Ἀπόκρισις Πάσης συμβάσεως αἰτία ἐστὶν ὁ ἑκάστου λογισμός. Εἶχον δὲ εἰπεῖν ὅτι καὶ οἱ λόγοι καὶ αἱ πράξεις· ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦτα πρὸ ἐννοίας οὐ προέρχονται, τούτου χάριν τὸ πᾶν τοῖς λογισμοῖς ἐπιγράψοιμι. Τοῦ λογισμοῦ οὖν προηγουμένου, λοιπὸν οἱ λόγοι καὶ αἱ πράξεις παρέχουσιν ἡμῖν τὴν εἰς ἀλλήλους κοινωνίαν. Δύο δέ εἰσιν οἱ τρόποι τῆς κοινωνίας, εἷς ἀπὸ ἀγάπης καὶ εἷς ἀπὸ κακίας. Διὰ δὲ τῆς κοινωνίας, ὡς οὐκ οἴδαμεν, ἀλλήλους ἀναδεχόμεθα. Ταῖς δὲ ἀναδοχαῖς αἱ ἐπιφοραὶ ἀναγκαίως ἀκολουθοῦσι, καθώς φησιν ἡ Γραφή· «Ὁ ἐγγυώμενος τὸν ἑαυτοῦ φίλον ἐχθρῷ παραδίδωσι τὴν ἑαυτοῦ χεῖρα.» Οὕτως ἕκαστος οὐ μόνον ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὰ ἐπερχόμενα ὑπομένει, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ πλησίον ἐφ’ οἷς αὐτὸν ἀνεδέξατο.
Μετάφραση
Απάντηση: Αιτία κάθε συναναστροφής είναι ο λογισμός του καθενός. Θα μπορούσα βέβαια να πω ότι είναι και τα λόγια και οι πράξεις· αλλά επειδή αυτά δεν προέρχονται πριν από τη σκέψη, για τον λόγο αυτό θα απέδιδα τα πάντα στους λογισμούς. Εφόσον λοιπόν προηγείται ο λογισμός, στη συνέχεια τα λόγια και οι πράξεις μάς προσφέρουν την μεταξύ μας κοινωνία. Και δύο είναι οι τρόποι της κοινωνίας, ο ένας προέρχεται από την αγάπη και ο άλλος από την κακία. Μέσω της κοινωνίας, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, αναλαμβάνουμε ο ένας τον άλλον. Σε αυτές τις αναδοχές ακολουθούν αναγκαστικά οι συνέπειες, όπως λέει η Γραφή: «Εκείνος που εγγυάται για τον φίλο του, παραδίδει το χέρι του στον εχθρό». Έτσι ο καθένας υπομένει όσα του συμβαίνουν όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για τον πλησίον του, για όσα δηλαδή τον έχει αναδεχθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες