Καὶ ἐπειδὴ λέγεις εὐσχημόνως, οὐχ εὑρίσκεις εὐπρεπέστερον τοῦ καθ’ ὑποταγὴν γινομένου. Ὑπακοὴ γάρ ἐστι καὶ ἔφησε ὅτι Υἱὸς ὑπήκοος εἰς ζωήν. Περὶ δὲ τοῦ εὔξασθαι κατὰ δύναμιν, κοινή ἐστιν ἡ ἐντολὴ καὶ δεσποτική. Περὶ δὲ τῶν ὀφθαλμῶν, δύνατός ἐστιν ὁ πλάσας αὐτοὺς καὶ φωτίσαι σὺν τοῖς ἔσω ὀφθαλμοῖς. Οἷς ἐὰν συνιῶμεν κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φώνην, οὐ χρῄζομεν τούτων τῶν βλεπόντων τὴν τοῦ κόσμου ματαιότητα. Δυνατὸς οὖν ὁ Θεὸς εὑρεθῆναι ἡμᾶς μετὰ τῶν σῳζομένων, εἰς δόξαν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
Μετάφραση
Και επειδή μιλάς περί ευσχημοσύνης, δεν θα βρεις τίποτα πιο ευπρεπές από αυτό που γίνεται με υποταγή. Διότι πρόκειται για υπακοή, και έχει λεχθεί ότι ο Υιός έγινε υπήκοος για να δώσει ζωή. Σχετικά δε με την προσευχή ανάλογα με τη δύναμή μας, η εντολή είναι κοινή και δεσποτική. Και όσον αφορά τους οφθαλμούς, εκείνος που τους έπλασε έχει τη δύναμη να τους φωτίσει μαζί με τους εσωτερικούς οφθαλμούς. Με αυτούς τους τελευταίους, εάν κατανοούμε σύμφωνα με τη φωνή του Σωτήρα, δεν έχουμε ανάγκη από τούτους εδώ που βλέπουν τη ματαιότητα του κόσμου. Είναι, λοιπόν, δυνατός ο Θεός να μας αξιώσει να βρεθούμε μαζί με τους σωζόμενους, προς δόξα του ονόματός Του. Σε Αυτόν ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες