από τον Προφήτη.

Η διάνοια δε όσων χρονοτριβούν στο κρασί και όσων αναζητούν πού γίνονται οινοποσίες είναι τόσο απασχολημένη με την αναζήτηση αυτών, ώστε να μην μπορούν να ατενίσουν τα έργα του Κυρίου, ούτε να κατανοήσουν τα έργα των χειρών Του. Αλλά η κιθάρα και το ψαλτήρι επιτείνουν τη μέθη τους, τα οποία είναι εφευρήματα του Ιουβάλ, που καταγόταν από τη γενεαλογία του Κάιν. Διότι πήρε, λέει, ο Λάμεχ για τον εαυτό του δύο γυναίκες· το όνομα της μίας ήταν Αδά, και το όνομα της δεύτερης, Σελλά. Και η Αδά γέννησε τον Ιωβήλ. Αυτός υπήρξε ο πατέρας όσων κατοικούν σε σκηνές και είναι κτηνοτρόφοι.

Διότι, εάν χρησιμοποιούν την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, πώς θα βρεθούν διαφορετικές αρχές, εφόσον οι δύο διαθήκες συμφωνούν κηρύττοντας τη γνώση περί μίας θεότητας; Εάν δε υπάρχει και ανάσταση των νεκρών, πώς πλέον ο σεμνός γάμος θα θεωρηθεί έργο του διαβόλου; Από τη στιγμή που ο Θεός λέει «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε», και ο Κύριος στο Ευαγγέλιο λέει «εκείνο που ο Θεός συνέζευξε, ο άνθρωπος ας μην το χωρίζει» και ο Απόστολος δηλώνει «τίμιος είναι ο γάμος και η κοίτη αμίαντη». Αλλά, όταν ελέγχονται, βλασφημούν αποκαλώντας τον μέθυσο, και προς υποστήριξη της δικής τους άποψης και μυθολογίας καταφέρονται εναντίον εκείνων που πίνουν κρασί, σταχυολογώντας λέξεις, και λένε ότι αυτού του είδους το πράγμα προέρχεται από τον πονηρό: «Διότι ήπιε, λέει, ο Νώε από το κρασί και γυμνώθηκε, και ο Λωτ, λέει, αφού μέθυσε, συνευρέθηκε με τις ίδιες του τις κόρες εν αγνοία του, και εξαιτίας της μέθης έγινε η κατασκευή του μόσχου. Και λέει η Γραφή: Σε ποιον υπάρχει ταραχή; Σε ποιον μάχες; Σε ποιον δυσαρέσκειες και φλυαρίες; Σε ποιον ανώφελα τραύματα; Τίνος τα μάτια είναι πελιδνά; Άραγε όχι αυτών που χρονοτριβούν με το κρασί, όχι αυτών που αναζητούν πού γίνονται οινοποσίες;» Και αναζητώντας και άλλα τέτοια παρόμοια τα συσσωρεύουν για την ενίσχυση της δικής τους αληθοφάνειας, μη γνωρίζοντας ότι καθετί το άμετρο είναι παντού επιβλαβές και, όταν υπερβαίνει το προκείμενο όριο, καθίσταται απαγορευμένο. Διότι αυτό δεν θα μπορούσα να το πω μόνο για το κρασί, αλλά και για κάθε είδους απληστία.

Το ίδιο συμβαίνει και με την τρυφή. Διότι, όπως ακριβώς σε μία πόλη που πολιορκείται προκαλείται μεγάλος θόρυβος και ταραχή όταν εισβάλλουν οι εχθροί, έτσι συμβαίνει και στην ψυχή, όταν εισέλθει το κρασί και η τρυφή. Σε ποιον ταιριάζει το αλίμονο; Σε ποιον οι ταραχές; Σε ποιον οι δυσαρέσκειες και οι φλυαρίες; Σε ποιον η κρίση; Άραγε όχι σε εκείνους που χρονοτριβούν στην οινοποσία; Ποιανού τα μάτια είναι πελιδνά;

ΤΙΤΛΟΣ Ε΄. —Περί μεθυόντων. «Ο γιος του Άδερ, πίνοντας και μεθώντας, ο ίδιος και τριάντα δύο βασιλιάδες σύμμαχοι μαζί του. Βγήκαν δε και οι υπηρέτες των χωρών, και έφυγε η Συρία.» «Μην είσαι οινοπότης. Διότι κάθε μέθυσος και πόρνος θα φτωχύνει.» «Όποιος ευχαριστείται περνώντας τον χρόνο του με κρασιά, στα δικά του οχυρώματα θα αφήσει ατιμία.» «Σε ποιον ταιριάζει το αλίμονο; σε ποιον ο θόρυβος; σε ποιον οι καταδίκες; σε ποιον οι αηδίες και οι φλυαρίες; σε ποιον τα μάταια συντρίμματα; ποιανού τα μάτια είναι πελιδνά; Όχι σε εκείνους που χρονοτριβούν στα κρασιά; όχι σε εκείνους που αναζητούν πού γίνονται συμπόσια; Μη μεθάτε με κρασί, αλλά να συναναστρέφεστε με δίκαιους ανθρώπους. Διότι εάν προσηλώσεις τα μάτια σου στις φιάλες και τα ποτήρια, ύστερα θα περπατάς πιο γυμνός και από την ύπαιθρο.» «Είναι προτιμότερο να πάει κανείς σε σπίτι πένθους, παρά να πάει σε σπίτι συμποσίου.» «Συνέλθετε από τη μέθη, εσείς που μεθάτε από το κρασί, και κλάψτε, όλοι εσείς που πίνετε κρασί μέχρι να μεθύσετε, διότι έχει αφαιρεθεί από το στόμα σας η ευφροσύνη και η χαρά.» «Αλίμονο σε εκείνους που σηκώνονται το πρωί και επιδιώκουν τα μεθυστικά ποτά, σε εκείνους που παραμένουν μέχρι αργά. Διότι το κρασί θα τους κατακάψει. Διότι πίνουν το κρασί με συνοδεία κιθάρας και ψαλτηρίου, τυμπάνων και αυλών, ενώ δεν κοιτάζουν τα έργα του Θεού.» «Ο μέθυσος εργάτης δεν πρόκειται να πλουτίσει.» «Ο πολύς οίνος φέρνει πικρία στην ψυχή. Η μέθη πληθαίνει τον θυμό του άφρονα προκαλώντας προσκόμματα, μειώνοντας τη δύναμή του και προκαλώντας τραύματα.» «Μεγάλη οργή είναι η μέθυση γυναίκα.» «

Σε ποιον ταιριάζει το ουαί; Σε ποιον η ταραχή; Σε ποιον οι δυσαρέσκειες και οι φλυαρίες; Σε ποιον τα άσκοπα τραύματα; Ποιανού το μάτι είναι μελανιασμένο; Μήπως όχι σε αυτούς που χρονοτριβούν στα κρασιά, και σε αυτούς που ψάχνουν να βρουν πού γίνονται οινοποσίες; Το «ουαί» είναι θρηνητικό επιφώνημα· και άξιοι θρήνου είναι εκείνοι που μεθούν, διότι οι μέθυσοι δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού.