μετὰ δὲ ταῦτα νυμφοστολεῖν ἄρχεται τὸν νέον πρὸς τὴν τοιαύτην συνοίκησιν ἤδη πρὸς τὸν θεῖον θάλαμον βλέπειν ἐγκελευόμενος· λέγει γὰρ ὅτι Μὴ ἐγκαταλίπῃς αὐτὴν καὶ ἀνθέξεταί σου· ἐράσθητι αὐτῆς καὶ τηρήσει σε, περιχαράκωσον αὐτὴν καὶ ὑψώσει σε· τίμησον αὐτὴν ἵνα σε περιλάβῃ, ἵνα δῷ τῇ σῇ κεφαλῇ στέφανον χαρίτων, στεφάνῳ δὲ τρυφῆς ὑπερασπίσῃ σου. ἐν τούτοις δὲ τοῖς στεφάνοις ἤδη τοῖς γαμικοῖς ὡς νυμφίον κατακοσμήσας ἀχώριστον αὐτῆς εἶναι διακελεύεται λέγων Ἡνίκα ἂν περιπατῇς, ἐπάγου αὐτὴν καὶ μετὰ σοῦ ἔστω· ὡς δ᾽ ἂν καθεύδῃς, φυλασσέτω σε, ἵνα ἐγειρομένῳ συλλαλήσῃ σοι.
Μετάφραση
Ύστερα από αυτά αρχίζει να νυμφοστολίζει τον νέο για μια τέτοια συνοίκηση, παρακινώντας τον ήδη να βλέπει προς τον θεϊκό νυμφώνα. Διότι λέγει: «Μην την εγκαταλείψεις, και αυτή θα σε κρατήσει· αγάπησέ την, και θα σε φυλάξει· περιχαράκωσέ την, και θα σε υψώσει· τίμησέ την, για να σε περιβάλει, για να δώσει στην κεφαλή σου στεφάνι χαρίτων και να σε υπερασπίσει με στεφάνι τρυφής». Αφού λοιπόν με αυτά τα στεφάνια, τα ήδη γαμήλια, τον καταστόλισε σαν νυμφίο, τον προτρέπει να είναι αχώριστος από αυτήν, λέγοντας: «Όταν περπατάς, πάρε την μαζί σου και ας είναι μαζί σου· και όταν κοιμάσαι, ας σε φυλάει, ώστε, όταν ξυπνάς, να συνομιλεί μαζί σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες