Ὁ δὲ δειλός τε καὶ ἄνανδρος, ὀκνηρῷ τῆς ἀδρανείας κεκρατημένος νοσήματι, ἀποφρίττει, καὶ μόνον ἀκούων ὅτι χρὴ πονοῦντα πλουτεῖν. Διὸ καὶ Σοφός που τοῖς τοιούτοις ἐφάλλεται λόγοις· «Ἕως γὰρ πότε, φησὶν, ὀκνηρὲ, κατάκεισαι; Ὀλίγον μὲν ὑπνεῖς· ὀλίγον δὲ κάθησαι· μικρὸν δὲ νυστάζεις· ὀλίγον ἐναγκαλίζῃ χερσὶ στήθη. Εἶτα παραγίνεταί σοι ὥσπερ κακὸς ὁδοιπόρος ἡ πενία, καὶ ἡ ἔνδεια ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς.» Φύγωμεν τοίνυν τὰς ἐξ ὄκνου ζημίας, παραιτώμεθα τῶν ἀρετῶν τὴν πενίαν· καὶ τὸ πτωχεύειν ἐν ἀγαθοῖς, ὡς ἁπάντων αἴσχιστον τῶν νοσημάτων ἀποκρουσώμεθα. «Ἀνδριζώμεθα, καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία ἡμῶν,» καθὼς γέγραπται. Τῆς γὰρ τοιαύτης ἡμῖν ἀρετῆς καὶ αὐτὸς ἐδίδου τὰ συνθήματα, λέγων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός· «Ἀμὴν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος.» Οἷμαι δὲ δεῖν, μᾶλλον δέ φημι καὶ ὑπάρχειν ὁμολογουμένως, δειλίας μὲν ἁπάσης ἀμείνω τὸν ἀκολουθεῖν ἐθέλοντα τῷ Χριστῷ· τὸ δὲ κατὰ παντὸς κατασοβαρεύεσθαι φόβου μονονουχὶ τὸν οἰκεῖον ἐπωμάδιον ποιεῖσθαι σταυρόν.
Μετάφραση
Ο δε δειλός και άνανδρος, κυριευμένος από την οκνηρή αρρώστια της αδράνειας, ανατριχιάζει και μόνο στο άκουσμα ότι πρέπει να πλουτίσει κοπιάζοντας. Γι' αυτό και ο Σοφός κάπου απευθύνεται σε αυτούς με τα εξής λόγια: «Έως πότε», λέει, «οκνηρέ, θα μένεις ξαπλωμένος; Λίγο κοιμάσαι, λίγο κάθεσαι, λίγο νυστάζεις, λίγο σταυρώνεις τα χέρια στο στήθος. Έπειτα έρχεται σε σένα σαν κακός οδοιπόρος η φτώχεια, και η στέρηση σαν γρήγορος δρομέας.» Ας αποφύγουμε, λοιπόν, τις βλάβες που προέρχονται από την οκνηρία, ας αποποιηθούμε τη φτώχεια των αρετών· και ας αποκρούσουμε τη φτώχεια στα καλά έργα ως την πιο αισχρή από όλες τις αρρώστιες. «Ας φανούμε γενναίοι, και ας κραταιωθεί η καρδιά μας», όπως είναι γεγραμμένο. Διότι για μια τέτοια αρετή μας έδινε και ο ίδιος τα παραγγέλματα, όταν έλεγε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός: «Αλήθεια, αλήθεια σας λέγω, όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του και δεν ακολουθεί πίσω μου, δεν είναι άξιός μου.» Νομίζω δε ότι πρέπει, ή μάλλον υποστηρίζω ότι αναμφισβήτητα ισχύει, πως αυτός που θέλει να ακολουθήσει τον Χριστό πρέπει να είναι ανώτερος από κάθε δειλία· και το να περιφρονεί κανείς κάθε φόβο ισοδυναμεί σχεδόν με το να σηκώνει στους ώμους του τον δικό του σταυρό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες