Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 25:7

Γνωρίζοντας το γεγραμμένο, ότι «εκείνα που είδαν τα μάτια σου, αυτά να λες», και ότι «ο ψευδομάρτυρας δεν θα μείνει ατιμώρητος», μαρτυρούμε όσα είδαμε, κυρίως επειδή η σκευωρία που στήθηκε εναντίον του επισκόπου μας Αθανασίου κατέστησε αναγκαία τη μαρτυρία μας. Απορούμε βεβαίως πώς ο Ισχύρας συγκαταλέχθηκε καν στα μέλη της Εκκλησίας, για τον οποίο θεωρούμε αναγκαίο να μιλήσουμε πρώτα. Ο Ισχύρας ουδέποτε υπήρξε λειτουργός της Εκκλησίας, αλλά πριν από αυτά διέδιδε για τον εαυτό του ότι ήταν πρεσβύτερος του Κολλούθου, δεν έπειθε όμως κανέναν παρά μόνο τους συγγενείς του. Διότι ούτε ναό απέκτησε ποτέ, ούτε θεωρήθηκε ποτέ γενικώς κληρικός από όσους βρίσκονταν σε μικρή απόσταση από το χωριό του, παρά μόνο, όπως προείπαμε, από τους συγγενείς του. Και όμως, μολονότι απέδωσε στον εαυτό του τέτοιον τίτλο, κατά τη σύνοδο που συγκλήθηκε στην Αλεξάνδρεια με την παρουσία του πατέρα μας Οσίου, καθαιρέθηκε και έγινε δεκτός στη σύναξη ως λαϊκός· και έτσι παρέμεινε στο εξής, έχοντας εκπέσει ακόμη και από την ψευδή εντύπωση ότι κατείχε το αξίωμα του πρεσβυτέρου. Όσο για το ήθος του, θεωρούμε περιττό να μιλήσουμε, αφού όλοι μπορούν να γνωρίζουν τέτοια πράγματα. Επειδή, όμως, συκοφάντησε τον επίσκοπό μας Αθανάσιο για θραύση ιερού ποτηρίου και Αγίας Τράπεζας, θεωρήσαμε επιτακτική ανάγκη να σας διηγηθούμε και για αυτό.

Ποιον τόπο, λοιπόν, ή ποιον χρόνο αναφέρει ο κατήγορος, κατά τον οποίο με συκοφάντησε ότι είπα τέτοια πράγματα; Ή παρουσία ποιου παραφρόνησα ώστε να ξεστομίσω τέτοια λόγια, για τα οποία ψευδώς με κατηγόρησε ότι τα εξέφρασα; Ή ποιος είναι αυτός που τον υπερασπίζεται και μαρτυρεί υπέρ αυτού; Διότι αυτά που είδαν τα μάτια του, αυτά οφείλει και να λέει, όπως παρήγγειλε η θεία Γραφή. Κανέναν μάρτυρα, λοιπόν, δεν πρόκειται να βρει αυτός για γεγονότα που δεν συνέβησαν· εγώ όμως, για το ότι δεν ψεύδομαι, έχω ως μάρτυρα, μαζί με την αλήθεια, και τη δική σου ευσέβεια.

Διότι είπε: «Οι ηγέτες της δίκαζαν με δωροδοκίες»· και προς αυτήν επίσης λέει πάλι δια της φωνής του Ησαΐα: «Το ασήμι σας είναι κίβδηλο, οι κάπηλοί σου αναμειγνύουν το κρασί με νερό, οι άρχοντές σου είναι απειθείς, συνεργοί κλεπτών, αγαπούν τα δώρα, επιδιώκουν ανταλλάγματα, δεν αποδίδουν δικαιοσύνη στα ορφανά και δεν δίνουν προσοχή στο δίκαιο της χήρας». Φαίνεται δε και τώρα ότι ο Προφήτης Αββακούμ θέλει να εκπληρώσει εκείνο που αναφέρεται στο βιβλίο των Παροιμιών: «Όσα είδαν τα μάτια σου, να τα λες»· αποδεικνύει λοιπόν επιπροσθέτως ότι διατύπωσε την κατακραυγή του εντελώς εύλογα εξαιτίας της γαληνότητας που ενυπάρχει στον Θεό, ο οποίος δείχνει ανεξικακία όπως ακριβώς θα του ταίριαζε· διότι είναι Θεός αγαθός· όμως, όσον αφορά τον ανθρώπινο νου, ασκεί την ανεξικακία πέρα από κάθε μέτρο.