In Psalmum XXXIV, 1—3 Ἀστερ. [Ἄλλος δὲ παρὰ τούτοις·] Διὰ ἓξ αἰτίας ἔφησεν ταῦτα εὔχεσθαι τὸν Δαυίδ. Μίαν μὲν βελτιωθῆναι τοὺς ἐχθροὺς βουλόμενος· 〈Τύπτε γὰρ ἀδόκιμον ἀργύριον καὶ καθαρισθήσεται.〉 Δευτέραν, ἵνα ὧδε μαστιζόμενοι καὶ πολεμούμενοι κουφοτέρας πειραθῶσιν τῆς αἰωνίου κρίσεως. 〈Τρίτην〉, ἵνα ταῖς τούτων μάστιξιν ἄλλους εὑρεθῇ μαστίζων· 〈Πανοῦργος γὰρ ἰδὼν ἄφρονα μαστιζόμενον κραταιῶς αὐτὸς παιδεύεται.〉 〈Τετάρτην ...〉 ἢ καὶ τὸν βίον λοιμοῦ καὶ νόσου ἀπαλλάττων. Πέμπτην, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ αὐτῷ μαθητεύσωσιν, τὰς ἐπενεχθείσας αὐτῷ πληγὰς φοβηθέντες. Ἕκτην, ἵνα μὴ εἴπωσί τινες· Ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς τοῦ Δαυίδ; Μὴ αὐτὸν ἐκδικεῖ καὶ σώζει; 〈Οὐκ ἔστι γὰρ σωτηρία αὐτῷ ἐν τῷ θεῷ αὐτοῦ.〉 Πολεμηθῆναι γὰρ τοὺς πολεμοῦντας προσηύχετο, οὐχ ὡς μισάνθρωπος, ἀλλὰ μισοπόνηρος.
Μετάφραση
Εις τον Ψαλμό 34, 1-3. Αστέριος. [Κάποιος άλλος δε εκτός από αυτούς:] Ανέφερε ότι ο Δαβίδ προσευχόταν για αυτά για έξι λόγους. Πρώτον μεν, επειδή επιθυμούσε να βελτιωθούν οι εχθροί του: «Διότι χτύπα το νοθευμένο ασήμι και θα καθαριστεί». Δεύτερον, για να υποστούν ελαφρότερη την αιώνια κρίση, εφόσον μαστιγωθούν και πολεμηθούν εδώ. Τρίτον, ώστε με τη δική τους μαστίγωση να βρεθεί να μαστιγώνει άλλους: «Διότι ο πανούργος, βλέποντας τον άφρονα να μαστιγώνεται σκληρά, παιδαγωγείται ο ίδιος». Τέταρτον... ή και για να απαλλάξει τη ζωή από λοιμό και ασθένεια. Πέμπτον, για να μην γίνουν και οι ίδιοι μαθητές του, φοβούμενοι τις πληγές που επιβλήθηκαν σε αυτόν. Έκτον, για να μην πουν μερικοί: Πού είναι ο Θεός του Δαβίδ; Μήπως τον εκδικείται και τον σώζει; «Δεν υπάρχει γι' αυτόν σωτηρία στον Θεό του». Διότι προσευχόταν να πολεμηθούν εκείνοι που τον πολεμούσαν, όχι επειδή ήταν μισάνθρωπος, αλλά μισοπόνηρος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες