Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
ὁδοὶ ᾅδου ὁ οἶκος αὐτῆς κατάγουσαι εἰς τὰ ταμιεῖα τοῦ θανάτου.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–6 από 6
Ταύτην οὖν ὁ ἀγαπῶν βαδίζει εἰς τὰ ταμιεῖα τοῦ θανάτου· αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ὁδός, ἣν ὁ Κύριος εἶπε· πλατεῖα καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν.
Εκείνος λοιπόν που την αγαπά βαδίζει προς τα ταμεία του θανάτου· διότι αυτή είναι η οδός για την οποία ο Κύριος είπε: πλατιά και ευρύχωρη είναι η οδός που οδηγεί στην απώλεια.
Λεπτομέρειες
Ὁδοὶ ᾅδου ὁ οἶκος αὐτῆς κατάγουσαι εἰς τὰ ταμιεῖα τοῦ θανάτου. Καὶ εἰ ἐπὶ γυναικῶν τοσαύτη ἡ ἀποτομία, πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῶν ἀλλήλοις κατεργαζομένων τὴν ἀσχημοσύνην μεῖζον καὶ φοβερώτερον τὸ κρῖμα τῆς ὀργῆς. Ἀλλ᾽ ἴσως ἐλθών τις λέξει· καὶ πόθεν τούτων ἡ ἀπόδειξις; Ἐκ τῶν θείων Γραφῶν παραστήσω σοι. Γέγραπται ἐν τῇ Γενέσει· Ἀβραὰμ κατῴκησεν ἐν γῇ Χαναάν, Λὼτ δὲ κατῴκησεν ἐν γῇ τῶν περιχώρων, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν Σοδόμοις.
Οι οδοί του Άδη είναι το σπίτι της, οι οποίες οδηγούν κάτω στα ταμεία του θανάτου. Και αν για τις γυναίκες υπάρχει τέτοια αυστηρότητα, πολύ περισσότερο για εκείνους που διαπράττουν μεταξύ τους την ασχημοσύνη, το κρίμα της οργής είναι μεγαλύτερο και φοβερότερο. Αλλά ίσως έρθει κάποιος και πει: Και από πού προκύπτει η απόδειξη αυτών; Από τις θείες Γραφές θα σου το παρουσιάσω. Είναι γραμμένο στη Γένεση: Ο Αβραάμ κατοίκησε στη γη Χαναάν, ενώ ο Λωτ κατοίκησε στη γη των περιχώρων και έστησε τη σκηνή του στα Σόδομα.
Λεπτομέρειες
Αὕτη εἰς τὸν βυθὸν τῶν ἡδονῶν κατασπᾷ τὸν νοῦν. Αὕτη εἰς οὐρανὸν ποιεῖ θεῖναι τὸ στόμα βλασφημίας· γέγραπται γάρ· καὶ ἔθετο εἰς οὐρανὸν τὸ στόμα αὐτοῦ. Αὕτη ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον μὴ γινώσκειν τὸν Θεόν, μηδὲ γινώσκειν τὴν ἰδίαν ἀσθένειαν, μηδὲ ἐνθυμεῖσθαι τὴν ἡμέραν τοῦ θανάτου. Αὕτη δέ ἐστιν ὁδὸς πάντων τῶν κακῶν. Ταύτην τὴν ὁδὸν ἀγαπῶν βαδίζειν εἰς τὰ ταμιεῖα τοῦ θανάτου εὑρίσκεται φθάνων. Αὕτη ἐστὶν ἡ ὁδός, ἣν εἶπεν ὁ Κύριος· πλατεῖα καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν.
Αυτή παρασύρει τον νου στον βυθό των ηδονών. Αυτή στρέφει το στόμα προς τον ουρανό με βλασφημίες· διότι έχει γραφτεί: «και έθεσε στον ουρανό το στόμα του». Αυτή κάνει τον άνθρωπο να μη γνωρίζει τον Θεό, ούτε να αναγνωρίζει τη δική του αδυναμία, ούτε να θυμάται την ημέρα του θανάτου. Αυτή, λοιπόν, είναι η οδός όλων των κακών. Όποιος αγαπά να βαδίζει σε αυτή την οδό, καταλήγει να φτάνει στα ταμεία του θανάτου. Αυτή είναι η οδός για την οποία είπε ο Κύριος: πλατιά και ευρύχωρη είναι η οδός που οδηγεί στην απώλεια.
Λεπτομέρειες
Ἱππολύτου. Εἶδες αὐτῆς τὴν βλάβην, μὴ ἀναμείνῃς δέξασθαι τὴν ἐπιθυμίαν· θάνατος γὰρ αὐτῆς ἡ τελευτή. Ἄλλως δέ. “τιτρώσκει„ μὲν λόγοις, ἤτοι λογισμοῖς, “φονεύει„ δὲ ταῖς ἁμαρτίαις τοὺς πειθομένους· πολλὰ γὰρ εἴδη κακίας τοὺς ἀνοήτους εἰς ᾅδου κατάγοντα· “ταμεῖα δὲ θανάτου„ ἢ τὸ βάθος ἢ ὁ πλοῦτος αὐτοῦ· πῶς οὖν ἐστι διαφυγεῖν;
Του Ιππολύτου. Είδες τη βλάβη της, μην περιμένεις να δεχθείς την επιθυμία· διότι το τέλος της είναι ο θάνατος. Και κατά άλλον τρόπο. «Πληγώνει» μεν με τα λόγια, δηλαδή με τους λογισμούς, «φονεύει» δε με τις αμαρτίες εκείνους που την υπακούουν· διότι πολλά είναι τα είδη της κακίας που καταβιβάζουν τους ανόητους στον άδη· «ταμεία δε θανάτου» είναι είτε το βάθος είτε ο πλούτος του· πώς λοιπόν είναι δυνατόν να διαφύγει κανείς;
Λεπτομέρειες
Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ὑπερήφανον καὶ ἄφοβον ἐργαζομένη τὸν ἄνθρωπον· αὕτη εἰς τὸν βυθὸν τῶν ἡδονῶν κατασπᾷ τὸν νοῦν· αὕτη ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον μὴ γινώσκειν Θεὸν, μηδὲ γινώσκειν τὴν ἰδίαν ἀσθένειαν, μηδὲ ἐννοεῖσθαι τὴν ἡμέραν τοῦ θανάτου καὶ τῆς κρίσεως· αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ὁδὸς πάντων τῶν κακῶν. Ταύτην τὴν ὁδὸν ὁ ἀγαπῶν βαδίζειν τὴν τῆς εὐρυχωρίας καὶ ἀνέσεως, εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ θανάτου εὑρίσκεται φθάνων· αὕτη ἐστὶν ἡ ὁδὸς, ἣν ὁ Κύριος εἶπε· Πλατεῖα καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς, ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν.
Διότι αυτή είναι που καθιστά τον άνθρωπο υπερήφανο και άφοβο· αυτή κατασύρει τον νου στον βυθό των ηδονών· αυτή κάνει τον άνθρωπο να μη γνωρίζει τον Θεό, ούτε να αναγνωρίζει τη δική του αδυναμία, ούτε να αναλογίζεται την ημέρα του θανάτου και της κρίσεως· διότι αυτή είναι η οδός όλων των κακών. Εκείνος που αγαπά να βαδίζει αυτήν την οδό της ευρυχωρίας και της ανέσεως, καταλήγει να φθάνει στα ταμεία του θανάτου· αυτή είναι η οδός για την οποία ο Κύριος είπε: Πλατιά και ευρύχωρη είναι η οδός που οδηγεί στην απώλεια.
Λεπτομέρειες
Ὁ δὲ ἐπηκολούθησε κεπφωθεὶς, καὶ ὥσπερ δὲ βοῦς ἐπὶ σφαγὴν ἄγεται, καὶ ὥσπερ κύων ἐπὶ δεσμὸν, ἢ ὡς ἔλαφος πεπληγὼς εἰς τὸ ἧπαρ, σπεύδει δὲ ὥσπερ ὄρνεον εἰς παγίδα, οὐκ εἰδὼς ὅτι περὶ ψυχῆς τρέχει. Πολλοὺς τρώσασα καταβέβληκε, καὶ ἀναρίθμητοί εἰσιν οὓς πεφόνευκεν. Ὁδοὶ ᾅδου ὁ οἶκος αὐτῆς, κατάγουσαι εἰς ταμεῖα θανάτου.» «Ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥινὶ ὑὸς, οὕτως γυναικὶ κακόφρονι κάλλος.» «Γυνὴ ἄφρων καὶ θρασεία, ἐνδεὴς ψωμοῦ γίνεται, ἣ οὐκ ἐπίσταται αἰσχύνην. Ἐκάθισεν ἐπὶ θύραις τοῦ ἑαυτῆς οἴκου, ἐπὶ δίφρου ἐμφανῶς ἐν πλατείαις προσκαλουμένη τοὺς παριόντας καὶ κατευθύνοντας ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν. Ὅς ἐστιν ὑμῶν ἀφρονέστατος, ἐκκλινάτω πρός με, ἐνδεὴς δὲ φρονήσεως, παρακελεύομαι, λέγουσα· Ἄρτων κρυφίων ἡδέως ἅψασθε, καὶ ὕδατος κλοπῆς γλυκεροῦ πίεσθε. Ὁ δὲ οὐκ οἶδεν ὅτι γηγενεῖς παρ᾽ αὐτῇ ὀλοῦνται, καὶ εἰς πέταυρον ᾅδου συναντᾷ.» «Ὥσπερ σκώληξ ἐν ξύλῳ, οὕτως ἄνδρα ἀπόλλυσι γυνὴ κακοποιός.» «Ὁ κατέχων μοιχαλίδα, ἄφρων καὶ ἀσεβής.» «Κρεῖσσον οἰκεῖν ἐν ἐρήμῳ, ἢ μετὰ γυναικὸς μαχίμου καὶ γλωσσώδους καὶ ὀργίλου.» «Σταγόνες ἐκβάλλουσιν ἄνθρωπον ἐν ἡμέρᾳ χειμερινῇ ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ὡσαύτως καὶ γυνὴ λοίδορος ἐκ τοῦ ἰδίου οἴκου ἄνδρα ἐκβάλλει.» «Ἀπὸ τῆς συγκοίτου σου φύλαξαι, τοῦ ἀναθέσθαι αὐτῇ τι ποιεῖν.» «Μὴ δῷς γυναικὶ τὴν ψυχήν σου, μὴ ὑπάντα ἑταιριζομένῃ. Μετὰ ψαλλούσης μὴ ἐνδελέχιζε.
Εκείνος δε την ακολούθησε παρασυρμένος, και όπως το βόδι οδηγείται στη σφαγή, και όπως ο σκύλος στα δεσμά, ή όπως το ελάφι που έχει πληγεί στο συκώτι, σπεύδει σαν το πτηνό στην παγίδα, αγνοώντας ότι διακυβεύεται η ψυχή του. «Πολλούς καταρράκωσε αφού τους πλήγωσε, και είναι αναρίθμητοι εκείνοι που έχει φονεύσει. Οδοί του άδη είναι το σπίτι της, που κατεβάζουν στα ταμεία του θανάτου.» «Όπως το σκουλαρίκι στο ρύγχος του χοίρου, έτσι είναι η ομορφιά σε γυναίκα κακόμυαλη.» «Γυναίκα άφρων και θρασεία, που δεν γνωρίζει ντροπή, καταλήγει να στερείται το ψωμί. Κάθισε στις θύρες του σπιτιού της, σε κάθισμα φανερά στις πλατείες, προσκαλώντας τους περαστικούς και όσους πορεύονται ευθεία στους δρόμους τους: Όποιος από εσάς είναι εντελώς άφρων, ας πλησιάσει προς εμένα· και σε όποιον στερείται φρονήσεως, του απευθύνει την προτροπή, λέγοντας: Γευθείτε με ευχαρίστηση κρυφό ψωμί, και πιείτε γλυκό κλεμμένο νερό. Αυτός όμως αγνοεί ότι οι γηγενείς χάνονται κοντά της, και ότι συναντά την παγίδα του άδη.» «Όπως το σκουλήκι στο ξύλο, έτσι καταστρέφει τον άνδρα η κακοποιός γυναίκα.» «Εκείνος που διατηρεί μοιχαλίδα, είναι άφρων και ασεβής.» «Είναι προτιμότερο να κατοικεί κανείς στην έρημο, παρά με γυναίκα εριστική, κακόγλωσση και οξύθυμη.» «Όπως οι σταγόνες της βροχής βγάζουν τον άνθρωπο έξω από το σπίτι του σε χειμωνιάτικη μέρα, με τον ίδιο τρόπο και η λοιδορούσα γυναίκα διώχνει τον άνδρα από το ίδιο του το σπίτι.» «Προφυλάξου από τη σύζυγό σου, από το να της εμπιστευθείς οτιδήποτε.» «Μην παραδώσεις την ψυχή σου σε γυναίκα, μη συναντάς γυναίκα που πορνεύει. Με γυναίκα που τραγουδά μη συναναστρέφεσαι συνεχώς.
Λεπτομέρειες