Ἡνίκα ἡτοίμαζε τὸν οὐρανὸν, συμπαρήμην αὐτῷ, καὶ ὅτε ἀφώριζε τὸν ἑαυτοῦ θρόνον ἐπ᾽ ἀνέμων, ἡνίκα ἰσχυρὰ ἐποίει τὰ ἄνω νέφη, ἤμην παρ᾽ αὐτῷ ἁρμόζουσα. Ἐγὼ ἤμην ᾗ προσέχαιρε, καθ᾽ ἡμέραν δὲ εὐφραινόμην ἐν προσώπῳ αὐτοῦ.» Στροφαὶ λόγων εἴρηνται· ἐπειδὴ στρέφων τις αὐτοὺς τῇ διανοίᾳ, ἀνοίγει καὶ εὑρίσκει τὸν ἐν αὐτοῖς ἐγκείμενον νοῦν· οἷά εἰσι· «Διεσώθη ἀπὸ τοῦ καύματος υἱὸς νοήμων, ἀνεμόφθορος δὲ γίνεται ἐν ἀμητῷ υἱὸς παράνομος·» καὶ πάλιν· «Ἐπιμελοῦ τῶν ἐν τῷ πεδίῳ χλωρῶν, καὶ κερεῖς πόαν, καὶ συνάγαγε χόρτον ὀρεινὸν, ἵνα ἔχῃς πρόβατα εἰς ἱματισμόν·» καὶ πάλιν· «Ἐὰν καθίσῃς δειπνεῖν ἐπὶ τραπέζης δυναστῶν, νοητῶς νόει τὰ παρατιθέμενά σοι.» Καὶ τὰ ὅμοια τούτοις δικαιοσύνης ἀληθοῦς νόησις εἴρηται· ἐπειδή τινες διαφόρως ἐξειλήφασι τὸ δίκαιον, τῶν μὲν λεγόντων, δίκαιόν ἐστι τὸ ἀποδιδόναι ἅπερ ἔλαβέ τις φυλάξαι· τῶν δὲ, τὸ διδόναι κακὸν ἀντὶ κακοῦ, καὶ ἀγαθὸν ἀντὶ ἀγαθοῦ. Συμβαίνει δὲ μὴ ἀκριβεῖς εἶναι τοὺς τοιούτους ὅρους. Μὴ εἴπῃς γὰρ, Ὃν τρόπον ἐχρήσατό μοι, χρήσομαι αὐτῷ, τίσομαι δὲ αὐτὸν ἅ με ἠδίκησε. Διὰ τοῦτο οὗτος τὴν ἀληθῆ δικαιοσύνην διδάσκει, ὅτι τοῦτό ἐστι τὸ ἀληθῶς δίκαιον, ἀποδιδόναι ἑκάστῳ τὸ ἴδιον. «Προηγουμένως μὲν τίμα τὸν Κύριον ἀπὸ σῶν δικαίων πόνων, καὶ ἀπάρχου αὐτῷ ἀπὸ σῶν καρπῶν δικαιοσύνης.»
Μετάφραση
«Όταν ετοίμαζε τον ουρανό, ήμουν μαζί του, και όταν όριζε τον θρόνο του πάνω στους ανέμους, όταν στερέωνε τα σύννεφα ψηλά, ήμουν πλάι του συνταιριάζοντας τα πάντα. Εγώ ήμουν εκείνη με την οποία έχαιρε, και καθημερινά ευφραινόμουν ενώπιον του προσώπου του.» Αναφέρονται ως «στροφές λόγων», επειδή, όταν τις περιστρέφει κανείς στη διάνοιά του, τις διανοίγει και ανακαλύπτει το νόημα που εμπεριέχεται σε αυτές· όπως είναι οι εξής: «Διασώθηκε από τον καύσωνα ο συνετός υιός, ενώ ο παράνομος υιός καταστρέφεται από τον άνεμο κατά τον θερισμό·» και πάλι: «Να φροντίζεις τα χλωρά φυτά της πεδιάδας, και να κουρεύεις το χορτάρι, και να συλλέγεις χόρτο ορεινό, για να έχεις πρόβατα προς ενδυμασία·» και πάλι: «Εάν καθίσεις να δειπνήσεις σε τραπέζι ισχυρών αρχόντων, να εξετάζεις νοερά όσα παρατίθενται ενώπιόν σου.» Και τα παρόμοια με αυτά έχουν ονομαστεί ως κατανόηση της αληθινής δικαιοσύνης· διότι κάποιοι έχουν εκλάβει με διάφορους τρόπους το δίκαιο, όπου άλλοι μεν λέγουν ότι δίκαιο είναι το να επιστρέφει κανείς εκείνα τα οποία έλαβε προς φύλαξη· άλλοι δε, το να ανταποδίδει κακό αντί κακού, και αγαθό αντί αγαθού. Συμβαίνει όμως τέτοιου είδους ορισμοί να μην είναι ακριβείς. Διότι, μην πεις: «Με όποιον τρόπο μου συμπεριφέρθηκε, έτσι θα του συμπεριφερθώ και εγώ, και θα τον εκδικηθώ για όσα με αδίκησε». Γι' αυτόν τον λόγο, αυτός διδάσκει την αληθινή δικαιοσύνη, ότι αυτό είναι το αληθώς δίκαιο, το να αποδίδει κανείς στον καθένα ό,τι του ανήκει. «Πρωτίστως δε, να τιμάς τον Κύριο από τους δίκαιους κόπους σου, και να του προσφέρεις τις απαρχές από τους καρπούς της δικαιοσύνης σου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες