Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 27:15

Αυτές, λοιπόν, θα μπορούσαν να είναι οι αρετές, οι οποίες δεν επιτρέπουν μέσα τους τις εισροές των πειρασμών, καθώς είναι στερεές και ανένδοτες και διαφυλάττουν κατά τους πειρασμούς την ακαμψία απέναντι στην κακία. Θα μπορούσαμε δε να κατανοήσουμε το νόημα των λεγομένων, εάν συνεξετάσουμε τη ρήση του Εκκλησιαστή με το προκείμενο ζήτημα· διότι εκεί λέει: «Εξαιτίας της οκνηρίας θα καθιζάνει η στέγη και εξαιτίας της αδράνειας των χεριών θα στάξει η οικία». Όπως ακριβώς, εάν τα δοκάρια που συγκρατούν την οροφή είναι ασθενή και άτονα λόγω της λεπτότητάς τους, και ο οικοδεσπότης αμελεί τη φροντίδα της στέγης, δεν ωφελείται καθόλου από αυτήν, καθώς η βροχή εισχωρεί με σταγόνες (διότι η οροφή αναγκαστικά δημιουργεί κοιλώματα, υποχωρώντας στο βάρος του νερού, και η ατονία των ξύλων δεν αντέχει στην πίεση του βάρους, αλλά λυγίζει. Εξαιτίας αυτού, το νερό που εγκλωβίζεται στο κοίλωμα διαπερνά στο εσωτερικό, και οι σταγόνες αυτές, σύμφωνα με το ρητό των Παροιμιών, εκδιώκουν τον άνθρωπο από την οικία του την ημέρα της βροχής), έτσι και σε εμάς, μέσα από τον συμβολισμό της παραβολής, παραγγέλλεται να είμαστε ανένδοτοι απέναντι στις εισροές των πειρασμών χάρη στην ευρωστία των αρετών, μήπως τυχόν μαλακώσουμε από την εισβολή των παθών και δημιουργήσουμε κοιλώματα, επιτρέποντας στην εισροή τέτοιων υδάτων, τα οποία ρέουν από έξω προς την καρδιά, να εισχωρήσει μέσα στα εσωτερικά μας ταμεία, φθείροντας έτσι τον αποταμιευμένο μας πλούτο.

Εκείνος δε την ακολούθησε παρασυρμένος, και όπως το βόδι οδηγείται στη σφαγή, και όπως ο σκύλος στα δεσμά, ή όπως το ελάφι που έχει πληγεί στο συκώτι, σπεύδει σαν το πτηνό στην παγίδα, αγνοώντας ότι διακυβεύεται η ψυχή του. «Πολλούς καταρράκωσε αφού τους πλήγωσε, και είναι αναρίθμητοι εκείνοι που έχει φονεύσει. Οδοί του άδη είναι το σπίτι της, που κατεβάζουν στα ταμεία του θανάτου.» «Όπως το σκουλαρίκι στο ρύγχος του χοίρου, έτσι είναι η ομορφιά σε γυναίκα κακόμυαλη.» «Γυναίκα άφρων και θρασεία, που δεν γνωρίζει ντροπή, καταλήγει να στερείται το ψωμί. Κάθισε στις θύρες του σπιτιού της, σε κάθισμα φανερά στις πλατείες, προσκαλώντας τους περαστικούς και όσους πορεύονται ευθεία στους δρόμους τους: Όποιος από εσάς είναι εντελώς άφρων, ας πλησιάσει προς εμένα· και σε όποιον στερείται φρονήσεως, του απευθύνει την προτροπή, λέγοντας: Γευθείτε με ευχαρίστηση κρυφό ψωμί, και πιείτε γλυκό κλεμμένο νερό. Αυτός όμως αγνοεί ότι οι γηγενείς χάνονται κοντά της, και ότι συναντά την παγίδα του άδη.» «Όπως το σκουλήκι στο ξύλο, έτσι καταστρέφει τον άνδρα η κακοποιός γυναίκα.» «Εκείνος που διατηρεί μοιχαλίδα, είναι άφρων και ασεβής.» «Είναι προτιμότερο να κατοικεί κανείς στην έρημο, παρά με γυναίκα εριστική, κακόγλωσση και οξύθυμη.» «Όπως οι σταγόνες της βροχής βγάζουν τον άνθρωπο έξω από το σπίτι του σε χειμωνιάτικη μέρα, με τον ίδιο τρόπο και η λοιδορούσα γυναίκα διώχνει τον άνδρα από το ίδιο του το σπίτι.» «Προφυλάξου από τη σύζυγό σου, από το να της εμπιστευθείς οτιδήποτε.» «Μην παραδώσεις την ψυχή σου σε γυναίκα, μη συναντάς γυναίκα που πορνεύει. Με γυναίκα που τραγουδά μη συναναστρέφεσαι συνεχώς.