Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 9:15

Άτεκνη μήτρα και ξηροί μαστοί θα ταίριαζαν νοητώς και στους εργάτες των φαύλων έργων, και σε καθέναν που πλανά και απομακρύνει από την ευθεία οδό αυτούς που έχουν συνηθίσει να ορθοποδούν, μιλώ βεβαίως για την πίστη, «και να κατευθύνουν τις οδούς τους». Διότι, αν η διάνοιά τους δεν γεννά τίποτα, ούτε ψευδή λόγο, ούτε νόθο θεώρημα, δεν θα μπορούσαν να αναθρέψουν μέσα στην πλάνη τα ίδια τους τα τέκνα, εννοώ αυτά που προκύπτουν από τη μαθητεία, και, έχοντας ξηρούς μαστούς, οι εκκλησίες των πονηρών δεν θα μπορούσαν να γίνουν μητέρες των εξαπατημένων. <Όλες οι κακίες τους συγκεντρώθηκαν στα Γάλγαλα, διότι εκεί τους μίσησα εξαιτίας της κακίας των επιτηδευμάτων τους· από τον οίκο μου θα τους εκβάλω, δεν θα συνεχίσω πλέον να τους αγαπώ.> Αρχίζει πάλι ο Θεός των όλων να απαριθμεί τα εγκλήματα και θυμάται τα Γάλγαλα. Αυτή είναι μια πόλη, στην οποία λατρεύονταν τα χειροποίητα είδωλα με τον πιο φοβερό και αλλόκοτο τρόπο. Αυτό που λέει έχει πάλι περίπου το εξής νόημα: Βδελυροί βέβαια με πολλούς τρόπους είναι οι εκ του Ισραήλ, αλλά θα μπορούσε κανείς να δει την υπερβολή της φαυλότητας που υπάρχει μέσα τους, αν αναλογιστεί τα Γάλγαλα. Εκεί έχω δει όλη τους την κακία, εκεί τους μίσησα, όχι βέβαια εξαιτίας του τόπου, διότι αυτό είναι ανόητο, αλλά επειδή αποστράφηκα μάλλον τα όσα έγιναν σε αυτόν. Γι' αυτό, λέει, θα τους διώξω από την κατοικία τους, θα τους απομακρύνω από την αυλή μου και θα τους αποβάλω από την οικειότητά μου.

Εκείνος δε την ακολούθησε παρασυρμένος, και όπως το βόδι οδηγείται στη σφαγή, και όπως ο σκύλος στα δεσμά, ή όπως το ελάφι που έχει πληγεί στο συκώτι, σπεύδει σαν το πτηνό στην παγίδα, αγνοώντας ότι διακυβεύεται η ψυχή του. «Πολλούς καταρράκωσε αφού τους πλήγωσε, και είναι αναρίθμητοι εκείνοι που έχει φονεύσει. Οδοί του άδη είναι το σπίτι της, που κατεβάζουν στα ταμεία του θανάτου.» «Όπως το σκουλαρίκι στο ρύγχος του χοίρου, έτσι είναι η ομορφιά σε γυναίκα κακόμυαλη.» «Γυναίκα άφρων και θρασεία, που δεν γνωρίζει ντροπή, καταλήγει να στερείται το ψωμί. Κάθισε στις θύρες του σπιτιού της, σε κάθισμα φανερά στις πλατείες, προσκαλώντας τους περαστικούς και όσους πορεύονται ευθεία στους δρόμους τους: Όποιος από εσάς είναι εντελώς άφρων, ας πλησιάσει προς εμένα· και σε όποιον στερείται φρονήσεως, του απευθύνει την προτροπή, λέγοντας: Γευθείτε με ευχαρίστηση κρυφό ψωμί, και πιείτε γλυκό κλεμμένο νερό. Αυτός όμως αγνοεί ότι οι γηγενείς χάνονται κοντά της, και ότι συναντά την παγίδα του άδη.» «Όπως το σκουλήκι στο ξύλο, έτσι καταστρέφει τον άνδρα η κακοποιός γυναίκα.» «Εκείνος που διατηρεί μοιχαλίδα, είναι άφρων και ασεβής.» «Είναι προτιμότερο να κατοικεί κανείς στην έρημο, παρά με γυναίκα εριστική, κακόγλωσση και οξύθυμη.» «Όπως οι σταγόνες της βροχής βγάζουν τον άνθρωπο έξω από το σπίτι του σε χειμωνιάτικη μέρα, με τον ίδιο τρόπο και η λοιδορούσα γυναίκα διώχνει τον άνδρα από το ίδιο του το σπίτι.» «Προφυλάξου από τη σύζυγό σου, από το να της εμπιστευθείς οτιδήποτε.» «Μην παραδώσεις την ψυχή σου σε γυναίκα, μη συναντάς γυναίκα που πορνεύει. Με γυναίκα που τραγουδά μη συναναστρέφεσαι συνεχώς.