Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 24:13

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

[13]φάγε μέλι, υἱέ, ἀγαθὸν γὰρ κηρίον, ἵνα γλυκανθῇ σου ὁ φάρυγξ·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Μέγας Βασίλειος Εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν Παροιμιῶν
Ὅταν δὲ λέγῃ, Μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί· καὶ πάλιν, Μὴ ἐρείσῃς σὸν ὄμμα πρὸς αὐτήν· καὶ, Οἱ ὀφθαλμοί σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν· δῆλός ἐστι τὴν οἱονεὶ ὅρασιν τῆς ψυχῆς τῷ παιδὶ χαριζόμενος. Καὶ ὅταν παραινῇ, ὅτι Φάγε μέλι, υἱὲ, ἵνα γλυκανθῇ ὁ φάρυγξ σου (μέλι τροπικῶς ὀνομάζων τὴν θείαν διδασκαλίαν· Ὡς γλυκέα γὰρ, φησὶ, τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου)· διὰ τῆς παραινέσεως ταύτης τὴν πνευματικὴν γεῦσιν τῆς ψυχῆς καταρτίζει, περὶ ἧς εἴρηται· Γεύσασθε καὶ ἴδετε, ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος. Ἔστι δέ τις καὶ ἁφὴ τῆς ψυχῆς, καθ᾽ ἣν ἐφάπτεται αὐτῆς ἡ σοφία, οἱονεὶ περιπτυσσομένη τὴν ἑαυτῆς ἀρετήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν δε λέει: «Μην προσέχεις φαύλη γυναίκα»· και πάλι: «Μη στηρίξεις το βλέμμα σου σε αυτήν»· και: «Τα μάτια σου ας βλέπουν ορθά», είναι φανερό ότι χαρίζει στο παιδί την τρόπον τινά όραση της ψυχής. Και όταν προτρέπει λέγοντας: «Φάε μέλι, υιέ, για να γλυκαθεί ο φάρυγγάς σου» (ονομάζοντας μεταφορικώς μέλι τη θεία διδασκαλία· διότι λέει: «Πόσο γλυκά είναι στον λάρυγγά μου τα λόγιά σου, περισσότερο από μέλι στο στόμα μου»)· μέσω αυτής της προτροπής καταρτίζει την πνευματική γεύση της ψυχής, για την οποία έχει λεχθεί: «Γευθείτε και δείτε ότι ο Κύριος είναι χρηστός». Υπάρχει δε και κάποια αφή της ψυχής, κατά την οποία η σοφία έρχεται σε επαφή μαζί της, τρόπον τινά εναγκαλιζόμενη τη δική της αρετή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Οὐ διαπαύσετε ἅλας διαθήκης Κυρίῳ ἀπὸ θυσιασμάτων ὑμῶν, ἐπὶ παντὸς δώρου ὑμῶν προσοίσετε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ἅλας.» Ζύμη μὲν οὖν πανουργίας ἂν εἴη τύπος, οὐχὶ πάντως γε καὶ μόνης τῆς κατεψεγμένης, ἀλλὰ καὶ τῆς ἑτέρας, φημὶ δὴ τῆς ἀγαθῆς καὶ ἐπαινουμένης, ἢν καὶ τῆς σοφίας ὁ λόγος, τοῖς ἀκάκοις ἔτι διδόναι κατεπαγγέλλεται. μέσον γάρ πώς ἐστι τὸ τῆς πανουργίας ὄνομα. Μέλι δὲ αὖ, ἡδονὴν μὲν ἔσθ᾽ ὅτε τὴν σωματικὴν ἡμῖν πλαγίως ὑπαινίττεται, ὡς ἔν γε τῷ φάναι· «Μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί· μέλι γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης.» Ποτὲ δὲ καὶ ἀγαθῶν γλυκασμάτων εἰσφέρει τὴν ὑποτύπωσιν. Γέγραπται γὰρ, ὅτι «Φάγε μέλι, υἱέ· ἀγαθὸν γὰρ κηρίον, ἵνα γλυκανθῇ σου ὁ φάρυγξ.» Ἀποφάσκει δὴ οὖν ὁ νόμος, τὸ προσκομίζεσθαι δεῖν εἰς κάρπωμα καὶ θυσίαν, ζύμην τε καὶ μέλι. Δέχεται μὲν γὰρ παρὰ τοῦ προσάγοντος εἰς δῶρον καὶ ἀπαρχὴν, ἀνακομίζει δὲ οὐδαμῶς εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ. ΠΑΛΛ. Εἶτα τί τὸ αἴνιγμα διασάφει πάλιν. ΚΥΡ. Δυσέφικτον, ὦ Παλλάδιε, τὸ χρῆμά ἐστι. Τί γὰρ ἂν βούλοιτο δηλοῦν, τὸ ἀπόβλητα μὲν οὐδαμῶς ποιεῖσθαι ταυτὶ, μὴ μὴν ἔτι καὶ εἰς κάρπωμα καὶ θυσίαν ἀνακομίζειν αὐτὰ, πῶς οὐκ ἄναντες ἰδεῖν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Δεν θα παραλείψετε το αλάτι της διαθήκης στον Κύριο από τις θυσίες σας, σε κάθε δώρο σας θα προσφέρετε αλάτι στον Κύριο τον Θεό σας.» Η ζύμη, λοιπόν, θα μπορούσε να είναι τύπος της πανουργίας, όχι όμως μόνο της κατακριτέας, αλλά και της άλλης, εννοώ της αγαθής και επαινετής, την οποία ο λόγος της σοφίας υπόσχεται να δώσει στους άκακους. Διότι η λέξη πανουργία έχει κατά κάποιον τρόπο μέση σημασία. Το μέλι, από την άλλη, άλλοτε υπονοεί έμμεσα σε εμάς τη σωματική ηδονή, όπως όταν λέει: «Μην προσέχεις τη φαύλη γυναίκα, διότι μέλι στάζει από τα χείλη της πόρνης γυναίκας.» Άλλοτε πάλι αποτελεί εικόνα των αγαθών γλυκασμάτων. Διότι είναι γραμμένο: «Φάε μέλι, γιε μου, διότι η κηρήθρα είναι καλή, για να γλυκαθεί ο φάρυγγάς σου.» Απαγορεύει, λοιπόν, ο νόμος να προσφέρεται ως ολοκαύτωμα και θυσία ζύμη και μέλι. Διότι τα δέχεται από εκείνον που τα προσφέρει ως δώρο και απαρχή, δεν τα αναφέρει όμως καθόλου ως οσμή ευωδίας στον Θεό. ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Έπειτα, τι διασαφηνίζει πάλι αυτό το αίνιγμα; ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Δυσνόητο, ω Παλλάδιε, είναι το ζήτημα αυτό. Διότι, τι να θέλει άραγε να δηλώσει το γεγονός ότι αυτά δεν απορρίπτονται καθόλου, αλλά και δεν προσφέρονται ως ολοκαύτωμα και θυσία; Πώς να μην είναι δύσκολο να το κατανοήσει κανείς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὰς Παροιμίας
Ἱππολύτου (?) “Ὀρθὰ„ ὁρᾷ ὁ λογισμοὺς ἔχων ἀπαθεῖς καὶ δόγματα ἀληθῆ, ὁ μὴ πρὸς τὰς ἔξω φαντασίας ἐπτοημένος. ὅταν λέγῃ “οἱ ὀφθαλμοί σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν„, τὴν ὅρασιν δηλοῖ τῆς ψυχῆς, καὶ ὅταν παραινῇ “φάγε μέλι υἱέ, ἵνα γλυκανθῇ ὁ φάρυγξ σου„, μέλι τροπικῶς τὴν θεῖαν λέγει διδασκαλίαν, ἥτις τὴν πνευματικὴν καταρτίζει τῆς ψυχῆς γνῶσιν. ἀλλὰ καὶ ἅπτεται τῆς ψυχῆς ἡ σοφία· “ἐράσθητι„ γάρ φησιν “αὐτῆς, ἵνα σε περιλάβῃ„. ψυχὴ δὲ διὰ περιπλοκῆς σοφίᾳ ἑνωθεῖσα, ἁγιασμοῦ πληροῦται καὶ καθαρότητος. ἔστι γε μὴν τῶν Χριστοῦ μύρων, ἀντιλαμβάνεται ἡ τῆς ψυχῆς ὄσφρησις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ιππολύτου (;) «Ορθά» βλέπει εκείνος που έχει απαθείς λογισμούς και αληθινά δόγματα, εκείνος που δεν παρασύρεται από τις εξωτερικές φαντασίες. Όταν λέει «τα μάτια σου ας βλέπουν ορθά», υποδηλώνει την όραση της ψυχής, και όταν προτρέπει «φάε μέλι, γιε μου, για να γλυκαθεί ο λάρυγγάς σου», με το μέλι εννοεί μεταφορικά τη θεία διδασκαλία, η οποία καταρτίζει την πνευματική γνώση της ψυχής. Αλλά και η σοφία αγγίζει την ψυχή· διότι λέει, «αγάπησέ την, για να σε περιβάλει». Η δε ψυχή, όταν ενωθεί με τη σοφία μέσω αυτού του εναγκαλισμού, γεμίζει με αγιασμό και καθαρότητα. Ακόμη δε, η όσφρηση της ψυχής αντιλαμβάνεται τα μύρα του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὰς Παροιμίας
Ὁ στρατὸς αὐτῶν εἰς φόνον ψυχῆς ἀφορᾷ. Ἱππολύτου. 〈Ὀρθὰ〉 ὁρᾷ ὁ λογισμοὺς ἔχων ἀπαθεῖς καὶ δόγματα ἀληθῆ. Ὁ μὴ περὶ τὰς ἔξω φαντασίας ἐπτοημένος. Ὅταν λέγῃ 〈οἱ ὀφθαλμοί σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν〉, τὴν ὅρασιν δηλοῖ τῆς ψυχῆς, καὶ ὅταν παραινῇ· 〈φάγε μέλι, υἱέ, ἵνα γλυκανθῇ ὁ φάρυγξ σου〉, μέλι τροπικῶς τὴν θείαν λέγει διδασκαλίαν, ἥτις τὴν πνευματικὴν καταρτίζει τῆς ψυχῆς γνῶσιν, ἀλλὰ καὶ ἅπτεται τῆς ψυχῆς ἡ σοφία· 〈ἐράσθητι〉 γάρ, φησίν, 〈αὐτῆς, ἵνα σε περιλάβῃ〉. ψυχὴ δὲ διὰ περιπλοκῆς σοφίᾳ ἑνωθεῖσα, ἁγιασμοῦ πληροῦται καὶ καθαρότητος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο στρατός τους αποβλέπει στον φόνο της ψυχής. Ιππολύτου: Ορθά βλέπει εκείνος που έχει απαθείς λογισμούς και αληθινά δόγματα. Εκείνος που δεν έχει ταραχθεί από τις εξωτερικές φαντασίες. Όταν λέει «οι οφθαλμοί σου ας βλέπουν ορθά», φανερώνει την όραση της ψυχής, και όταν προτρέπει: «φάε μέλι, γιε μου, για να γλυκαθεί ο φάρυγγάς σου», με τη λέξη μέλι εννοεί μεταφορικά τη θεία διδασκαλία, η οποία καταρτίζει την πνευματική γνώση της ψυχής, αλλά και η σοφία αγγίζει την ψυχή. Διότι λέει: «αγάπησέ την, για να σε αγκαλιάσει». Και η ψυχή, όταν ενωθεί με τη σοφία μέσω αυτού του εναγκαλισμού, γεμίζει από αγιασμό και καθαρότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες