ιαʹ. Ταῦτα ὁ μακάριος ὡς οὐκ οἶδ’ εἴ τις τῶν ἄλλων ἀφοσιωσάμενος, καλὴν τὴν βάσιν πήγνυσι, καὶ ἐπὶ ταύτῃ ἀσφαλῆ τὴν οἰκοδομὴν πεποίηται, πάντα λογισμὸν ἀνατιθέμενος, καὶ πάντα καθ’ ὑπακοὴν διαπραττόμενος, καὶ διὰ ταῦτα, Γραφικῶς εἰπεῖν, ἀγαπώμενος ἐν προσώπῳ Πατρὸς αὐτοῦ. Γίνεται οὖν ἀδάμας τῇ καρτερίᾳ, περιδέξιος τῇ διακονίᾳ, διαλάμπων μὲν ἐν πολλοῖς συνάθλοις, ὧν οὐ πόρρω ἀφίστατο κατὰ τὴν κοινοβιακὴν ζωήν, ἰδίᾳ δὲ μεθ’ ἑνὸς ὁμοτρόπου ὑποταττόμενος καθ’ ἡσυχίαν τῷ ἀειμνήστῳ Θεοκτίστῳ, καὶ πῇ μὲν οἴκοι σχολάζων, πῇ δὲ τῇ κοινότητι συνερχόμενος, ἔν τε ψαλμῳδίαις διατροφαῖς τε καὶ ἐργασίαις, καὶ οἷον εἰπεῖν κοινός τε καὶ ἐπίκοινος γινόμενος καὶ μέτριος κατὰ πάντα. Οὐ γάρ, ἐπειδὴ εὐγενὴς τὸ κατὰ σάρκα, ἀπετραχύνετο τοῖς ἀγροικοτέροις συνδιαιτώμενος, οὐδὲ ἐπειδὴ ἐξυπηρετεῖτο παρ’ οἰκετῶν πρότερον, τὰς ἀτιμοτέρας ἐγχειρίζεσθαι διακονίας ἐξενοπάθει. Τοιγαροῦν καὶ κόπρον ἐπὶ ὤμων ἐπεφέρετο, καὶ χῶρον ἀρδεύειν προσετάττετο, καὶ ἄλευρα φύρειν ἠνείχετο, καὶ ταῦτα μετὰ τοῦ γράφειν τόνῳ πολλῷ καὶ ἐπιμελείᾳ κρατίστῃ.
Μετάφραση
ια΄. Ο μακάριος, έχοντας αφιερωθεί σε αυτά ίσως όσο κανείς άλλος, έθεσε καλό θεμέλιο και πάνω σε αυτό οικοδόμησε με ασφάλεια, αναθέτοντας κάθε λογισμό του και πράττοντας τα πάντα με υπακοή, και για τον λόγο αυτόν, για να μιλήσουμε σύμφωνα με τη Γραφή, αγαπήθηκε ενώπιον του Πατέρα του. Έγινε λοιπόν σαν αδάμαντας στην υπομονή, επιδέξιος στη διακονία, λάμποντας ανάμεσα σε πολλούς συνασκητές, από τους οποίους δεν απομακρυνόταν καθόλου όσον αφορά την κοινοβιακή ζωή, αλλά ιδιαιτέρως, μαζί με έναν ομότροπό του, υποτασσόταν εν ησυχία στον αείμνηστο Θεόκτιστο. Άλλοτε ησύχαζε στο κελί του και άλλοτε συμμετείχε στις συνάξεις της αδελφότητας, τόσο στις ψαλμωδίες και τα γεύματα όσο και στις εργασίες, γινόμενος, για να το πούμε έτσι, προσιτός σε όλους και κοινωνικός, και απόλυτα μετρημένος στα πάντα. Διότι, παρόλο που ήταν ευγενούς καταγωγής κατά σάρκα, δεν δυσανασχετούσε όταν ζούσε μαζί με τους πιο απλοϊκούς, ούτε, επειδή πρωτύτερα εξυπηρετούνταν από υπηρέτες, του φαινόταν παράξενο να αναλαμβάνει τις πιο ταπεινές διακονίες. Γι' αυτό, κουβαλούσε κοπριά στους ώμους του, δεχόταν εντολές να ποτίζει τα χωράφια, καταδεχόταν να ζυμώνει το αλεύρι, και όλα αυτά τα συνδύαζε με το να γράφει με πολλή προσπάθεια και με την πιο άριστη επιμέλεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες