Λοιπὸν οὖν δεῦτε πρός με, καὶ «μείνατε ἐν ἐμοί», ἵνα κἀγὼ τὴν ἐμὴν πρὸς ὑμᾶς ὑπόσχεσιν ἐκπληρῶν ἀναπαύσω ὑμᾶς καὶ δοξάσω ὑμᾶς ὡς δοξάσαντάς με καὶ ἀγαπήσω ὑμᾶς, καθότι «ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ, οἱ δὲ ἐμὲ ζητοῦντες εὑρήσουσι χάριν» καὶ «μακάριος» «ἄνθρωπος, ὃς τὰς ἐμὰς ὁδοὺς φυλάξει»· διδάσκω γὰρ ὑμᾶς ἀληθῆ, ἵνα γένηται ἐν Κυρίῳ ἡ ἐλπὶς ὑμῶν, καὶ πλησθήσεσθε Πνεύματος. «Ἄρατε οὖν τὸν ζυγόν μου ἐφ’ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσητε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν». Μὴ δείσητε δὲ ὡς φορτίον ἀκούσαντες· «ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν». Οἶδας, ἀγαπητέ, πῶς στενὴν ὁ Δεσπότης εἰπὼν πύλην καὶ ὁδὸν τεθλιμμένην πάλιν εἶπε χρηστὸν τὸν ζυγὸν καὶ ἐλαφρὸν τὸ φορτίον αὐτοῦ; οἶδας πῶς σου ἡ πεῦσις λέλυται ἀκριβῶς δι’ ἐννοίας παραδειγμάτων καὶ ῥήσεων γραφικῶν; Ἴσθι ὅτι τὸ ἀσύνηθες ποιεῖ στενὴν τὴν ὁδόν, ἡ δὲ συνήθεια χρηστὸν τὸν ζυγὸν καὶ ἐλαφρὸν τὸ φορτίον. Κἂν γὰρ δορυάλωτός τις πρὸς χώραν ἀλλοδαπὴν ἀπαχθῇ καὶ δουλωθῇ ἐν αὐτῇ χρόνους ἱκανούς, κουφοτέρα πάντως ἡ ἐσχάτη ἐκείνη δουλεία αὐτῷ καταφαίνεται καὶ εἰς ἕξιν ἐλθὼν τῆς ῥηθείσης δουλείας ὡς αὐτόχθων καὶ οἰκεῖος ἐν αὐτῇ ἐφεδρεύει λοιπόν.
Μετάφραση
Λοιπόν, ελάτε σε μένα, και «μείνετε σε μένα», για να εκπληρώσω κι εγώ τη δική μου υπόσχεση προς εσάς και να σας αναπαύσω και να σας δοξάσω επειδή με δοξάσατε και να σας αγαπήσω, διότι «εγώ αγαπώ αυτούς που με αγαπούν, και όσοι με αναζητούν θα βρουν χάρη» και «μακάριος είναι ο άνθρωπος, που θα φυλάξει τις δικές μου οδούς»· σας διδάσκω δηλαδή την αλήθεια, ώστε η ελπίδα σας να βρίσκεται στον Κύριο, και να πληρωθείτε με το Πνεύμα. «Σηκώστε, λοιπόν, τον ζυγό μου πάνω σας και μάθετε από εμένα ότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και θα βρείτε ανάπαυση στις ψυχές σας». Μη φοβηθείτε, όμως, επειδή ακούσατε για φορτίο· «διότι ο ζυγός μου είναι αγαθός και το φορτίο μου είναι ελαφρύ». Γνωρίζεις, αγαπητέ, πώς ο Δεσπότης, ενώ μίλησε για στενή πύλη και τεθλιμμένη οδό, είπε πάλι ότι ο ζυγός Του είναι αγαθός και το φορτίο Του ελαφρύ; Γνωρίζεις πώς το ερώτημά σου έχει επιλυθεί με ακρίβεια μέσω της έννοιας των παραδειγμάτων και των ρητών των Γραφών; Μάθε ότι η έλλειψη συνήθειας κάνει την οδό στενή, ενώ η συνήθεια κάνει τον ζυγό αγαθό και το φορτίο ελαφρύ. Διότι, ακόμη κι αν κάποιος αιχμάλωτος πολέμου απαχθεί σε ξένη χώρα και υποδουλωθεί σε αυτήν για αρκετά χρόνια, πάντως του φαίνεται ελαφρύτερη εκείνη η έσχατη δουλεία, και, αφού αποκτήσει τη συνήθεια της εν λόγω δουλείας, παραμένει πλέον σε αυτήν σαν αυτόχθονας και οικείος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες