Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· Οὐκ ἔστι θεός.〉 Πάντα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ γινόμενα καὶ πραττόμενα καὶ ἐνεργούμενα ἔχει τὸν ἐφεστῶτα καὶ ἀνύοντα, καὶ μόνος ὁ κόσμος οὐκ ἔχει τὸν κοσμήσαντα; 〈Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· Οὐκ ἔστι θεός.〉 Εἰ οὐκ ἔστι θεός, τί ποιεῖς ἐν τοῖς τοῦ θεοῦ; Ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ θεοῦ μένεις καὶ τὸν δεσπότην τοῦ οἴκου ἀρνῇ; Ἢ δὸς τὸ ἐνοίκιον τὴν εὐχαριστίαν ἢ καὶ τοῦ οἴκου ἔξελθε. Τί καὶ τὸν οἶκον καπνίζεις βλασφημίας ἐρυγῇ; Ἄφρονα δὲ λέγει νῦν οὐ τὸν ἔκφρονα ἢ τὸν λειπόφρονα ἢ τὸν παράφρονα, ἀλλὰ τὸν κακόφρονα· ἄφρονα, οὐ τὸν τῆς ἐμφύτου καὶ κοινῆς φρονήσεως τῶν ἀνθρώπων ἐστερημένον, ἀλλὰ τὸν τὴν μίαν τῶν τεσσάρων ἀρετῶν τὴν φρόνησιν ἀποστραφέντα, τὴν λαμπάδα τῆς ψυχῆς, τὴν βασιλίδα τῶν λογισμῶν, τὴν διδάσκαλον τῶν καλῶν, περὶ ἧς ὁ παροιμιαστὴς ἔλεγε· 〈Καὶ ὁ κτώμενος φρόνησιν ἀγαπᾷ ἑαυτόν.〉 Καὶ πάλιν· 〈Κτῆσαι σοφίαν, κτῆσαι σύνεσιν, μὴ ἐπιλάθῃ.〉 Οὐκ ἂν δὲ τῷ τὸ ἡγεμονικὸν βλαβέντι καὶ τὴν ἔμφυτον φρόνησιν ἀποβαλόντι καὶ τὸν νοῦν πηρωθέντι ἔλεγε· 〈Κτῆσαι σοφίαν καὶ σύνεσιν,〉 ἐπειδὴ κἂν θέλῃ οὐ δύναται, ἀπολέσας τὸ τῆς φρονήσεως ὄργανον.
Μετάφραση
«Είπε ο άφρων στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός.» Όλα όσα γίνονται, πράττονται και ενεργούνται στον κόσμο έχουν εκείνον που τα επιβλέπει και τα πραγματοποιεί, και μόνο ο κόσμος δεν έχει εκείνον που τον διευθέτησε; «Είπε ο άφρων στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός.» Εάν δεν υπάρχει Θεός, τι κάνεις μέσα στα δημιουργήματα του Θεού; Στον οίκο του Θεού μένεις και τον δεσπότη του οίκου τον αρνείσαι; Ή δώσε ως ενοίκιο την ευχαριστία ή αλλιώς βγες από τον οίκο. Γιατί γεμίζεις καπνό τον οίκο με την αναθυμίαση της βλασφημίας; Ονομάζει δε «άφρονα» τώρα όχι αυτόν που έχει χάσει τα λογικά του, ή τον μειωμένης αντίληψης, ή τον παράφρονα, αλλά τον κακόφρονα· άφρονα, όχι αυτόν που στερείται την έμφυτη και κοινή λογική των ανθρώπων, αλλά αυτόν που αποστράφηκε τη μία από τις τέσσερις αρετές, τη φρόνηση, η οποία είναι η λαμπάδα της ψυχής, η βασίλισσα των λογισμών, η δασκάλα των καλών έργων, για την οποία ο Παροιμιαστής έλεγε: «Εκείνος που αποκτά φρόνηση αγαπά τον εαυτό του». Και πάλι: «Απόκτησε σοφία, απόκτησε σύνεση, μην τις ξεχάσεις». Δεν θα έλεγε, άλλωστε, σε κάποιον που έχει βλάβη στο ηγεμονικό μέρος της ψυχής του και έχει αποβάλει την έμφυτη λογική και έχει πηρωθεί τον νου: «Απόκτησε σοφία και σύνεση», επειδή ακόμη κι αν το θέλει δεν μπορεί, αφού έχει χάσει το όργανο της φρονήσεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες