Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 4:8

10 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

περιχαράκωσον αὐτήν, καὶ ὑψώσει σε· τίμησον αὐτήν, ἵνα σε περιλάβῃ,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–10 από 10

Μέγας Βασίλειος Εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν Παροιμιῶν
Ἐράσθητι γὰρ, φησὶν, αὐτῆς, ἵνα σε περιλάβῃ· καὶ πάλιν ὁ Ἐκκλησιαστὴς, Καιρὸς τοῦ περιλαβεῖν, καὶ καιρὸς τοῦ μακρυνθῆναι ἀπὸ περιλήψεως. Σώματα μὲν γὰρ περιπλοκαῖς ἀκαθάρτοις καταμιαίνεται· ψυχὴ δὲ, τῇ τῆς σοφίας περιπλοκῇ ὅλη δι᾽ ὅλης πρὸς αὐτὴν ἐνωθεῖσα, ἁγιασμοῦ πληροῦται καὶ καθαρότητος. Οὕτω μὲν οὖν αἴσθησιν παιδὶ χαρίζεται νέῳ. Ἔννοιαν δὲ πῶς ἐμποιεῖ; Ὅταν λέγῃ· Οὐκ ὠφελήσει ὑπάρχοντα ἐν ἡμέρᾳ κακῇ. Ἐμβάλλει γὰρ ἐνθύμιον τῇ καρδίᾳ σου περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἐν ᾗ σοι τὸ πλῆθος τῶν χρημάτων οὐκ ἐπαρκέσει, οὐδὲ ἐξαιρήσεταί σε τῆς αἰωνίου κολάσεως. Ἢ ὅταν λέγῃ· Ἄκακοι δὲ κληρονομήσουσι γῆν· γῆν ἐκείνην, ἧς καὶ οἱ πραεῖς εἰσι κληρονόμοι, κατά τε τὸν Ψαλμῳδὸν τὸν λέγοντα· Οἱ δὲ πραεῖς κληρονομήσουσι τὴν γῆν· καὶ κατὰ τὸν μακαρισμὸν τοῦ Κυρίου· Μακάριοι γὰρ, φησὶν, οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν· καὶ πάλιν· Δόξαν σοφοὶ κληρονομήσουσι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, λέει, αγάπησέ την, για να σε αγκαλιάσει· και πάλι ο Εκκλησιαστής αναφέρει: «Καιρός για εναγκαλισμό, και καιρός απομακρύνσεως από τον εναγκαλισμό». Διότι τα μεν σώματα μολύνονται με τις ακάθαρτες περιπτύξεις· η ψυχή όμως, μέσα από την περίπτυξη της σοφίας, ενωνόμενη καθ' ολοκληρίαν μαζί της, γεμίζει από αγιασμό και καθαρότητα. Έτσι, λοιπόν, χαρίζει πνευματική αίσθηση στον νέο. Και πώς δημιουργεί την ορθή σκέψη; Όταν λέει: «Δεν θα ωφελήσουν τα υπάρχοντα κατά την κακή ημέρα». Διότι θέτει στην καρδιά σου την ενθύμηση για εκείνη την ημέρα, κατά την οποία το πλήθος των χρημάτων δεν θα σε βοηθήσει, ούτε θα σε λυτρώσει από την αιώνια κόλαση. Ή όταν λέει: «Οι άκακοι θα κληρονομήσουν τη γη»· εκείνη τη γη, της οποίας κληρονόμοι είναι και οι πράοι, σύμφωνα και με τον Ψαλμωδό που λέει: «Οι δε πράοι θα κληρονομήσουν τη γη»· αλλά και σύμφωνα με τον μακαρισμό του Κυρίου: «Μακάριοι, λέει, οι πράοι, διότι αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη»· και πάλι: «Οι σοφοί θα κληρονομήσουν δόξα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Λέγει τοίνυν, ὅτι Ὑπερέχει ὁ νοῦς μου τὰ ἀνθρώπινα· καὶ ἡ θεία γνῶσις καλύψει με. Καὶ γὰρ εἴρηται πάλιν· «Τίμησον αὐτὴν, ἵνα σε περιλάβῃ.» Δείκνυσι τοίνυν, ὅτι ὁ αὐτὸς καὶ νυμφίος καὶ τοξότης ἡμῶν ἐστι, νύμφη τε καὶ βέλος ἡ κεκαθαρμένη ψυχή· ὡς βέλος οὖν πρὸς τὸν ἀγαθὸν εὐθύνει σκοπόν. Ὡς νύμφην εἰς κοινωνίαν ἀναλαμβάνει τῆς ἀφθάρτου ἀϊδιότητος, μῆκος βίου καὶ ἔτη ζωῆς, διὰ τῆς δεξιᾶς χαριζόμενος· διὰ δὲ τῆς ἀριστερᾶς, τὸν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν πλοῦτον καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ δόξαν, ἧς οἱ τὴν τοῦ κόσμου ζητοῦντες δόξαν ἀμέτοχοι γίνονται. Διὰ τοῦτό φησιν, ὅτι «Εὐώνυμος αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου,» δι᾽ ἧς εὐθύνεται ὑπὸ τὸν σκοπὸν τὸ βέλος· ἡ δὲ δεξιὰ αὐτοῦ πρὸς ἑαυτόν με διαλαβοῦσα καὶ ἐφελκυσαμένη, κούφην με πρὸς ἄνω φορὰν ἀπεργάζεται· κἀκεῖ πεμπομένην, καὶ τοῦ τοξότου μὴ χωριζομένην, μᾶλλον ἐπαναπαύεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέει, λοιπόν, ότι: «Ο νους μου ξεπερνά τα ανθρώπινα, και η θεία γνώση θα με σκεπάσει». Διότι έχει ειπωθεί πάλι: «Τίμησέ την, για να σε αγκαλιάσει». Δείχνει, λοιπόν, ότι ο ίδιος είναι και νυμφίος και τοξότης μας, ενώ η καθαρμένη ψυχή είναι νύμφη και βέλος. Ως βέλος, λοιπόν, την κατευθύνει προς τον αγαθό σκοπό. Ως νύμφη, την προσλαμβάνει σε κοινωνία της άφθαρτης αιωνιότητας, χαρίζοντας μακρότητα βίου και έτη ζωής μέσω της δεξιάς του χειρός· ενώ μέσω της αριστερής, τον πλούτο των αιώνιων αγαθών και τη δόξα του Θεού, της οποίας όσοι ζητούν τη δόξα του κόσμου γίνονται αμέτοχοι. Γι' αυτό λέει ότι: «Το αριστερό του χέρι είναι πάνω στο κεφάλι μου», μέσω του οποίου το βέλος κατευθύνεται προς τον σκοπό. Ενώ το δεξί του χέρι, αφού με έπιασε και με τράβηξε προς τον εαυτό του, με κάνει ανάλαφρη για την ανοδική πορεία, ώστε αποστελλόμενη εκεί και μη αποχωριζόμενη τον τοξότη, να αναπαύομαι περισσότερο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
μετὰ δὲ ταῦτα νυμφοστολεῖν ἄρχεται τὸν νέον πρὸς τὴν τοιαύτην συνοίκησιν ἤδη πρὸς τὸν θεῖον θάλαμον βλέπειν ἐγκελευόμενος· λέγει γὰρ ὅτι Μὴ ἐγκαταλίπῃς αὐτὴν καὶ ἀνθέξεταί σου· ἐράσθητι αὐτῆς καὶ τηρήσει σε, περιχαράκωσον αὐτὴν καὶ ὑψώσει σε· τίμησον αὐτὴν ἵνα σε περιλάβῃ, ἵνα δῷ τῇ σῇ κεφαλῇ στέφανον χαρίτων, στεφάνῳ δὲ τρυφῆς ὑπερασπίσῃ σου. ἐν τούτοις δὲ τοῖς στεφάνοις ἤδη τοῖς γαμικοῖς ὡς νυμφίον κατακοσμήσας ἀχώριστον αὐτῆς εἶναι διακελεύεται λέγων Ἡνίκα ἂν περιπατῇς, ἐπάγου αὐτὴν καὶ μετὰ σοῦ ἔστω· ὡς δ᾽ ἂν καθεύδῃς, φυλασσέτω σε, ἵνα ἐγειρομένῳ συλλαλήσῃ σοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ύστερα από αυτά αρχίζει να νυμφοστολίζει τον νέο για μια τέτοια συνοίκηση, παρακινώντας τον ήδη να βλέπει προς τον θεϊκό νυμφώνα. Διότι λέγει: «Μην την εγκαταλείψεις, και αυτή θα σε κρατήσει· αγάπησέ την, και θα σε φυλάξει· περιχαράκωσέ την, και θα σε υψώσει· τίμησέ την, για να σε περιβάλει, για να δώσει στην κεφαλή σου στεφάνι χαρίτων και να σε υπερασπίσει με στεφάνι τρυφής». Αφού λοιπόν με αυτά τα στεφάνια, τα ήδη γαμήλια, τον καταστόλισε σαν νυμφίο, τον προτρέπει να είναι αχώριστος από αυτήν, λέγοντας: «Όταν περπατάς, πάρε την μαζί σου και ας είναι μαζί σου· και όταν κοιμάσαι, ας σε φυλάει, ώστε, όταν ξυπνάς, να συνομιλεί μαζί σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Ἡ δὲ ἐφεξῆς κατὰ τὸ ἀκόλουθον ἐγκειμένη ῥῆσις περιλήψεώς τινος καιρὸν καὶ ἀκαιρίαν ὁρίζεται· ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτως· Καιρὸς τοῦ περιλαβεῖν καὶ καιρὸς τοῦ μακρυνθῆναι ἀπὸ περιλήψεως. ταῦτα δὲ οὐκ ἂν ἄλλως γένοιτο ἡμῖν καταφανῆ τὰ νοήματα μὴ τῆς λέξεως πρότερον διὰ τῆς γραφῆς νοηθείσης, ὥστε γενέσθαι δῆλον ἡμῖν, ἐπὶ τίνος οἶδεν ὁ θεόπνευστος λόγος τῇ φωνῇ κεχρῆσθαι τῆς περιλήψεως. ὁ μὲν οὖν μέγας Δαβὶδ διὰ ψαλμῳδίας ἡμῖν ἐμβοᾷ λέγων· Κυκλώσατε Σιὼν καὶ περιλάβετε αὐτήν, αὐτὸς δὲ οὗτος ὁ Σολομών, ὅτε τὴν ἐνδιάθετον ἐποίει συζυγίαν τοῦ ἐρωτικῶς πρὸς τὴν Σοφίαν διατεθέντος, τά τε ἄλλα φησί, δι᾽ ὧν γίνεται ἡμῖν ἡ πρὸς τὴν ἀρετὴν συνάφεια, καὶ τοῦτο ἐπάγει· Τίμησον αὐτήν, ἵνα σε περιλάβῃ. εἰ οὖν Δαβὶδ μὲν τὴν Σιὼν ἡμᾶς περιλαμβάνειν διακελεύεται, Σολομὼν δὲ τοὺς τετιμηκότας τὴν Σοφίαν παρ᾽ αὐτῆς εἶπε περιλαμβάνεσθαι, τάχα τῆς προσηκούσης ἐννοίας οὐχ ἁμαρτάνομεν μαθόντες τὸ πρᾶγμα, οὗ εὔκαιρός ἐστιν ἡ περίληψις. τὸ γὰρ Σιὼν ὄρος ἐστὶ τῆς Ἱεροσολύμων Ἄκρας ὑπερφαινόμενον. ὁ οὖν ταύτην σε περιλαμβάνειν προτρεπόμενος τῇ ὑψηλῇ πολιτείᾳ συμφυῆναι παρακελεύεται, ὥστε εἰς αὐτὴν φθάσαι τῶν ἀρετῶν τὴν ἀκρόπολιν, ἣν τῷ ὀνόματι Σιὼν παραδηλοῖ δι᾽ αἰνίγματος· ὁ δὲ τῇ σοφίᾳ σε συνοικίζων τὴν παρ᾽ ἐκείνης ἐσομένην περίληψίν σοι εὐαγγελίζεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η επόμενη στη σειρά ρήση καθορίζει τον κατάλληλο και τον ακατάλληλο καιρό για κάποιον εναγκαλισμό. Η φράση έχει ως εξής: «Καιρός για εναγκαλισμό και καιρός απομάκρυνσης από τον εναγκαλισμό». Αυτά τα νοήματα δεν θα μπορούσαν να μας γίνουν κατανοητά με άλλον τρόπο, εάν δεν ερμηνευθεί πρώτα η λέξη μέσα από την Αγία Γραφή, ώστε να μας γίνει σαφές για ποιο πράγμα συνηθίζει να χρησιμοποιεί ο θεόπνευστος λόγος τον όρο του εναγκαλισμού. Ο μέγας Δαβίδ, λοιπόν, μέσω της ψαλμωδίας μάς βροντοφωνάζει λέγοντας: «Κυκλώσατε τη Σιών και εναγκαλιστείτε την»· και ο ίδιος ο Σολομών, όταν περιέγραφε την εσωτερική ένωση εκείνου που διάκειται με πνευματικό έρωτα προς τη Σοφία, λέει και διάφορα άλλα, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται η συναφειά μας με την αρετή, και προσθέτει το εξής: «Τίμησέ την, για να σε εναγκαλιστεί». Εάν, λοιπόν, ο Δαβίδ μάς παραγγέλλει να εναγκαλιζόμαστε τη Σιών, και ο Σολομών είπε ότι όσοι τίμησαν τη Σοφία εναγκαλίζονται από αυτήν, ίσως δεν σφάλλουμε ως προς την ορθή έννοια, μαθαίνοντας το πράγμα για το οποίο είναι κατάλληλος καιρός για εναγκαλισμό. Διότι η Σιών είναι όρος που δεσπόζει πάνω από την Άκρα των Ιεροσολύμων. Εκείνος, επομένως, που σε προτρέπει να την εναγκαλιστείς, σε παρακινεί να συμφυθείς με την υψηλή πολιτεία, ώστε να φτάσεις στην ίδια την ακρόπολη των αρετών, την οποία υποδηλώνει αινιγματικά με το όνομα της Σιών· ενώ εκείνος που σε συνοικίζει με τη Σοφία, σου ευαγγελίζεται τον εναγκαλισμό που πρόκειται να δεχθείς από αυτήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Περὶ παρθενίας
Ἄκουσον Παύλου τοῦ καλοῦ νυμφοστόλου ἐν τίσι πλουτοῦσιν οἱ ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτούς, ἐν οἷς ἄλλα τε πολλὰ καὶ μεγάλα εἰπών, «Καὶ ἐν ἁγνότητι» φησίν. Καὶ πάλιν ὅσα ἑτέρωθι ἐν τοῖς τοῦ πνεύματος καρποῖς ἀπαριθμεῖται, πάντα τοῦ γάμου τούτου δῶρά ἐστι. Καὶ εἴ τις μέλλοι πείθεσθαι τῷ Σολομῶντι καὶ τὴν ἀληθινὴν σοφίαν σύνοικόν τε καὶ βίου κοινωνὸν ἑαυτῷ λαμβάνειν, περὶ ἧς φησιν ὅτι «Ἐράσθητι αὐτῆς, καὶ τηρήσει σε, τίμησον αὐτήν, ἵνα σε περιλάβῃ», ἐπαξίως τῆς ἐπιθυμίας ταύτης παρασκευάσεται ἐν καθαρᾷ τῇ στολῇ τοῖς ἐν τῷ γάμῳ τούτῳ εὐφραινομένοις συνεορτάζων, ἵνα μὴ ἀπόβλητος γένηται, τῆς μὲν ἑορτῆς συμμετασχεῖν ἀξιῶν, τὸ δὲ ἔνδυμα τοῦ γάμου μὴ περικείμενος. Δῆλον δὲ ὅτι κοινὸς ὁ λόγος ἐστὶν ἐπί τε ἀνδρῶν ὁμοίως καὶ γυναικῶν εἰς τὴν περὶ τὸν τοιοῦτον γάμον σπουδήν· ἐπειδὴ γάρ, καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος, «οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ», «πάντα δὲ καὶ ἐν πᾶσι Χριστός», εἰκότως ὁ τῆς σοφίας ἐρασθεὶς τὸν ἔνθεον ἔχει τῆς ἐπιθυμίας σκοπόν, ὅς ἐστιν ἡ ἀληθὴς σοφία, καὶ ἡ τῷ ἀφθάρτῳ νυμφίῳ προσκολληθεῖσα ψυχὴ τῆς ἀληθινῆς σοφίας ἔχει τὸν ἔρωτα, ἥτις ἐστὶν ὁ θεός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άκουσε τον Παύλο, τον καλό νυμφοστόλο, με ποια αγαθά πλουτίζουν όσοι σε καθετί συνιστούν τους εαυτούς τους, για τα οποία, αφού είπε πολλά και μεγάλα, αναφέρει: «και με αγνότητα». Και πάλι, όσα απαριθμεί αλλού μεταξύ των καρπών του Πνεύματος, όλα αυτά είναι δώρα αυτού του γάμου. Και αν κάποιος αποφασίσει να υπακούσει στον Σολομώντα και να λάβει την αληθινή σοφία ως σύνοικο και κοινωνό του βίου του, για την οποία λέει: «Αγάπησέ την, και θα σε προστατεύσει, τίμησέ την, για να σε αγκαλιάσει», θα προετοιμαστεί επάξια για αυτήν την επιθυμία, συνεορτάζοντας με καθαρή στολή μαζί με εκείνους που ευφραίνονται σε αυτόν τον γάμο, ώστε να μην αποβληθεί, αξιώνοντας μεν να συμμετάσχει στη γιορτή, χωρίς όμως να φορά το ένδυμα του γάμου. Είναι δε προφανές ότι ο λόγος αυτός ισχύει από κοινού και για τους άνδρες και για τις γυναίκες, όσον αφορά τον ζήλο για έναν τέτοιο γάμο· διότι, όπως ακριβώς λέει ο Απόστολος, «δεν υπάρχει άρρεν και θήλυ», «αλλά τα πάντα και εν πάσι είναι ο Χριστός». Εύλογα, συνεπώς, εκείνος που αγάπησε τη σοφία έχει ένθεο τον σκοπό της επιθυμίας του, ο οποίος είναι η αληθινή σοφία, και η ψυχή που έχει προσκολληθεί στον άφθαρτο Νυμφίο κατέχεται από τον έρωτα της αληθινής σοφίας, η οποία είναι ο Θεός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὰς Παροιμίας
Ἱππολύτου. Καὶ πῶς ἐστι “περιχαρακῶσαι„; λογισμοὺς αὐτῇ κύκλῳ περίθες ἱερούς. πολλῆς γάρ σοι δεῖ τῆς ἀσφαλείας, ἐπεὶ καὶ πολλὰ τὰ ἐπιβουλεύοντα τῇ τοιαύτῃ κτήσει. εἰ δὲ ἐφ᾽ ἡμῖν ἐστι τὸ “περιχαρακοῦν„ αὐτήν, αἱ δὲ ἀρεταὶ ἐφ᾽ ἡμῖν, χάρακες ἄρα εἶεν αἱ ἀρεταὶ αἱ ὑψοῦσαι τὴν γνῶσιν τοῦ θεοῦ, οἷον ἄσκησις, μελέτη καὶ ὁ ἄλλος τῶν ἀρετῶν ὁρμαθός, ἃς ὁ τηρῶν τὴν σοφίαν τιμᾷ· μισθὸς δὲ τὸ πρὸς αὐτὴν μετεωρισθῆναι καὶ περιληφθῆναι ὑπ᾽ αὐτῆς ἐν τῷ ὑπερκοσμίῳ παστῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Του Ιππολύτου. Και πώς μπορεί κανείς να την «περιχαρακώσει»; Περίβαλέ την ολόγυρα με ιερούς λογισμούς. Διότι σου χρειάζεται πολλή ασφάλεια, επειδή είναι πολλά εκείνα που επιβουλεύονται ένα τέτοιο απόκτημα. Αν λοιπόν το να την «περιχαρακώνουμε» εξαρτάται από εμάς, και οι αρετές εξαρτώνται από εμάς, τότε τα οχυρώματα θα πρέπει να είναι οι αρετές που εξυψώνουν τη γνώση του Θεού, όπως η άσκηση, η μελέτη και η υπόλοιπη σειρά των αρετών, τις οποίες τιμά όποιος τηρεί τη σοφία· και η αμοιβή είναι το να ανυψωθεί προς αυτήν και να περιβληθεί από αυτήν στον υπερκόσμιο νυμφώνα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὰς Παροιμίας
Ἱππολύτου (?) “Ὀρθὰ„ ὁρᾷ ὁ λογισμοὺς ἔχων ἀπαθεῖς καὶ δόγματα ἀληθῆ, ὁ μὴ πρὸς τὰς ἔξω φαντασίας ἐπτοημένος. ὅταν λέγῃ “οἱ ὀφθαλμοί σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν„, τὴν ὅρασιν δηλοῖ τῆς ψυχῆς, καὶ ὅταν παραινῇ “φάγε μέλι υἱέ, ἵνα γλυκανθῇ ὁ φάρυγξ σου„, μέλι τροπικῶς τὴν θεῖαν λέγει διδασκαλίαν, ἥτις τὴν πνευματικὴν καταρτίζει τῆς ψυχῆς γνῶσιν. ἀλλὰ καὶ ἅπτεται τῆς ψυχῆς ἡ σοφία· “ἐράσθητι„ γάρ φησιν “αὐτῆς, ἵνα σε περιλάβῃ„. ψυχὴ δὲ διὰ περιπλοκῆς σοφίᾳ ἑνωθεῖσα, ἁγιασμοῦ πληροῦται καὶ καθαρότητος. ἔστι γε μὴν τῶν Χριστοῦ μύρων, ἀντιλαμβάνεται ἡ τῆς ψυχῆς ὄσφρησις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ιππολύτου (;) «Ορθά» βλέπει εκείνος που έχει απαθείς λογισμούς και αληθινά δόγματα, εκείνος που δεν παρασύρεται από τις εξωτερικές φαντασίες. Όταν λέει «τα μάτια σου ας βλέπουν ορθά», υποδηλώνει την όραση της ψυχής, και όταν προτρέπει «φάε μέλι, γιε μου, για να γλυκαθεί ο λάρυγγάς σου», με το μέλι εννοεί μεταφορικά τη θεία διδασκαλία, η οποία καταρτίζει την πνευματική γνώση της ψυχής. Αλλά και η σοφία αγγίζει την ψυχή· διότι λέει, «αγάπησέ την, για να σε περιβάλει». Η δε ψυχή, όταν ενωθεί με τη σοφία μέσω αυτού του εναγκαλισμού, γεμίζει με αγιασμό και καθαρότητα. Ακόμη δε, η όσφρηση της ψυχής αντιλαμβάνεται τα μύρα του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὰς Παροιμίας
Ὁ στρατὸς αὐτῶν εἰς φόνον ψυχῆς ἀφορᾷ. Ἱππολύτου. 〈Ὀρθὰ〉 ὁρᾷ ὁ λογισμοὺς ἔχων ἀπαθεῖς καὶ δόγματα ἀληθῆ. Ὁ μὴ περὶ τὰς ἔξω φαντασίας ἐπτοημένος. Ὅταν λέγῃ 〈οἱ ὀφθαλμοί σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν〉, τὴν ὅρασιν δηλοῖ τῆς ψυχῆς, καὶ ὅταν παραινῇ· 〈φάγε μέλι, υἱέ, ἵνα γλυκανθῇ ὁ φάρυγξ σου〉, μέλι τροπικῶς τὴν θείαν λέγει διδασκαλίαν, ἥτις τὴν πνευματικὴν καταρτίζει τῆς ψυχῆς γνῶσιν, ἀλλὰ καὶ ἅπτεται τῆς ψυχῆς ἡ σοφία· 〈ἐράσθητι〉 γάρ, φησίν, 〈αὐτῆς, ἵνα σε περιλάβῃ〉. ψυχὴ δὲ διὰ περιπλοκῆς σοφίᾳ ἑνωθεῖσα, ἁγιασμοῦ πληροῦται καὶ καθαρότητος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο στρατός τους αποβλέπει στον φόνο της ψυχής. Ιππολύτου: Ορθά βλέπει εκείνος που έχει απαθείς λογισμούς και αληθινά δόγματα. Εκείνος που δεν έχει ταραχθεί από τις εξωτερικές φαντασίες. Όταν λέει «οι οφθαλμοί σου ας βλέπουν ορθά», φανερώνει την όραση της ψυχής, και όταν προτρέπει: «φάε μέλι, γιε μου, για να γλυκαθεί ο φάρυγγάς σου», με τη λέξη μέλι εννοεί μεταφορικά τη θεία διδασκαλία, η οποία καταρτίζει την πνευματική γνώση της ψυχής, αλλά και η σοφία αγγίζει την ψυχή. Διότι λέει: «αγάπησέ την, για να σε αγκαλιάσει». Και η ψυχή, όταν ενωθεί με τη σοφία μέσω αυτού του εναγκαλισμού, γεμίζει από αγιασμό και καθαρότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ὁ σπουδαῖος ὀλιγοδεὴς, ἀθανάτου καὶ θνητῆς φύσεως μεθόριος, τὸ μὲν ἐπιδεὲς ἔχων διὰ σῶμα θνητὸν, τὸ δὲ μὴ πολυδεὲς, διὰ ψυχὴν ἐφιεμένην ἀθανασίας. ΤΙΤΛ. ΙΑʹ. —Περὶ μαθητευομένων· καὶ ὅτι χρὴ αὐτοὺς ἐπιμελῶς καὶ σπουδαίως πρὸς τὰς μαθήσεις ἔρχεσθαι, καὶ μὴ ἀποδιδράσκειν τὸ τῆς διδασκαλίας ἐπίπονον, ἀλλ᾽ ἐρωτᾷν καὶ μανθάνειν παρὰ τῶν εἰδότων. «Ἐπερώτησον τὸν πατέρα σου, καὶ ἀναγγελεῖ σοι, τοὺς πρεσβυτέρους σου, καὶ ἐροῦσί σοι.» «Υἱὲ, μή σε καταλάβῃ βουλὴ κακὴ, ἡ ἀπολείπουσα διδασκαλίαν νεότητος. »Ἀνοήτῳ ἐπερωτήσαντι σοφίαν σοφία λογισθήσεται.» «Λάβετε παιδείαν, καὶ μὴ ἀργύριον, καὶ γνῶσιν ὑπὲρ χρυσίον δεδοκιμασμένον.» «Κτῆσαι σοφίαν, κτῆσαι σύνεσιν· μὴ ἐπιλάθῃ, ἵνα δῷ τῇ σῇ κεφαλῇ στέφανον χαρίτων.» «Ποθήσατε, καὶ παιδευθήσεσθε.» «Υἱὲ, δὸς εἰς παιδείαν καρδίαν σου.» «Τέκνον, ἐν νεότητί σου ἐπίλεξαι παιδείαν, καὶ ὡς ἀροτριῶν καὶ σπείρων πρόσελθε αὐτῇ, καὶ ἀνάμενε τοῦ ἀγαθοῦ καρποῦ αὐτῆς. Ἐν γὰρ τῇ ἐργασίᾳ αὐτῆς ὀλίγον κοπιάσας, ταχὺ φάγεσαι τῶν γεννημάτων αὐτῆς. Ὡς τραχεῖά ἐστι σοφία ἀπαιδεύτῳ, καὶ οὐκ ἐμμενεῖ ἐν αὐτῇ ἀκάρδιος. Ἀνίχνευσον αὐτὴν, καὶ γνωσθήσεταί σοι, καὶ ἐγκρατὴς γενόμενος, μὴ ἀφῇς αὐτήν. Ἐπ᾽ ἐσχάτων γὰρ εὑρήσεις τὴν ἀνάπαυσιν αὐτῆς, καὶ στραφήσονταί σοι εἰς εὐφροσύνην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο ενάρετος έχει λίγες ανάγκες, αποτελώντας το μεθόριο μεταξύ αθάνατης και θνητής φύσης, έχοντας από τη μία ανάγκες εξαιτίας του θνητού σώματος, και από την άλλη έχοντας ελάχιστες ανάγκες εξαιτίας της ψυχής που επιθυμεί την αθανασία. ΤΙΤΛΟΣ ΙΑʹ. — Περί των μαθητευομένων· και ότι πρέπει αυτοί να προσέρχονται στη μάθηση επιμελώς και προθύμως, και να μην αποφεύγουν τον κόπο της διδασκαλίας, αλλά να ρωτούν και να μαθαίνουν από εκείνους που γνωρίζουν. «Ρώτησε τον πατέρα σου, και θα σου αναγγείλει, τους πρεσβυτέρους σου, και θα σου πουν.» «Υιέ μου, ας μη σε κυριεύσει κακή βουλή, η οποία εγκαταλείπει τη διδασκαλία των νεανικών χρόνων.» «Στον ανόητο που θα ρωτήσει για τη σοφία, αυτό θα του καταλογιστεί ως σοφία.» «Λάβετε παιδεία, και όχι ασήμι, και γνώση παρά δοκιμασμένο χρυσάφι.» «Απόκτησε σοφία, απόκτησε σύνεση· μην ξεχνάς, για να δώσει στο κεφάλι σου στεφάνι χαρίτων.» «Ποθήστε, και θα παιδαγωγηθείτε.» «Υιέ μου, δώσε την καρδιά σου στην παιδεία.» «Τέκνο μου, στα νιάτα σου επίλεξε την παιδεία, και όπως αυτός που οργώνει και σπέρνει πλησίασέ την, και περίμενε τον καλό καρπό της. Διότι κατά την καλλιέργειά της λίγο θα κοπιάσεις, και γρήγορα θα γευτείς τα γεννήματά της. Πόσο τραχιά είναι η σοφία για τον απαίδευτο, και ο άμυαλος δεν θα παραμείνει σε αυτήν. Ιχνηλάτησέ την, και θα σου γίνει γνωστή, και αφού την κατακτήσεις, μην την αφήσεις. Διότι στο τέλος θα βρεις την ανάπαυση που προσφέρει, και θα μετατραπεί για σένα σε χαρά.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Κρεῖσσον γὰρ αὐτὴν ἐμπορεύεσθαι, ἢ χρυσίου καὶ ἀργυρίου θησαυρούς. Τιμιωτέρα δέ ἐστι λίθων πολυτελῶν· οὐκ ἀντιτάσσεται αὐτῇ οὐδὲν πονηρόν· πᾶν δὲ τίμιον οὐκ ἄξιον αὐτῆς ἐστιν.» «Νοσσιαὶ φρονήσεως αἱρετώτεραι ὑπὲρ ἄργυρον.» «Αἱ ὁδοὶ αὐτῆς ὁδοὶ καλαὶ, καὶ πᾶσαι αἱ τρίβοι αὐτῆς ἐν εἰρήνῃ. Ξύλον ζωῆς ἐστι πᾶσι τοῖς ἀντεχομένοις αὐτῆς.» «Κτῆσαι σοφίαν, κτῆσαι σύνεσιν· μὴ ἐπιλάθῃ, ἵνα δῷ τῇ σῇ κεφαλῇ στέφανον χαρίτων.» «Λάβετε παιδείαν, καὶ μὴ ἀργύριον, καὶ γνῶσιν ὑπὲρ χρυσίον δεδοκιμασμένον. Κρείσσων γὰρ σοφία λίθων πολυτελῶν· πᾶν δὲ τίμιον οὐκ ἄξιον αὐτῆς ἐστιν.» «Υἱὲ, ἐὰν σοφὸς γένῃ σεαυτῷ, ἔσῃ καὶ τῷ πλησίον.» «Ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης περιπατῶ, καὶ ἀναμέσον ὁδῶν δικαιοσύνης ἀναστρέφομαι, φησὶν ἡ Σοφία.» «Ἀνὴρ συνετὸς, θρόνος αἰσθήσεως.» «Μετὰ σοφίας οἰκοδομεῖται οἶκος, καὶ μετὰ συνέσεως ἀνορθοῦται.» «Ἀνδρὸς φιλοῦντος σοφίαν εὐφραίνεται ὁ πατήρ.» «Ἀγαθὸς παῖς πένης καὶ σοφὸς ὑπὲρ βασιλέα πρεσβύτερον καὶ ἄφρονα.» «Πορεύθητι πρὸς λάμψιν τῆς σοφίας, κατέναντι τοῦ φωτὸς αὐτῆς.» «Τίς ἀνέβη εἰς οὐρανὸν, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν, καὶ κατεβίβασεν αὐτὴν ἐκ τῶν νεφελῶν; Τίς διέβη πέραν τῆς θαλάσσης, καὶ εὗρεν αὐτήν; Οὐκ ἔστιν ὁ γινώσκων τὴν ὁδὸν αὐτῆς, οὐδὲ ὁ ἐνθυμούμενος τὴν τρίβον αὐτῆς· ἀλλ᾽ ὁ εἰδὼς τὰ πάντα, γινώσκει αὐτήν· ἐξεῦρεν αὐτὴν τῇ συνέσει αὐτοῦ.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι είναι προτιμότερο να εμπορεύεται κανείς αυτήν, παρά θησαυρούς από χρυσό και ασήμι. Είναι δε πολυτιμότερη από τους πολυτελείς λίθους· κανένα πονηρό δεν μπορεί να της αντισταθεί· και κανένα πολύτιμο πράγμα δεν είναι αντάξιό της.» «Τα γεννήματα της φρονήσεως είναι προτιμότερα από το ασήμι.» «Οι οδοί της είναι οδοί καλές, και όλα τα μονοπάτια της βρίσκονται μέσα στην ειρήνη. Είναι δέντρο ζωής για όλους όσοι την κρατούν γερά.» «Απόκτησε σοφία, απόκτησε σύνεση· μην την ξεχάσεις, για να δώσει στο κεφάλι σου στεφάνι χαρίτων.» «Λάβετε την παιδεία και όχι το ασήμι, και τη γνώση περισσότερο από το δοκιμασμένο χρυσάφι. Διότι η σοφία είναι ανώτερη από τους πολυτελείς λίθους· και κανένα πολύτιμο πράγμα δεν είναι αντάξιό της.» «Γιε μου, εάν γίνεις σοφός για τον εαυτό σου, θα είσαι και για τον πλησίον σου.» «Περπατώ σε οδούς δικαιοσύνης και κινούμαι ανάμεσα σε δρόμους δικαιοσύνης, λέει η Σοφία.» «Ο συνετός άνδρας είναι θρόνος της επίγνωσης.» «Με τη σοφία οικοδομείται ο οίκος, και με τη σύνεση ανορθώνεται.» «Όταν ο άνθρωπος αγαπά τη σοφία, ευφραίνεται ο πατέρας.» «Είναι προτιμότερος ένας νέος φτωχός και σοφός, παρά ένας βασιλιάς ηλικιωμένος και άφρονας.» «Πορεύσου προς τη λάμψη της σοφίας, απέναντι από το φως της.» «Ποιος ανέβηκε στον ουρανό και την πήρε, και την κατέβασε από τα σύννεφα; Ποιος πέρασε πέρα από τη θάλασσα και τη βρήκε; Δεν υπάρχει κανείς που να γνωρίζει την οδό της, ούτε κανείς που να αναλογίζεται το μονοπάτι της· αλλά Εκείνος που γνωρίζει τα πάντα, τη γνωρίζει· την ανακάλυψε με τη σύνεσή Του.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες