Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 24:27

15 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

[27][Μασ. Λ´:6]μὴ προσθῇς τοῖς λόγοις αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἐλέγξῃ σε καὶ ψευδὴς γένῃ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–15 από 15

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
οὐκοῦν ὅτῳ τὸ κολάζεσθαι πικρὸν, μὴ καταπιπτέτω πρὸς ἀνανδρίαν, μηδὲ ἀσθενείτω ποικίλως εἰς τὸ πλημμελεῖν, εἰς χρηστότητα βλέπων τὴν ἐν Θεῷ, ἀλλ᾽ ἑτοιμαζέτω “εἰς τὴν ἔξοδον αὐτοῦ τὰ ἔργα αὐτοῦ,” καθὰ γέγραπται, “καὶ παρασκευαζέσθω εἰς τὸν ἀγρὸν,” τουτέστιν, ἕως ἐστὶν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ. ἀγρὸν γὰρ τὸν κόσμον ἡρμήνευσεν ὁ Σωτήρ. παρασκευαζέσθω δὲ πρὸς ἀπόδειξιν ἁγιασμοῦ καὶ δικαιοσύνης ἐπὶ τοῦ θείου βήματος. οὐ γὰρ ἀκαίρως ὄντα φιλάνθρωπον θεωρήσει τὸν δικαστὴν, ἀλλ᾽ οὐδὲ τοῖς εἰς ἔλεον εἴκοντα λόγοις, τὸν ᾧπερ ἐχρῆν ἀμελητὶ καταπείθεσθαι καλοῦντι πρὸς σωτηρίαν, ὅτε καὶ ὁ τῆς ἡμερότητος ἐπεδίδου καιρὸς, καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἤδη προεπταισμένοις ἐξαιτεῖν ἀμνηστίαν, καὶ τὴν ἐκ Θεοῦ τοῦ σώζοντος φιλανθρωπίαν ἐπιζητεῖν. <Ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον.> Τοιοῦτόν τι πάλιν ἐπὶ τὸ καθόλου καὶ γενικώτερόν πως ἐκπλατύνων τὸν λόγον, ὁ Παῦλος ἡμᾶς ἐκδιδάσκει λέγων “Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· ”ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν “αἰώνιον.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, για όποιον η τιμωρία είναι πικρή, ας μην καταπίπτει σε δειλία, ούτε ας αποδυναμώνεται με ποικίλους τρόπους ώστε να αμαρτάνει, αποβλέποντας στην αγαθότητα του Θεού, αλλά ας ετοιμάζει «για την έξοδό του τα έργα του», καθώς είναι γραμμένο, «και ας προετοιμάζεται στον αγρό», δηλαδή, όσο βρίσκεται σε τούτον τον κόσμο. Διότι ως αγρό ερμήνευσε τον κόσμο ο Σωτήρας. Ας προετοιμάζεται, λοιπόν, για την απόδειξη του αγιασμού και της δικαιοσύνης ενώπιον του θείου βήματος. Διότι δεν θα βρει άκαιρα τον Κριτή να είναι φιλάνθρωπος, ούτε να υποχωρεί σε λόγια που εκλιπαρούν για έλεος, εκείνος που όφειλε, χωρίς αμέλεια, να υπακούσει σε Αυτόν που τον καλούσε προς σωτηρία, τότε που δινόταν ο καιρός της μακροθυμίας, και να ζητήσει συγχώρεση για όσα είχε ήδη σφάλει, και να επιζητήσει τη φιλανθρωπία από τον Θεό που σώζει. <Να εργάζεστε όχι για την τροφή που φθείρεται, αλλά για την τροφή που μένει στην αιώνια ζωή.> Κάτι τέτοιο πάλι, επεκτείνοντας τον λόγο σε μια πιο καθολική και γενικότερη βάση, μας διδάσκει ο Παύλος λέγοντας: «Εκείνος που σπέρνει στη σάρκα, από τη σάρκα θα θερίσει φθορά· ενώ εκείνος που σπέρνει στο πνεύμα, από το πνεύμα θα θερίσει ζωή αιώνια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Περὶ ὑπομονῆς καὶ συντελείας τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ περὶ τῆς δευτέρας παρουσίας
Ἑτοίμασε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου, καὶ παρασκευάζου εἰς τὸν ἀγρόν σου· ἀγρός ἐστι οὗτος ὁ βίος. Λάβε τὴν ἀγαθὴν δίκελλαν, τὴν Καινὴν Διαθήκην· περίφραξον τὸ κτῆμά σου ἀκάνθαις, νηστείᾳ, προσευχῇ καὶ διδασκαλίᾳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ετοίμασε για την έξοδο τα έργα σου και προετοιμάσου για τον αγρό σου· αγρός είναι αυτός ο βίος. Λάβε την αγαθή σκαπάνη, την Καινή Διαθήκη· περίφραξε το κτήμα σου με αγκάθια, με τη νηστεία, την προσευχή και τη διδασκαλία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
καὶ ὁ Σολομῶν ἐν παροιμίαις ὡσαύτως εἰς τὴν ἐκεῖσε ἑτοιμασίαν τὰ πάντα τῆς ἐλπίδος παρασκευάζων προὔτρεπε φάσκων «ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου» (ἔξοδον λέγων τὴν ἀπ᾽ ἐντεῦθεν ἀπαλλαγήν) «καὶ ἑτοιμάζου» φησίν «εἰς τὸν ἀγρόν», ὁμοῦ πᾶσι τὴν νουθεσίαν ἐπεκτεινόμενος τοῖς κατὰ ἀγρόν τε καὶ κατὰ ἄστυ, λογίοις τε καὶ τοῖς τὰς βαναύσους τέχνας ἐπιχειροῦσιν, οἷς οὐδεμία ἐργασία κατὰ ἀγρὸν ἐπιζητουμένη· πόθεν γὰρ λινουργοῖς καὶ ἀργυροχόοις, ποιηταῖς τε καὶ λογογράφοις ἡ κατὰ τὴν ἄρουραν ἑτοιμασία; συλλήβδην γὰρ ὁμοῦ ἡ φωνὴ ἀδιακρίτως τοὺς πάντας κέκληκεν ἐπειποῦσα «ἑτοιμάζου εἰς τὸν ἀγρόν», 〈τί〉 ἀλλ᾽ ἢ τοῦτο αἰνιττομένη, ὅτι παντὶ ἀνθρώπῳ πολίτῃ τε καὶ ἀγροίκῳ ἀπόθεσις τοῦ σώματος ἀγρός, τὸ διὰ τὴν ταφὴν τέλος; εἶτα μετέπειτα τὴν αὐτὴν τῆς ἀναστάσεως σημαίνων ἐλπίδα φάσκει «καὶ ἀνοικοδομήσεις τὸν οἶκόν σου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Σολομών στις Παροιμίες ομοίως, προετοιμάζοντας τα πάντα της ελπίδας για την εκεί ετοιμασία, προέτρεπε λέγοντας: «ετοίμαζε για την έξοδο τα έργα σου» (ονομάζοντας έξοδο την απαλλαγή από την παρούσα ζωή) «και ετοιμάσου», λέει, «για τον αγρό», επεκτείνοντας τη νουθεσία ταυτόχρονα προς όλους, σε εκείνους που ζουν στην ύπαιθρο και στην πόλη, στους λογίους και σε όσους ασκούν τις χειρωνακτικές τέχνες, από τους οποίους δεν απαιτείται καμία αγροτική εργασία. Διότι από πού προκύπτει για τους λινουργούς και τους αργυροχόους, για τους ποιητές και τους λογογράφους η ετοιμασία στον αγρό; Διότι η φωνή κάλεσε συλλήβδην και αδιακρίτως τους πάντες προσθέτοντας «ετοιμάσου για τον αγρό», τι άλλο υπονοώντας παρά τούτο, ότι για κάθε άνθρωπο, αστό και αγρότη, ο αγρός είναι η απόθεση του σώματος, δηλαδή το τέλος μέσω της ταφής; Έπειτα, στη συνέχεια, υποδεικνύοντας την ίδια ελπίδα της ανάστασης, αναφέρει: «και θα ανοικοδομήσεις τον οίκο σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
οὐκ εἶπεν «οἰκοδομήσεις τὸν οἶκον»· ἅπαξ γὰρ ᾠκοδομήθη ἐν τῇ πλάσει τῇ κατὰ τὴν γαστέρα, ὅτε αἱ μητέρες ἐκύϊσκον ἕκαστον ἡμῶν ἐν τῇ πλάσει· ἀπὸ δὲ τῆς γῆς ἡ ἀνάστασις ἢ ἀπὸ ἀγροῦ, οὐκέτι οἰκοδομουμένῃ ἀλλὰ ἀνοικοδομουμένῃ, διὰ τὴν ἐπενεχθεῖσαν αὐτῇ καθαίρεσιν ἐν τῷ τῆς ταφῆς πτώματι· ὡς καὶ ὁ σωτὴρ ἔφη «λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγείρω αὐτόν» ἢ οἰκοδομῶ αὐτόν, σοφία ὢν καὶ ἐν τοιαύτῃ «φρονήσει» *, ἧς «οὐκ ἔστιν» ὑπὸ ἀνθρώπων «ἐξεύρεσις», ἐν ᾗ ἐξ ἀπόρων τόπων διαχυθέντων ἡμῶν τῶν σωμάτων, τῶν μὲν εἰς τέφραν τῶν δὲ ἐν θαλάσσῃ τῶν δὲ ὑπὸ σαρκοβόρων οἰωνῶν τῶν δὲ ὑπὸ θηρίων τῶν δὲ ὑπὸ σκωλήκων φθαρέντων, * φέρει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν είπε «θα οικοδομήσεις τον οίκο»· διότι οικοδομήθηκε μία φορά κατά την πλάση μέσα στην κοιλιά, όταν οι μητέρες κυοφορούσαν τον καθένα από εμάς κατά τη δημιουργία· η ανάσταση όμως από τη γη ή από τον αγρό, δεν είναι πλέον οικοδόμηση αλλά ανοικοδόμηση, εξαιτίας της κατεδάφισης που επήλθε σε αυτήν με την πτώση της ταφής. Όπως ακριβώς είπε και ο Σωτήρας: «Γκρεμίστε αυτόν τον ναό, και σε τρεις ημέρες θα τον εγείρω» ή θα τον οικοδομήσω, επειδή είναι Σοφία και ενεργεί με τέτοια «φρόνηση» *, την οποία «δεν είναι δυνατόν να ανακαλύψουν» οι άνθρωποι, μέσω της οποίας, αν και τα σώματά μας έχουν διασκορπιστεί σε δυσπρόσιτους τόπους και έχουν φθαρεί, άλλα αποτεφρωμένα, άλλα στη θάλασσα, άλλα από σαρκοβόρα πτηνά, άλλα από θηρία και άλλα από σκουλήκια, * [τα] φέρει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς θεολογίας
πῶς γὰρ τοῦτο πράττειν δυνατὸν τοῖς καὶ τὰ ἑτέρων ἀνατρέπουσιν δόγματα; ἀλλ᾽ ἐροῦμεν πρὸς τοὺς τὸν ἀκριβῆ περὶ τούτου μαθεῖν παρ᾽ ἡμῶν βουλομένους λόγον, ὅτι πειθόμενοι τῷ ἱερῷ ἀποστόλῳ ἴσμεν ὅτι οὕτως ἡμᾶς ὁρᾶν τὰ ἀποκεκρυμμένα μυστήρια προσήκει, ὡς αὐτὸς ἔφη· «βλέπομεν γὰρ ἄρτι» φησὶν «δι᾽ ἐσόπτρου 〈ἐν〉 αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον» καὶ τὰ ἑξῆς. ὥστε μή μου πυνθάνου περὶ ὧν σαφῶς παρὰ τῆς θείας γραφῆς μὴ μεμάθηκα· διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲ περὶ τῆς θείας [γραφῆς] ἐκείνης τῆς τῷ λόγῳ κοινωνησάσης σαρκὸς σαφῶς εἰπεῖν δυνήσομαι. εἶθ᾽ ὁ μηδὲν λέγειν δύνασθαι ὁμολογῶν μηδὲ μεμαθηκέναι τι ἀπὸ τῆς γραφῆς, τοιαῦτα περὶ τῆς σαρκὸς ἀπεφήνατο, οὔτ᾽ ἀπὸ τῆς γραφῆς λαβὼν οὔτε ἀφ᾽ ἑτέρων παραλαβὼν οὔτε ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας μαθών, ἑαυτῷ δὲ ἀναπλάσας καὶ τῆς οἰκείας ἐνθυμήσεως ἐπινοήσας ξένον καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον γέννημα, μηδὲ ἐν νῷ λαβὼν τὴν λέγουσαν γραφὴν «μὴ προσθῇς τοῖς λόγοις αὐτοῦ, μή ποτε ἐλέγξῃ σε, καὶ ψευδὴς γένῃ» καὶ «οὐαὶ τοῖς προφητεύουσιν ἀπὸ καρδίας αὐτῶν». ὅρα δ᾽ οὖν ὅσῃ δυσσεβείᾳ περιπέπτωκεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι πώς είναι δυνατόν να το πράττουν αυτό εκείνοι που ανατρέπουν τα δόγματα των άλλων; Αλλά θα πούμε προς εκείνους που θέλουν να μάθουν από εμάς τον ακριβή λόγο περί αυτού, ότι, υπακούοντας στον ιερό απόστολο, γνωρίζουμε ότι έτσι αρμόζει να βλέπουμε τα αποκρυμμένα μυστήρια, όπως ακριβώς εκείνος είπε: «Διότι τώρα», λέει, «βλέπουμε μέσα από καθρέφτη αινιγματωδώς, τότε όμως πρόσωπο με πρόσωπο» και τα εξής. Ώστε μη με ρωτάς για όσα δεν έχω μάθει με σαφήνεια από τη θεία Γραφή· γι' αυτόν τον λόγο λοιπόν, ούτε για εκείνη τη θεία σάρκα, η οποία ενώθηκε και κοινώνησε με τον Λόγο, θα μπορέσω να μιλήσω με σαφήνεια. Έπειτα, αυτός που ομολογεί ότι δεν μπορεί να πει τίποτα και ότι δεν έχει μάθει κάτι από τη Γραφή, τέτοια πράγματα αποφάνθηκε περί της σάρκας, τα οποία ούτε από τη Γραφή άντλησε, ούτε από άλλους παρέλαβε, ούτε από την Εκκλησία διδάχθηκε, αλλά τα έπλασε μόνος του και τα επινόησε από τον δικό του λογισμό, ένα γέννημα ξένο και αλλότριο προς την αλήθεια, χωρίς καν να αναλογιστεί τη Γραφή που λέει: «Μην προσθέσεις στους λόγους Του, μήπως σε ελέγξει και αποδειχθείς ψεύτης», και: «Αλίμονο σε εκείνους που προφητεύουν από την καρδιά τους». Δες, λοιπόν, σε πόση δυσσέβεια έχει περιπέσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Βʹ Κύπριος Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν σεβαστοκράτορα Θετταλίας Ἰωάννην
καὶ σὺ μὲν ἐν εἰρήνης καιρῷ τὸ σκάφος τέταξαι τῆς ἀρχῆς πηδαλιουχεῖν, εἰ καὶ μικρὰ παρενοχλεῖ καταιγὶς καὶ ἄρτι, οὗτοι δὲ ἐν ἐμβολαῖς σφοδραῖς καὶ ἀντεμβολαῖς τῶν τῆς πονηρίας πνευμάτων ταύτην ἰθύνειν ἐτάχθησαν. ἀθεΐας γὰρ τυφωνικὸν τηνικαῦτα πνεῦμα καὶ εἰδωλολατρίας εὐροκλύδων ἀνήπτετο, καὶ ἔνθεν μὲν τρικυμία αἱρέσεων ἐπεκύμαινεν, ἐκεῖθεν δὲ διαφόρων στάσεων ζάλη προσέπιπτεν. εἰ τοίνυν οὗτοι τὰ ἐναντιούμενα σχόντες τοσαῦτα εἰς λιμένα σωστικὸν τὴν βασιλείαν προσώρμισαν ὡσπερεὶ ἐξ οὐρίας πλέοντες καὶ ἀρετῆς ἁπάσης ἐναπελείφθησαν στῆλαι, τί ἐροῦμεν ἡμεῖς μὴ κατ’ ἴχνια βαίνοντες τούτων οἱ μηδὲν τὸ κωλῦον πρὸς τὰ καλὰ ἐπαγόμενοι; 15. ἀλλὰ σμικρόν μοι, φῆς, τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς ἐξουσίας καὶ χρεία πολλοῦ, ὅπως ἂν εἰς προκοπὴν ἐπιδῶ. καὶ τί ὠφελήσει, εἰπέ μοι, ἄνθρωπος ἐὰν τὸν αὐτὸν ὅλον κόσμον κερδήσῃ καὶ ζημιωθῇ τὴν ἰδίαν ψυχήν; ἢ βουλόμεθα καὶ αὐτοὶ ἀκοῦσαι· ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ. ἅδε ἡτοίμασας τινί ἔσται; λαβῶμεν κατὰ νοῦν τοιγαροῦν τοῦ θανάτου τὸ ἄωρον καὶ ἑαυτοὺς ἐπιγνῶμεν ὅτι τρεπτοί, ὅτι εὐμάραντοι, ὅτι ὡς ἄνθος ἀγροῦ ἐξανθοῦντες μικρᾷ νόσῳ τηκόμεθα καὶ τῇ γῇ ὡς ἐκ γῆς ὄντες χωννύμεθα. ἑτοιμάζωμεν τὰ ἔργα ἡμῶν εἰς τὴν ἔξοδον. ὅσον γὰρ ὅσον ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ, καὶ μακάριος ὁ δοῦλος ὃν ὁ κύριος αὐτοῦ ἐλθὼν εὑρήσει γρηγοροῦντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εσύ μεν σε καιρό ειρήνης έχεις ταχθεί να πηδαλιουχείς το σκάφος της εξουσίας, ακόμη κι αν μια μικρή καταιγίδα παρενοχλεί και τώρα, εκείνοι όμως τάχθηκαν να την κατευθύνουν μέσα σε σφοδρές προσβολές και αντεπιθέσεις των πνευμάτων της πονηρίας. Διότι τότε ξεσηκωνόταν ο τυφωνικός άνεμος της αθεΐας και ο ευροκλύδωνας της ειδωλολατρίας, και από τη μία πλευρά φούσκωνε η τρικυμία των αιρέσεων, ενώ από την άλλη έπεφτε πάνω τους η θύελλα διαφόρων εξεγέρσεων. Αν λοιπόν εκείνοι, μολονότι αντιμετώπισαν τόσα αντίξοα, προσόρμισαν τη βασιλεία σε σωτήριο λιμάνι σαν να έπλεαν με ούριο άνεμο, και έμειναν στην ιστορία ως στήλες κάθε αρετής, τι θα πούμε εμείς, που δεν βαδίζουμε στα ίχνη τους, εμείς που δεν έχουμε κανένα εμπόδιο για να πράξουμε τα καλά; 15. «Αλλά είναι μικρό», θα πεις, «το μερίδιο της εξουσίας που μου αναλογεί, και υπάρχει ανάγκη από πολύ, ώστε να επιδοθώ σε προκοπή». Και σε τι θα ωφεληθεί ο άνθρωπος, πες μου, εάν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο και ζημιωθεί την ίδια του την ψυχή; Ή μήπως επιθυμούμε να ακούσουμε κι εμείς: «Άφρον, αυτήν τη νύχτα απαιτούν από εσένα την ψυχή σου· αυτά λοιπόν που ετοίμασες, σε ποιον θα ανήκουν;»; Ας αναλογιστούμε, επομένως, το άωρο του θανάτου και ας αποκτήσουμε επίγνωση των εαυτών μας, ότι είμαστε τρεπτοί, ότι εύκολα μαραινόμαστε, ότι ανθίζοντας σαν το λουλούδι του αγρού με μια μικρή αρρώστια λιώνουμε, και θαφτόμαστε στη γη, καθώς από τη γη προερχόμαστε. Ας ετοιμάζουμε τα έργα μας για την έξοδο. Διότι πολύ σύντομα εκείνος που έρχεται θα φτάσει και δεν θα καθυστερήσει, και μακάριος είναι ο δούλος εκείνος, τον οποίο ο κύριός του, όταν έλθει, θα τον βρει να γρηγορεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
ΤΛϛʹ. ΚΥΝΗΓΙῼ. Περὶ γαστριμαργίας. Οὐδὲ Παῦλος ὁ τῶν οὐρανίων ἀκριβέστατος γνώστης παιδεύει σε, καταργεῖσθαι τὴν γαστέρα καὶ τὰς ταύτης δυσορεξίας ἀποφαινόμενος· ἀλλ’ ὅλος εἶ περὶ τράπεζαν λίχνος, μόνην λαμπρῶς τὴν κατάποσιν κολακεύων, καὶ Θεὸν ἡγούμενος τὴν κοιλίαν. Εἰ τοίνυν τῇ παρούσῃ ζωῇ πάντα νομίζεις συγκαταλύεσθαι, καλῶς ἀγωνίζῃ στενοχωρούμενος βρώμασιν· εἰ δέ τι καὶ μετὰ ταύτην πιστεύεις ἔσεσθαι, ἑτοίμαζε τὰ ἔργα σου πρὸς τὴν ἔξοδον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΛΣΤ΄. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΝΗΓΙΟ. Περί γαστριμαργίας. Ούτε ο Παύλος, ο ακριβέστατος γνώστης των επουρανίων, σε συνετίζει, όταν διακηρύσσει ότι θα καταργηθεί η κοιλιά και οι κακές ορέξεις της. Αλλά είσαι ολόκληρος λαίμαργος γύρω από το τραπέζι, ικανοποιώντας πλουσιοπάροχα μόνο την κατάποση, και θεωρώντας ως θεό την κοιλιά σου. Αν λοιπόν νομίζεις ότι τα πάντα καταλύονται μαζί με την παρούσα ζωή, καλά αγωνίζεσαι πιέζοντας τον εαυτό σου με τα φαγητά· αν όμως πιστεύεις ότι θα υπάρξει κάτι και μετά από αυτήν, ετοίμαζε τα έργα σου για την έξοδο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν ἁγίαν Δροσίδα μάρτυρα
Διὰ τοῦτο καὶ σοφός τις παραινεῖ λέγων· Ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις σου μιμνήσκου τὰ ἔσχατά σου, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα μὴ ἁμάρτῃς· καὶ ἕτερος δέ τις συνῳδὰ τούτῳ φθέγγεται συμβουλεύων οὕτως· Ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου, καὶ παρασκευάζου πρὸς τὴν ὁδόν· οὐ περὶ τῆς αἰσθητῆς ὁδοῦ διαλεγόμενος, ἀλλὰ περὶ τῆς ἐντεῦθεν ἀποδημίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Για τον λόγο αυτόν και κάποιος σοφός προτρέπει λέγοντας: Σε όλα σου τα λόγια να θυμάσαι τα έσχατά σου, και ποτέ δεν θα αμαρτήσεις· αλλά και κάποιος άλλος, σε συμφωνία με αυτόν, εκφράζεται συμβουλεύοντας τα εξής: Ετοίμαζε για την έξοδο τα έργα σου, και προετοιμάσου για την οδό· χωρίς να ομιλεί για την αισθητή οδό, αλλά για την αποδημία από την παρούσα ζωή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
γʹ. Σιγᾶτε ταῦτα ἀκούοντες; Πολλὴν ὑμῖν ἔχω χάριν τῆς σιγῆς ταύτης μᾶλλον, ἢ τῶν κρότων· οἱ μὲν γὰρ κρότοι καὶ οἱ ἔπαινοι λαμπρότερον ἐμὲ ποιοῦσιν, ἡ σιγὴ δὲ αὕτη σωφρονεστέρους ὑμᾶς ἐργάζεται. Οἶδα ὅτι λυπεῖ τὰ λεγόμενα, ἀλλὰ πολὺ κέρδος ἔχει καὶ ἄφατον. Ὁ πλούσιος ἐκεῖνος, εἴ τινα εἶχε τοιαῦτα αὐτῷ παραινοῦντα, ἀλλὰ μὴ κόλακας τοὺς πρὸς χάριν ἅπαντα συμβουλεύοντας, καὶ εἰς τρυφὴν ἕλκοντας, οὐκ ἂν εἰς τὴν γέενναν ἦλθεν ἐκείνην, οὐκ ἂν τὰς βασάνους ὑπέμεινε τὰς ἀφορήτους, οὐκ ἂν ἀπαρηγόρητα μετὰ ταῦτα μετενόησεν· ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τὰ πρὸς χάριν ἅπαντες διελέγοντο, παρέδωκαν αὐτὸν τῷ πυρί. Εἶθε ἦν ἀεὶ καὶ διηνεκῶς ταῦτα φιλοσοφεῖν, καὶ περὶ γεέννης φθέγγεσθαι. Ἐν πᾶσι γὰρ, φησὶ, τοῖς λόγοις σου μιμνήσκου τὰ ἔσχατά σου, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἁμάρτῃς. Καὶ πάλιν· Ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου, καὶ παρασκευάζου πρὸς τὴν ὁδόν. Εἴ τινος ἥρπασάς τι, ἀπόδος, καὶ εἰπὲ κατὰ τὸν Ζακχαῖον· Δίδωμι τετραπλασίονα τὰ ἁρπαγέντα· εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησας, εἴ τινος γέγονας ἐχθρὸς, καταλλάγηθι πρὸ τοῦ δικαστηρίου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
γʹ. Σιωπάτε ακούγοντας αυτά; Σας οφείλω πολλή ευγνωμοσύνη γι' αυτήν τη σιωπή μάλλον, παρά για τα χειροκροτήματα· διότι τα χειροκροτήματα και οι έπαινοι κάνουν εμένα πιο λαμπρό, ενώ η σιωπή αυτή κάνει εσάς πιο σώφρονες. Γνωρίζω ότι προκαλούν λύπη αυτά που λέγονται, αλλά έχουν μεγάλο και ανείπωτο κέρδος. Εκείνος ο πλούσιος, αν είχε κάποιον να τον συμβουλεύει τέτοια πράγματα, και όχι κόλακες που να τον συμβουλεύουν σε όλα προς χάριν του και να τον παρασύρουν στην τρυφηλότητα, δεν θα είχε καταλήξει σε εκείνη τη γέεννα, δεν θα είχε υπομείνει τα αβάσταχτα βάσανα, δεν θα είχε μετανιώσει απαρηγόρητα μετά από αυτά· αλλά, επειδή όλοι του μιλούσαν κολακευτικά για να τον ευχαριστήσουν, τον παρέδωσαν στο πυρ. Μακάρι να μπορούσαμε πάντοτε και διαρκώς να φιλοσοφούμε για αυτά και να μιλούμε περί γεέννης. Διότι λέγει η Γραφή: «Σε όλους τους λόγους σου να θυμάσαι τα έσχατά σου, και εις τον αιώνα δεν πρόκειται να αμαρτήσεις». Και πάλι: «Ετοίμαζε τα έργα σου για την έξοδο, και προετοιμάσου για την οδό». Αν άρπαξες κάτι από κάποιον, επίστρεψέ το και πες όπως ο Ζακχαίος: «Επιστρέφω στο τετραπλάσιο αυτά που άρπαξα»· αν συκοφάντησες κάποιον, αν έγινες εχθρός κάποιου, συμφιλιώσου πριν φτάσεις ενώπιον του δικαστηρίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης Κλῖμαξ
Γινώσκειν δεῖ τὸν τοῦ Χριστοῦ παλαιστὴν, ποίους μὲν τῶν ἐχθρῶν ἐκ μακρόθεν διώκειν, ποίους σὲ προσπαλαίειν συγχωρεῖν. Ποτὲ μὲν ἡ πάλη στέφανον προεξένησε· ποτὲ δὲ ἡ παραίτησις ἀδοκίμους πεποίηκεν· οὐ λόγῳ τὰ τοιάδε ἐφικτὸν παιδεύεσθαι· οὐ γὰρ πάντες τοῖς αὐτοῖς, οὐδὲ ὡσαύτως πεποιώμεθα ἕνα· τῶν πνευμάτων ἐπιτήρει νηφόντως, ἐπειδὴ καὶ αὐτός σε πολεμεῖ ἀπαύστως ἐν στάσει, καὶ μεταβάσει, καὶ καθέδρᾳ, καὶ κινήσει, καὶ ἀνακλίσει, καὶ εὐχῇ, καὶ ὕπνῳ. Οἱ μὲν τῶν ἐν τῷ δρόμῳ τῆς ἡσυχίας καθεζομένων· Προωρώμην τὸν Κύριόν μου ἐνώπιόν μου διὰ παντὸς, ἐν ἑαυτοῖς ἐργασίαν κατέχουσιν. Οὐ γὰρ πάντες οἱ ἄρτοι τῆς πνευματικῆς τοῦ οὐρανίου σίτου ἐργασίας, μονοειδεῖς ὑπάρχουσι. Ἕτεροι δέ· Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν· ἄλλοι· Γρηγορεῖτε, καὶ προσεύχεσθε· ἕτεροι· Ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου· ἄλλοι· Ἐταπεινώθην, καὶ ἔσωσέ με· τινὲς μέν· Οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν· ἄλλοι πάλιν· Μήποτε ἁρπάσῃ, καὶ οὐ μὴ ᾖ ὁ ῥυόμενος, διὰ παντὸς σκέπτονται. Πάντες μὲν τρέχουσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει να γνωρίζει ο παλαιστής του Χριστού, ποιους μεν από τους εχθρούς να αποδιώκει από μακριά, και με ποιους να επιτρέπει στον εαυτό του να παλεύει εκ του σύνεγγυς. Κάποτε μεν η πάλη προσέφερε στεφάνι, κάποτε δε η αποφυγή τους έκανε αδόκιμους. Δεν είναι εφικτό να διδάσκονται τέτοια πράγματα με λόγια, διότι δεν έχουμε όλοι πλαστεί με τα ίδια χαρακτηριστικά, ούτε με τον ίδιο τρόπο. Να παρατηρείς τα πνεύματα με νήψη, επειδή και ο εχθρός σε πολεμά ακατάπαυστα όταν στέκεσαι, όταν βαδίζεις, όταν κάθεσαι, όταν κινείσαι, όταν ανακλίνεσαι, στην προσευχή και στον ύπνο. Ορισμένοι από εκείνους που ακολουθούν τον δρόμο της ησυχίας διατηρούν μέσα τους ως πνευματική εργασία το: «Έβλεπα πάντοτε τον Κύριό μου ενώπιόν μου». Διότι δεν είναι όλοι οι άρτοι της πνευματικής εργασίας του ουράνιου σίτου ομοιόμορφοι. Άλλοι πάλι σκέπτονται το: «Με την υπομονή σας θα κερδίσετε τις ψυχές σας»· άλλοι το: «Γρηγορείτε και προσεύχεσθε»· έτεροι το: «Ετοίμαζε για την έξοδο τα έργα σου»· άλλοι: «Ταπεινώθηκα και με έσωσε»· μερικοί μεν: «Τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με τη μέλλουσα δόξα»· άλλοι πάλι σκέπτονται διαρκώς το: «Μήπως με αρπάξει και δεν υπάρχει κανείς για να με γλυτώσει». Όλοι όμως τρέχουν τον αγώνα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Θρὶξ λελευκασμένη τὴν ἐντεῦθεν τῆς ψυχῆς ἀποδημίαν βοᾷ καὶ διαμαρτύρεται. Ὅθεν, κατὰ τὸ γεγραμμένον, «ἑτοίμαζε τὰ ἔργα σου εἰς τὴν ἔξοδον.» Θεατέον γὰρ τὴν χώραν τῆς κεφαλῆς, καὶ τοῦ πώγωνος, ὅτι λευκὴ ὑπάρχει πρὸς θερισμὸν, καὶ μέλλει δρεπάνη τις νοητὴ διὰ θανάτου ἐκτέμνειν τὴν ψυχήν σου ἐκ τοῦ σώματος, καὶ εἰς ξένους τινὰς πάμπαν ἀγνοουμένους μετακομίζειν τόπους τῇ τοῦ Κυρίου διατάξει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η λευκασμένη τρίχα βοά και διαμαρτύρεται για την αποδημία της ψυχής από τα εγκόσμια. Επομένως, σύμφωνα με το γεγραμμένο: «ετοίμαζε τα έργα σου για την έξοδο». Διότι πρέπει να παρατηρήσει κανείς την περιοχή της κεφαλής και του πώγωνος, ότι είναι πλέον λευκή, έτοιμη για θερισμό, και ότι πρόκειται ένα νοητό δρέπανο, δια του θανάτου, να αποκόψει την ψυχή σου από το σώμα, και να τη μεταφέρει σε κάποιους ξένους και παντελώς άγνωστους τόπους, κατά την προσταγή του Κυρίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Κατηχήσεις
Διὸ μὴ τὸ πᾶν «τοῖς ἑπτὰ» δός, ἄνθρωπε, ἀλλὰ μερίδα τινὰ χρειώδη, ἀναγκαιοτάτην τοῦ βίου καὶ τοῦ σαρκίου, «καί γε τοῖς ὀκτώ», διότι «αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις, ὀγδοήκοντα, καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος», τουτέστι γῆρας, ἀδυναμία, ἀρρωστία, ἀβλεψία, βαρηκοΐα καὶ ἁπλῶς ἀτονία καθόλου καὶ ἔκλυσις καὶ κόπος καὶ πόνος. Διὸ μὴ ἀναμείνῃς γηρᾶσαι καὶ εἶθ’ οὕτω γενέσθαι χρηστός, ἀλλ’ ἤδη γενοῦ. Πόθεν δὲ καὶ γινώσκεις ὅτι ζῆσαι ἔχεις καὶ φθάσαι τὸ γῆρας; Ἐὰν δὲ καὶ φθάσῃς, τί ἐνεργήσεις τότε περικυκλούμενος τοῖς ῥηθεῖσι κόποις καὶ πόνοις; Τὸ πᾶν γὰρ δεδωκὼς «τοῖς ἑπτὰ» καὶ πᾶσάν σου τὴν ἀκμὴν ἀναλώσας ἀμελῶς καὶ ἀσώτως καὶ ὡς νεκρὸς ἔμπνους γενόμενος, πῶς τότε δυνήσῃ δοῦναι «μερίδα τοῖς ὀκτὼ» ἢ τί περὶ τῆς ὀγδόης ἐκείνης ἐργάσῃ ἡμέρας; Διό, ἔτι νέος ὤν, «δὸς μερίδα τοῖς ἑπτά», καθότι καὶ περαιοῦνται, «καί γε τοῖς ὀκτώ», ἀντὶ τοῦ “καί γε τῇ ὀγδόῃ”, ὡς ἐπὶ πολλῶν ὀκτάδων λέγει τὴν μίαν πληθυντικῶς ἡ γλῶσσα ἡ ἑβραΐς· «Δὸς μερίδα τοῖς ἑπτὰ καί γε τοῖς ὀκτὼ» καὶ «ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό μην τα δίνεις όλα «στους επτά», άνθρωπε, αλλά ένα απαραίτητο μερίδιο, το πιο αναγκαίο για τον βίο και το σώμα, «ακόμη και στους οκτώ», διότι «οι ημέρες των ετών μας είναι εβδομήντα χρόνια, κι αν υπάρχει ευρωστία, ογδόντα, και το περισσότερο από αυτά είναι κόπος και πόνος», δηλαδή γηρατειά, αδυναμία, αρρώστια, τύφλωση, βαρηκοΐα και γενικώς παντελής ατονία και εξάντληση και κόπος και πόνος. Γι' αυτό μην περιμένεις να γεράσεις για να γίνεις τότε χρηστός, αλλά γίνε από τώρα. Από πού γνωρίζεις άλλωστε ότι πρόκειται να ζήσεις και να φτάσεις στα γηρατειά; Και αν ακόμη φτάσεις, τι θα μπορέσεις να πράξεις τότε περικυκλωμένος από τους προαναφερθέντες κόπους και πόνους; Διότι, έχοντας δώσει τα πάντα «στους επτά» και έχοντας καταναλώσει όλη την ακμή σου με αμέλεια και ασωτία και έχοντας γίνει σαν ζωντανός νεκρός, πώς θα μπορέσεις τότε να δώσεις «μερίδιο στους οκτώ» ή τι θα μπορέσεις να εργαστείς για εκείνη την όγδοη ημέρα; Γι' αυτό, όντας ακόμη νέος, «δώσε μερίδιο στους επτά», εφόσον μάλιστα παρέρχονται, «ακόμη και στους οκτώ», αντί για το «ακόμη και στην όγδοη», όπως ακριβώς εκφράζει πληθυντικά τη μία ανάμεσα σε πολλές οκτάδες η εβραϊκή γλώσσα: «Δώσε μερίδιο στους επτά ακόμη και στους οκτώ» και «ετοίμαζε για την έξοδο τα έργα σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Κατηχήσεις
Ἑτοιμάζου εἰς τὴν ἔξοδον τὴν ἐκ τοῦδε τοῦ βίου δι’ ἔργων ἀγαθῶν, ὅτι πᾶς ὁ ἐξοδεύων πρὸς πορείαν μακρὰν χρῄζει ἀναλωμάτων καὶ ἐφοδίων πολλῶν, ὥσπερ καὶ ἐξ Αἰγύπτου ἐξοδεύοντες Ἰουδαῖοι τῶν Αἰγυπτίων τὰ κόσμια κατὰ θείαν συγχώρησιν ἔλαβον ἐφόδια ὑπὲρ τῆς πάλαι δουλείας, ἧς ἐδούλευσαν ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἄζυμα μετὰ πικρίδων φαγόντες καὶ τὰς ὀσφύας διαζώσαντες καὶ τὰς αὐτῶν βακτηρίας ταῖς χερσὶ χειρισάμενοι ἐμμελῶς καὶ σπουδαίως ἐκεῖθεν ἐξῄεσαν καὶ τῆς δουλείας διεζεύχθησαν καὶ τοῦ Φαραὼ ἀπέδρασαν. Οὕτω καὶ σύ, ἄνθρωπε, «ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου». Εἰκὼν γὰρ παντὸς τοῦ ἀνθρωπίνου βίου Αἴγυπτος ἦν, Φαραὼ δὲ τοῦ νοητοῦ Φαραώ, δουλεία δὲ δουλεία τῆς ἁμαρτίας· Μωϋσῆς δὲ προετύπου Χριστόν· διάβασις δὲ ἐρυθραία διάβασις βίου καὶ σαρκίου καὶ ἐρυθρᾶς ἁμαρτίας· ῥάβδος μωσαϊκὴ ῥάβδος Χριστοῦ ξύλου σταυροῦ· πνιγμὸς Αἰγυπτίων ἧττα δαιμόνων· πέτρας βλύσις ὑδάτων πλευρᾶς ἀχράντου Χριστοῦ τύπος δι’ ὕδατος καὶ αἵματος («ἡ δὲ πέτρα», φησίν, «ἦν ὁ Χριστός»)· δόσις νόμου προχάραγμα εὐαγγελίου· κατάσχεσις ἐπιγείου Ἰερουσαλὴμ σύμβολον οὐρανίου, πρὸς ἣν καὶ ἀνέρχονται μετὰ φυγὴν Αἰγύπτου νοητῆς καὶ Αἰγυπτίων καὶ Φαραὼ ἄνδρες Ἰσραηλῖται, ἤγουν νοῦν ἔχοντες θεωρὸν Θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ετοιμάσου για την έξοδο από αυτόν τον βίο μέσω αγαθών έργων, διότι καθένας που αναχωρεί για μακρινή πορεία χρειάζεται πολλά αναλώματα και εφόδια, όπως ακριβώς και οι Ιουδαίοι, όταν εξέρχονταν από την Αίγυπτο, πήραν με θεία παραχώρηση τα κοσμήματα των Αιγυπτίων ως εφόδια για την παλαιά δουλεία, την οποία υπέστησαν ως δούλοι στην Αίγυπτο, και αφού έφαγαν άζυμα με πικρά χόρτα, έζωσαν τη μέση τους, έπιασαν τα ραβδιά στα χέρια τους με προσοχή και σπουδή, βγήκαν από εκεί, απαλλάχθηκαν από τη δουλεία και ξέφυγαν από τον Φαραώ. Έτσι και εσύ, άνθρωπε, «ετοίμαζε τα έργα σου για την έξοδο». Διότι η Αίγυπτος ήταν εικόνα ολόκληρου του ανθρώπινου βίου, ο Φαραώ εικόνα του νοητού Φαραώ, και η δουλεία εικόνα της δουλείας της αμαρτίας· ο Μωυσής προτύπωνε τον Χριστό· η διάβαση της Ερυθράς τη διάβαση του βίου και της σάρκας και της ερυθράς αμαρτίας· η μωσαϊκή ράβδος τη ράβδο του Χριστού, το ξύλο του σταυρού· ο πνιγμός των Αιγυπτίων την ήττα των δαιμόνων· η ανάβλυση υδάτων από την πέτρα ήταν τύπος της άχραντης πλευράς του Χριστού, μέσω ύδατος και αίματος («και η πέτρα», λέει, «ήταν ο Χριστός»)· η δόση του νόμου προχάραγμα του Ευαγγελίου· η κατάληψη της επίγειας Ιερουσαλήμ σύμβολο της ουράνιας, προς την οποία και ανέρχονται, μετά τη φυγή από τη νοητή Αίγυπτο και τους Αιγυπτίους και τον Φαραώ, οι Ισραηλίτες, δηλαδή αυτοί που έχουν νου που θεωρεί τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Κανόνες εἰς τὴν Θεοτόκον
Ἰδού, ψυχή μου, ἐγγίζει ἡ ἡμέρα κυρίου ὡς κλέπτης ἐρχομένη ἐν νυκτί, σπεῦσον λοιπὸν ἑτοιμάσαι τὰ σὰ εἰς τὴν ἔξοδον ἔργα καὶ παρασκευασθῆναι, ὡς φησὶν ἡ γραφή, καθ’ ἑκάστην εἰς τὸν καιρὸν τῆς κρίσεως. Οὐρανοδρόμῳ νεφέλῃ ἐποχούμενος ὅτε κατέλθῃ ἐπὶ γῆς ὁ σὸς υἱὸς κρῖναι τὸν κόσμον, ὡς γέγραπται, ἡγουμένων ἀγγέλων, ἀύλων ἑπομένων στρατιῶν, τῆς ἐμῆς ἀσθενείας, παρθένε, ἐπιμνήσθητι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ιδού, ψυχή μου, πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου, η οποία έρχεται σαν κλέφτης μέσα στη νύχτα· σπεύσε λοιπόν να ετοιμάσεις τα έργα σου για την έξοδο και να προετοιμάζεσαι, όπως λέει η Γραφή, κάθε μέρα για τον καιρό της κρίσεως. Όταν κατέλθει επί της γης ο Υιός σου εποχούμενος σε ουρανοδρόμο νεφέλη για να κρίνει τον κόσμο, όπως έχει γραφτεί, με τους αγγέλους να προηγούνται και τις άυλες στρατιές να ακολουθούν, θυμήσου, Παρθένε, την αδυναμία μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Ἐπιστολαί
Καὶ πάντοτε μὲν γάρ σε πιστεύω, κατὰ τὸν τοῦ παροιμιαστοῦ λόγον, ᾧ τὴν σοφίαν οὐχ ἧττον ἢ τὴν βασιλείαν ἔχεις ταὐτόν, ἑτοιμάζειν τὰ ἔργα σου εἰς τὴν ἔξοδον, καὶ αὐτὴν τὴν τοῦ σώματος φύσιν καὶ ἁπλῶς πᾶσαν τὴν ἀστατοῦσαν κρᾶσιν καὶ μόνον ἀκίνητον τὸ ἀεικίνητον ἔχουσαν οἷόν τινας προδρόμους τοῦ πάντως ἐλευσομένου ποιούμενον, μάλιστα δὲ νῦν ὥσπερ ἐγγυτέρους προδρόμους, καί, ἵν’ οἰκειότερον εἴπω, λαμπαδηφόρῳ πειθόμενον ὅσον οὐκ ἤδη παρεῖναι τὸν προσδοκώμενον καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον ἑτοιμαζόμενον ὥστε σαυτοῦ περιποιήσασθαι τὸ ἀτάραχον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι πάντοτε πιστεύω για σένα, σύμφωνα με τον λόγο του Παροιμιαστή, με τον οποίο μοιράζεσαι εξίσου τη σοφία όσο και τη βασιλεία, ότι ετοιμάζεις τα έργα σου για την έξοδο, και ότι θεωρείς αυτήν την ίδια τη φύση του σώματος, και γενικά κάθε ασταθή κράση της οποίας το μόνο ακίνητο είναι το αεικίνητο, ως κάποιους προδρόμους εκείνου που οπωσδήποτε θα έλθει· και μάλιστα τώρα, σαν προδρόμους ακόμη πιο κοντινούς, και, για να μιλήσω πιο οικεία, έχοντας πειστεί σαν από κάποιον λαμπαδηφόρο ότι σχεδόν έχει ήδη φτάσει αυτός που προσδοκάται, και γι' αυτόν τον λόγο προετοιμάζεσαι ακόμη περισσότερο, ώστε να διασφαλίσεις για τον εαυτό σου την αταραξία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες