Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 24:56

Τέτοια είναι η οδός της μοιχαλίδας, η οποία, όταν αμαρτήσει, αφού νιφτεί λέει ότι δεν έπραξε τίποτα άτοπο· τέτοια είναι η διαγωγή της Εκκλησίας που πιστεύει στον Χριστό, η οποία, αφού πόρνευσε με τα είδωλα, τα αποτάχθηκε μαζί με τον διάβολο και, αφού ξεπλύθηκε από τις αμαρτίες και έλαβε άφεση, λέει ότι δεν έπραξε τίποτα άτοπο. «Από τρία τινάζεται η γη», από τον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. «Και το τέταρτο δεν μπορεί να το αντέξει», την έσχατη επιφάνεια του Σωτήρος. «Εάν δούλος γίνει βασιλιάς», ο Ισραήλ, ο οποίος έγινε δούλος στην Αίγυπτο και βασίλευσε στη γη της επαγγελίας. «Και άφρονας εάν χορτάσει από τροφές», αφού έλαβε τη γη έτοιμη και έφαγε και χόρτασε, κλώτσησε. «Και δούλη εάν διώξει την κυρία της», η κυριοκτόνος συναγωγή που σταύρωσε τη σάρκα του Χριστού έξω από την πύλη. «Και μισητή γυναίκα εάν τύχει καλού άνδρα», η εξ εθνών Εκκλησία του Χριστού. «Τέσσερα είναι τα ελάχιστα πάνω στη γη, αλλά αυτά είναι σοφότερα των σοφών· τα μυρμήγκια, τα οποία δεν έχουν δύναμη, ετοιμάζουν την τροφή τους το καλοκαίρι», τα έθνη, δια της πίστεως στον Χριστό, ετοιμάζουν για τον εαυτό τους την αιώνια ζωή με τα αγαθά έργα. «Και οι χοιρογρύλλιοι, έθνος όχι ισχυρό, έφτιαξαν στους βράχους τις κατοικίες τους», τα έθνη έχουν οικοδομηθεί πάνω στην «πνευματική πέτρα, τον Χριστό», «η οποία έγινε κεφαλή γωνίας».

Τέταρτον, έρχεται ως «κριτής ζώντων και νεκρών», τη δόξα του οποίου σύμπασα η κτίση δεν θα μπορέσει να βαστάξει. Για να μας διδάξει λοιπόν ο μακάριος Σολομών το προκείμενο, πρόσθεσε λέγοντας: «Εάν δούλος γίνει βασιλιάς και άφρονας χορτάσει από φαγητά και εάν δούλη διώξει την κυρία της, και μισητή γυναίκα εάν βρει καλό άνδρα». «Εάν δούλος», λέει, «γίνει βασιλιάς». Ποιος άλλος από τον λαό των υιών του Ισραήλ; Αφού έγινε δούλος στη γη της Αιγύπτου και έπειτα βασίλευσε στη δική του γη, επαναστάτησε κατά του Χριστού. «Και άφρονας χορτάσει από φαγητά». Διότι, «έφαγε και χόρτασε και κλώτσησε ο αγαπημένος». «Και εάν δούλη διώξει την κυρία της». Δηλαδή η επίγεια Ιερουσαλήμ· αφού έγινε δούλη όλων των εθνών, έδιωξε την κυρία της, την αγία σάρκα του Κυρίου, και έγινε κυριοκτόνος. «Και μισητή γυναίκα εάν βρει καλό άνδρα». Ποια λοιπόν είναι η μισητή, παρά η συναγωγή που δεν αγάπησε τον Χριστό, τον παρθενικό της άνδρα, αλλά πάντοτε περιπλανιόταν γύρω από τα είδωλα, πορνεύοντας με αυτά; Διότι λέει μέσω του προφήτη: «Μοίχευσε με το ξύλο και την πέτρα η ασύνετη Ιουδαία». «Εάν δούλος γίνει βασιλιάς». Είναι ο λαός που προέρχεται από τα έθνη, ο οποίος πρωτύτερα ήταν δούλος της αμαρτίας και του διαβόλου. Έτσι: «Με ένα ασύνετο έθνος θα σας παροργίσω». «Και άφρονας χορτάσει από φαγητά». Εννοώντας της ζωής. «Και μισητή γυναίκα εάν βρει καλό άνδρα». Που σημαίνει την πόρνη· διότι πόρνη ήταν η εκκλησία από τα έθνη, όταν πορευόταν πίσω από ξένους θεούς.

Την έσχατη επιφάνεια του Σωτήρος. «Εάν ο δούλος γίνει βασιλιάς». Ο Ισραήλ, που έγινε δούλος στην Αίγυπτο και βασίλευσε στη γη της επαγγελίας. «Και εάν ο άφρων χορτάσει με φαγητά». Έχοντας λάβει έτοιμη τη γη, και αφού έφαγε και χόρτασε, κλώτσησε. «Και εάν η δούλη διώξει την κυρία της». Η κυριοκτόνος συναγωγή που σταύρωσε τη σάρκα του Χριστού έξω από την πύλη. «Και εάν μισητή γυναίκα βρει καλό άνδρα». Η από τα έθνη Εκκλησία του Χριστού. «Τέσσερα είναι τα ελάχιστα πάνω στη γη, αλλά αυτά είναι σοφότερα των σοφών: τα μυρμήγκια, τα οποία δεν έχουν δύναμη, ετοιμάζουν την τροφή τους το καλοκαίρι». Τα έθνη, μέσω της πίστης στον Χριστό, ετοιμάζουν για τον εαυτό τους την αιώνια ζωή μέσα από αγαθά έργα. «Και οι χοιρογρύλλιοι, έθνος όχι ισχυρό, έφτιαξαν τους οίκους τους μέσα σε βράχους». Τα έθνη έχουν οικοδομηθεί πάνω στην πνευματική πέτρα, τον Χριστό, η οποία «έγινε ακρογωνιαίος λίθος». «Αβασίλευτη είναι η ακρίδα, και όμως εκστρατεύει με ένα παράγγελμα με ευταξία». Αβασίλευτα ήταν τα έθνη, διότι εξουσιάζονταν από την αμαρτία, τώρα όμως, έχοντας πιστέψει στον Θεό, στρατεύονται στην επουράνια στρατεία. «Ο ασκαλαβώτης, στηριζόμενος στα χέρια του και όντας ευάλωτος, αυτός κατοικεί σε οχυρώματα βασιλέων». Ο ληστής, με την έκταση των χεριών στηριζόμενος στον σταυρό του Χριστού, κατοικεί στον Παράδεισο, στο οχύρωμα των δύο βασιλέων [του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος]. «

Διότι έφαγε και χόρτασε, και αποσκίρτησε ο αγαπημένος. Και εάν η δούλη εκδιώξει την κυρία της. Δηλαδή, η επίγεια Ιερουσαλήμ, η οποία έγινε δούλη όλων των εθνών, εκδίωξε τη δική της κυρία, την αγία σάρκα του Κυρίου, έχοντας γίνει κυριοκτόνος.

«Εξαιτίας τριών πραγμάτων σείεται η γη, και το τέταρτο δεν μπορεί να το υποφέρει: Αν ένας δούλος γίνει βασιλιάς, και αν ένας άφρονας χορτάσει με φαγητό, και αν μια δούλη διώξει την κυρία της, και αν μια μισητή γυναίκα πάρει καλό άνδρα.» ΤΙΤΛΟΣ Δʹ. — Περί του Χριστιανισμού και της Εκκλησίας που προέρχεται από τα έθνη. «Θα ονομάσω λαό μου αυτόν που δεν ήταν λαός μου, και αγαπημένη αυτήν που δεν ήταν αγαπημένη.» «Ευφράνσου, έρημος διψασμένη· ας αγαλλιάσει η έρημος και ας ανθίσει σαν κρίνος, και θα βγάλει άνθη· και θα χαρεί πλούσια.» «Έδωσα νερό στην έρημο, και ποταμούς, για να ποτίσω το εκλεκτό μου γένος, τον λαό μου, τον οποίο απέκτησα για δικό μου, για να διηγείται τις αρετές μου.» «Έγινα φανερός σε αυτούς που δεν με ρωτούσαν· βρέθηκα από αυτούς που δεν με ζητούσαν. Είπα, Ιδού είμαι εδώ, στο έθνος που δεν είχε επικαλεστεί το όνομά μου.» «Ευφράνσου, στείρα, εσύ που δεν γεννάς· ξέσπασε και φώναξε δυνατά, εσύ που δεν νιώθεις ωδίνες τοκετού, διότι πολλά είναι τα τέκνα της έρημης, περισσότερα από εκείνης που έχει τον άνδρα.» «Στους δούλους μου θα δοθεί ένα νέο όνομα, το οποίο θα ευλογηθεί πάνω στη γη. Θα ευλογήσουν τον αληθινό Θεό.» «Θα με ευλογήσει ο λαός μου, τον οποίο απέκτησα για να διηγείται τις αρετές μου.» «Εσείς είστε γένος εκλεκτό, βασίλειο ιεράτευμα, έθνος άγιο, λαός που αποκτήθηκε ως ιδιοκτησία, για να εξαγγείλετε τις αρετές Εκείνου που σας κάλεσε στο θαυμαστό του φως. Εσείς που κάποτε δεν ήσασταν λαός, τώρα όμως είστε λαός του Θεού· εσείς που δεν είχατε ελεηθεί, τώρα όμως ελεηθήκατε.» «