Εὔλογόν ἐστι λοιπὸν ἀνανῆψαι ἡμᾶς, ὡς ἔτι καιρὸν ἔχομεν εἰς θεὸν μετανοεῖν. ἐν γὰρ τῷ ᾅδῃ οὐκ ἔστιν ὁ ἐξομολογούμενος. ἰδοὺ γὰρ ἄνθρωπος, καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ πρὸ προσώπου αὐτοῦ. τίμα, φησίν, υἱὲ τὸν θεὸν καὶ βασιλέα. ἐγὼ δέ φημι· τίμα μὲν τὸν θεὸν ὡς αἴτιον τῶν ὅλων καὶ κύριον, ἐπίσκοπον δὲ ὡς ἀρχιερέα, θεοῦ εἰκόνα φοροῦντα κατὰ μὲν τὸ ἄρχειν θεοῦ, κατὰ δὲ τὸ ἱερατεύειν Χριστοῦ. καὶ μετὰ τοῦτον τιμᾶν χρὴ καὶ βασιλέα· οὔτε γὰρ θεοῦ τις κρείττων ἢ παραπλήσιος ἐν πᾶσι τοῖς οὖσιν, οὔτε δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ ἐπισκόπου τις μείζων ἱερωμένου θεῷ ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου παντὸς σωτηρίας, οὔτε βασιλέως τις παραπλήσιος ἐν ἄρχουσιν, εἰρήνην καὶ εὐνομίαν τοῖς ἀρχομένοις πρυτανεύοντος. ὁ τιμῶν ἐπίσκοπον ὑπὸ θεοῦ τιμηθήσεται, ὥσπερ οὖν ὁ ἀτιμάζων αὐτὸν ὑπὸ θεοῦ κολασθήσεται. εἰ γὰρ ὁ βασιλεῦσιν ἐπεγειρόμενος κολάσεως ἄξιος δικαίως γενήσεται ὥς γε παραλύων τὴν κοινὴν εὐνομίαν, πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ ἄνευ ἐπισκόπου τι ποιεῖν προαιρούμενος καὶ τὴν ὁμόνοιαν διασπῶν καὶ τὴν εὐταξίαν συγχέων; ἱερωσύνη γάρ ἐστιν τὸ πάντων ἀγαθῶν ἐν ἀνθρώποις ἀναβεβηκός, ἧς ὁ καταμανεὶς οὐκ ἄνθρωπον ἀτιμάζει, ἀλλὰ θεὸν καὶ Χριστὸν Ἰησοῦν, τὸν πρωτότοκον καὶ μόνον τῇ φύσει τοῦ πατρὸς ἀρχιερέα.
Μετάφραση
Είναι εύλογο, λοιπόν, να ανανήψουμε, όσο έχουμε ακόμη καιρό να μετανοήσουμε στον Θεό. Διότι στον Άδη δεν υπάρχει κανείς που να εξομολογείται. Διότι ιδού ο άνθρωπος, και το έργο του είναι ενώπιόν του. «Τίμα», λέει, «γιε μου, τον Θεό και τον βασιλιά». Εγώ όμως λέω: τίμα τον Θεό ως αίτιο και Κύριο των πάντων, και τον επίσκοπο ως αρχιερέα, ο οποίος φέρει την εικόνα του Θεού, ως προς μεν την εξουσία του Θεού, ως προς δε την ιερατεία του Χριστού. Και μετά από αυτόν, πρέπει να τιμάς και τον βασιλιά. Διότι ούτε ανώτερος ούτε όμοιος με τον Θεό υπάρχει μεταξύ όλων των όντων, ούτε όμως στην Εκκλησία υπάρχει κανείς ανώτερος από τον επίσκοπο, ο οποίος ιερουργεί στον Θεό υπέρ της σωτηρίας όλου του κόσμου, ούτε όμοιος με τον βασιλιά μεταξύ των αρχόντων, ο οποίος εξασφαλίζει την ειρήνη και την ευνομία στους υπηκόους. Εκείνος που τιμά τον επίσκοπο θα τιμηθεί από τον Θεό, όπως ακριβώς εκείνος που τον ατιμάζει θα τιμωρηθεί από τον Θεό. Διότι, εάν εκείνος που επαναστατεί εναντίον των βασιλέων δικαίως είναι άξιος τιμωρίας επειδή καταλύει την κοινή ευνομία, πόσο νομίζετε ότι χειρότερης τιμωρίας θα αξιωθεί εκείνος που επιλέγει να πράξει κάτι χωρίς τον επίσκοπο, διασπώντας την ομόνοια και διασαλεύοντας την ευταξία; Διότι η ιερωσύνη είναι το κορύφωμα όλων των αγαθών στους ανθρώπους, εναντίον της οποίας όποιος μαίνεται δεν ατιμάζει άνθρωπο, αλλά τον Θεό και τον Χριστό Ιησού, τον Πρωτότοκο και τον μόνο κατά φύση αρχιερέα του Πατρός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες