Οἱ ὀφθαλμοί σου ὅταν ἴδωσιν ἀλλοτρίαν, τὸ στόμα σου τότε λαλήσει σκολιά. [Cod. f. 100 a.] Οὐ μόνον περὶ πόρνης εἴρηται, ἀλλὰ καὶ πάσης πονηρᾶς ἐπιθυμίας. Ὅταν γὰρ νοῦς πρὸς τὴν κακὴν πρᾶξιν ὁρμήσῃ, τότε ἡ καρδία, ὃ λέγει στόμα, μελετᾷ σκολιά· τότε γὰρ ἔσται ὡς ἐν καρδίᾳ θαλάσσης, ὑπὸ τῆς ἅλμης τῶν πολλῶν λογισμῶν πνιγόμενος. Καὶ ὡς κυβερνήτης ἐν πολλῷ κλύδωνι, ὑπὸ τῶν τῆς κακῆς ἐπιθυμίας κυμάτων ὠθούμενος, πρὸς τὴν πονηρὰν πρᾶξιν ἀγωνιᾷ. Ἐρεῖς δέ· Τύπτουσί με, καὶ οὐκ ἐπόνεσα. Ὁρᾷς τὸν χειμῶνα ἠρμένον; Οὐδὲν γὰρ γινόμενον πλέον ὁ τοιαῦτα ἐγκαλῶν ζητεῖ. Πότε ὄρθρος ἔσται, ὁρᾷς εὐθέως ἐκ προοιμίων τῆς ἡμέρας αὐτὸν ἐπιγινόμενον πρὸς πότον.
Μετάφραση
«Όταν τα μάτια σου δουν ξένη, τότε το στόμα σου θα μιλήσει διεστραμμένα.» [Κώδ. φ. 100 α.] Αυτό δεν έχει ειπωθεί μόνο για την πόρνη, αλλά και για κάθε πονηρή επιθυμία. Διότι, όταν ο νους ορμήσει προς την κακή πράξη, τότε η καρδιά, την οποία ονομάζει στόμα, μελετά διεστραμμένα· διότι τότε ο άνθρωπος θα είναι σαν να βρίσκεται στην καρδιά της θάλασσας, πνιγόμενος από την αλμύρα των πολλών λογισμών. Και σαν κυβερνήτης πλοίου σε μεγάλη τρικυμία, ωθούμενος από τα κύματα της κακής επιθυμίας, αγωνιά προς την πονηρή πράξη. Και θα πεις: «Με χτυπούν, και δεν πόνεσα». Βλέπεις τη θύελλα που έχει σηκωθεί; Διότι εκείνος που λέει τέτοια λόγια δεν αποζητά να συμβεί τίποτε περισσότερο. «Πότε θα έρθει το ξημέρωμα;», και βλέπεις αμέσως από τα προοίμια της ημέρας αυτόν να επιδίδεται στο ποτό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες