ΚΕΦΑΛ. Ηʹ. Υἱὲ, σὺ τὴν σοφίαν κήρυξον, κ. τ. λ. [Cod. f. 38 a.] Ἐπιθύμησον, φησὶ τὴν σοφίαν, καὶ ἡ ἕξις τῶν φρενῶν ὑπακούσεταί σου· τὸ δὲ Ἐπ᾽ ἄκρων, ἢ ὅτι φανερά ἐστιν, ἃ λέγει, ἢ ὅτι ὑψηλοὺς ποιεῖ· καὶ ὁ τέλειος εἰδὼς, ὅτι πάντα ἡ σοφία ἐποίησεν, ὁρᾷ καὶ ὕψος αὐτῆς, καὶ τὴν ἐπὶ τῶν τρίβων ταπείνωσιν ἢ ἐπίβασιν· ὁ δὲ ἀρτίφυτος μόνον τὸ ὕψος εἰδὼς, προσκαλέσασθαι αὐτὸν ὀφείλει ἵνα ἴδῃ αὐτήν· ὥστε ῥᾳδίως ἐπακοῦσαι τῆς φωνῆς· Μόνον βάδισον ἐπ᾽ αὐτήν· τὸ παρὰ πύλαις δὲ δυναστῶν, ἢ ὅτι δυνάστας ποιεῖ, ἢ ὅτι ἐκεῖνοι μάλιστα αὐτῆς χρείαν ἔχουσιν· ἢ ὅτι τοῖς εἰσαγωγικοῖς παρεδρεύει τῶν διδασκάλων λόγοις· ἐν γὰρ τοῖς προθύροις αὐτῆς τις γενόμενος, ὑμνουμένης ἀκούει· λέγεται δὲ ποτὲ μὲν ἐν ἐξόδοις, ποτὲ δὲ ἐν εἰσόδοις ὑμνεῖσθαι παρὰ τοῖς ἐξερχομένοις ἀπὸ τῆς κακίας, καὶ εἰσερχομένοις εἰς τὴν ἀρετήν. Εἶτα εἰσάγει αὐτὴν διαλεγομένην, ὅπερ ἱκανὸν ἐπισπάσασθαι· Ὑμᾶς, ὦ ἄνθρωποι, παρακαλῶ· καὶ προΐεμαι ἐμὴν φωνὴν υἱοῖς ἀνθρώπων. Εἰ καὶ ὑμῶν ἐστι τὸ κέρδος, φησὶν, ἀλλ᾽ ἐγὼ παρακαλῶ· ταὐτὸν δὲ ἄνθρωπος, καὶ υἱοὶ ἀνθρώπων· ἢ ἄνθρωποι μὲν, οἱ τέλειοι παρακλήσεως ἀξιούμενοι· υἱοὶ δὲ ἀνθρώπων, οἱ καταδεέστεροι, οἱ τέως φωνῆς ἀξιούμενοι.
Μετάφραση
Κεφάλαιο Η΄. «Υιέ, εσύ κήρυξε τη σοφία», κ.τ.λ. [Κώδ. φ. 38 α.] Επιθύμησε, λέγει, τη σοφία, και η έξη του νου θα σε υπακούσει· το δε «επί των άκρων», σημαίνει είτε ότι είναι φανερά αυτά που λέγει, είτε ότι καθιστά τους ανθρώπους υψηλούς. Και ο τέλειος, γνωρίζοντας ότι η σοφία εποίησε τα πάντα, βλέπει και το ύψος της, καθώς και την ταπείνωση ή την πρόσβαση στα μονοπάτια της. Ενώ ο νεόφυτος, γνωρίζοντας μόνο το ύψος της, οφείλει να τον προσκαλέσει για να τη δει, ώστε εύκολα να υπακούσει στη φωνή της· μόνο βάδισε προς αυτήν. Το δε «παρά τις πύλες των δυναστών», σημαίνει είτε ότι η ίδια αναδεικνύει δυνάστες, είτε ότι εκείνοι έχουν κυρίως την ανάγκη της, είτε ότι αυτή παρευρίσκεται στους εισαγωγικούς λόγους των διδασκάλων. Διότι, όταν βρεθεί κανείς στα πρόθυρά της, την ακούει να υμνείται. Λέγεται δε ότι υμνείται, άλλοτε μεν στις εξόδους, άλλοτε δε στις εισόδους, από εκείνους που εξέρχονται από την κακία και εισέρχονται στην αρετή. Έπειτα, την παρουσιάζει να συνομιλεί, γεγονός που είναι αρκετό για να προσελκύσει: «Εσάς, ω άνθρωποι, παρακαλώ· και απευθύνω τη φωνή μου στους υιούς των ανθρώπων». Αν και το κέρδος είναι δικό σας, λέγει, παρ' όλα αυτά εγώ σας παρακαλώ. Σημαίνουν δε το ίδιο ο «άνθρωπος» και οι «υιοί των ανθρώπων»· ή μάλλον, «άνθρωποι» μεν είναι οι τέλειοι, οι οποίοι αξιώνονται παράκλησης· «υιοί δε των ανθρώπων» είναι οι κατώτεροι, οι οποίοι προς το παρόν αξιώνονται απλώς να ακούσουν τη φωνή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες