Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 25:8

Ποιον τόπο, λοιπόν, ή ποιον χρόνο αναφέρει ο κατήγορος, κατά τον οποίο με συκοφάντησε ότι είπα τέτοια πράγματα; Ή ποιος ήταν παρών όταν παραφρόνησα και ξεστόμισα τέτοια πράγματα, σαν αυτά που ψευδώς με κατηγόρησε ότι είπα; Ή ποιος είναι αυτός που συνηγορεί και μαρτυρεί υπέρ του; Διότι όσα είδαν τα μάτια του, αυτά οφείλει και να λέει, όπως παρήγγειλε η Θεία Γραφή. Αυτός, επομένως, δεν πρόκειται να βρει κανέναν μάρτυρα για γεγονότα που δεν συνέβησαν· εγώ όμως, για το ότι δεν ψεύδομαι, έχω ως μάρτυρα, μαζί με την αλήθεια, και τη δική σου ευσέβεια.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο θεωρώ ότι πρέπει προπάντων να περιγελά κανείς τους ανόητους αιρετικούς, οι οποίοι εκλαμβάνουν ως κυριολεκτική πραγματικότητα αυτό που τέθηκε ως σημείο, έστω κι αν έγινε κατ' οικονομίαν, όπως ήδη έχει ειπωθεί, για την ανάγκη της ανθρωπότητας. «Και εγώ έχω δει, και έχω μαρτυρήσει ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού». Αξιόπιστος είναι ο μάρτυρας, ο οποίος λέει αυτό ακριβώς που όντως έχει δει. Διότι ίσως δεν αγνοεί αυτό που έχει γραφεί: «Εκείνα που είδαν τα μάτια σου, να λέγεις». Είδα, λοιπόν, λέει, το σημείο και κατανόησα αυτό που υποδηλώνεται μέσω αυτού· μαρτυρώ ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού, εκείνος που διακηρύσσεται μεν μέσω του νόμου του Μωυσή, και κηρύσσεται μέσω της φωνής των αγίων προφητών. Μου φαίνεται πάλι ότι ο μακάριος Ευαγγελιστής λέει με μεγάλη βεβαιότητα: «Αυτός είναι ο Υιός του Θεού», δηλαδή ο ένας και μόνος κατά φύσιν, ο κληρονόμος της ιδιότητας του Γεννήτορος, σύμφωνα με τον οποίο μορφωνόμαστε και εμείς οι κατά θέσιν (κατά χάριν) και μέσω του οποίου έχουμε κληθεί κατά χάριν στο αξίωμα της υιοθεσίας.

Μη σπεύδεις να εμπλακείς σε διαμάχη, για να μη μετανοήσεις στο τέλος σου. Προτιμότερο είναι το καλό όνομα παρά ο πολύς πλούτος, και η καλή χάρη είναι ανώτερη από το ασήμι και το χρυσό. Χωρίς υπομονή δεν μπορεί να οικοδομηθεί πύργος, και χωρίς γνώση δεν κατορθώνεται η αρετή. Δεν υπάρχει όριο στην υπομονή, εάν είναι συγκερασμένη με την ταπεινοφροσύνη.

Το καλό δεν είναι καλό, όταν δεν γίνεται με τον σωστό τρόπο. ΤΙΤΛΟΣ Ζ΄. — Περί μίσους, και έχθρας, και διχόνοιας, και αυτών που προκαλούν διαμάχες. «Διασκόρπισε τα έθνη που επιθυμούν τους πολέμους.» «Άνδρες αιμοσταγείς και δόλιοι δεν πρόκειται να φτάσουν ούτε στα μισά των ημερών τους.» «Ω, αυτοί που εγκατέλειψαν τις ευθείες οδούς, για να πορευτούν σε οδούς σκότους. Αυτοί που ευφραίνονται με τα κακά, και χαίρονται με τη διεστραμμένη κακία.» «Όπου εισέλθει η αλαζονεία, εκεί ακολουθεί και η ατιμία.» «Ο πονηρός πράττει το κακό, όταν αναμειγνύεται σε υπόθεση δικαίου.» «Ο οργίλος άνθρωπος προετοιμάζει διαμάχες.» «Ο δόλιος άνθρωπος διαδίδει κακά, και χωρίζει φίλους.» «Κάθε κακός άνθρωπος προκαλεί αντιλογίες· ο δε Κύριος θα στείλει εναντίον του ανελέητο άγγελο. Εκείνος που αγαπά την αμαρτία χαίρεται με τις διαμάχες.» «Μην επιχαίρεις, και μην εμπλέκεσαι βιαστικά σε διαμάχη, για να μη μετανιώσεις στο τέλος.» «Ο σίδηρος ακονίζει τον σίδηρο, και ο άνθρωπος εξάπτει το πρόσωπο του άλλου (πλησίον του).» «Όποιος αναζωπυρώνει την κακία, θα καταστραφεί από αυτήν.» «Θα εξολοθρευτούν οι παρανομούντες με κακία, και εκείνοι που με τα λόγια τους κάνουν τους ανθρώπους να αμαρτάνουν.» «Είναι γιοι άφρονες και ασύνετοι· είναι σοφοί στο να πράττουν το κακό, αλλά το καλό δεν έμαθαν να το κάνουν.» «Ο αμαρτωλός άνθρωπος θα ταράξει τους φίλους, και ανάμεσα σε αυτούς που ειρηνεύουν θα σπείρει τη διαβολή.» «Όπως πριν από τη φωτιά βγαίνει καπνός από το καμίνι, έτσι και πριν από την αιματοχυσία προηγούνται οι λοιδορίες.» «Απόσχε από τις διαμάχες, και θα ελαττώσεις την αμαρτία.»

Και είπε ο Ιωνάθαν προς τον Δαβίδ: «Πορεύου με ειρήνη, και σύμφωνα με όσα έχουμε ορκιστεί και οι δύο στο όνομα του Κυρίου, λέγοντας: Ο Κύριος ας είναι μάρτυρας ενώπιον εμού και σου, και ανάμεσα στο δικό μου και το δικό σου σπέρμα έως τον αιώνα». Και σηκώθηκε ο Δαβίδ και αναχώρησε, ενώ ο Ιωνάθαν εισήλθε στην πόλη.» «Πονώ για σένα, αδελφέ μου Ιωνάθαν. Μου στάθηκες πάρα πολύ προσφιλής. Θαυμαστή υπήρξε η αγάπη σου προς εμένα, περισσότερο από την αγάπη των γυναικών.» «Ασεβείς φίλοι κολακεύουν στις θύρες των δικαίων· οι φίλοι θα μισήσουν τους φτωχούς φίλους.» «Μη μηχανεύεσαι κακά εναντίον του φίλου σου, ο οποίος κατοικεί κοντά σου και σε εμπιστεύεται.» «Εκείνος που κρύβει ένα αδίκημα, επιζητεί τη φιλία. Σε κάθε καιρό ας υπάρχει για σένα φίλος. Και οι αδελφοί ας είναι χρήσιμοι στις ανάγκες· διότι γι' αυτό τον σκοπό γεννιούνται.» «Πιο αξιόπιστα είναι τα τραύματα από τον φίλο, παρά τα θεληματικά φιλιά του εχθρού. Τον δικό σου φίλο, ή τον φίλο του πατέρα σου μην τον εγκαταλείπεις. Και στον οίκο του αδελφού σου μην εισέλθεις όταν βρίσκεσαι σε δυστυχία. Είναι προτιμότερος ένας φίλος κοντά, παρά ένας αδελφός που κατοικεί μακριά.» «Όταν σε ονειδίσει ο φίλος σου, υποχώρησε προς τα πίσω· μην τον καταφρονείς, ώστε να μη σε ονειδίσει μεν ο φίλος, η δε μάχη σου και η έχθρα σου δεν θα απομακρυνθεί, αλλά θα είναι για σένα ίση με θάνατο.» «Καλύτεροι είναι οι δύο από τον έναν, διότι γι' αυτούς υπάρχει καλή ανταμοιβή στον κόπο τους. Διότι, εάν πέσουν, ο ένας θα σηκώσει τον σύντροφό του. Και αλίμονο στον έναν όταν πέσει, και δεν υπάρχει δεύτερος για να τον σηκώσει· και το τριπλά πλεγμένο σκοινί δεν θα κοπεί γρήγορα.» «