Ὅπερ οὖν καὶ ἕτερός τις συνιδὼν, ὅτι οὐ τῇ φύσει τῶν ἐδεσμάτων, ἀλλὰ τῇ διαθέσει τῶν ἑστιωμένων ἡ πολυτέλεια κρίνεται τῶν τραπεζῶν, οὕτω πώς φησι· Ψυχὴ ἐν πλησμονῇ οὖσα, κηρίοις ἐμπαίζει, ψυχῇ δὲ ἐνδεεῖ καὶ τὰ πικρὰ γλυκέα φαίνεται· οὐ τῆς φύσεως τῶν προκειμένων μεταβαλλομένης, ἀλλὰ τῆς διαθέσεως τῶν ἑστιωμένων κλεπτούσης τὴν αἴσθησιν.
Μετάφραση
Αυτό, λοιπόν, έχοντας αντιληφθεί και κάποιος άλλος, ότι δηλαδή η πολυτέλεια των γευμάτων δεν κρίνεται από τη φύση των εδεσμάτων, αλλά από τη διάθεση των συνδαιτυμόνων, λέει κάπως έτσι: «Η χορτασμένη ψυχή περιφρονεί τις κηρήθρες, ενώ στην πεινασμένη ψυχή και τα πικρά φαίνονται γλυκά»· όχι επειδή μεταβάλλεται η φύση των προσφερόμενων εδεσμάτων, αλλά επειδή η διάθεση των συνδαιτυμόνων παραπλανά την αίσθηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες