Ἀκήκοα καὶ τὸν μέγαν θεράποντά σου Μωυσέα ὡς φονέα πεφευγέναι τὰ βασίλεια, καὶ ἦν ὁ ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνατρεφόμενος ἐν ταῖς ἐρήμοις αὐλιζόμενος· καὶ ὁ υἱὸς τῆς θυγατρὸς Φαραὼ γέγονεν ἀνὴρ τῆς θυγατρὸς Ῥαγουήλ, καὶ ὁ πάσῃ σοφίᾳ τῶν Αἰγυπτίων παιδευθεὶς προβάτων ἀλόγων νομεύς. Καὶ ὅμως ἐκεῖνος τὸν Αἰγύπτιον φονεύσας ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῶν Αἰγυπτίων οὐκ ἐφονεύθη, ἀλλὰ φυγὼν κατεφρονήθη· ἐγὼ δὲ τὸν ἀλλόφυλον ἀποκτείνας ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἐπιβουλεύομαι καὶ φεύγω καὶ καταδιώκομαι καὶ σοὶ προσφεύγω καὶ ἀνέσεως οὐκ αἰσθάνομαι. 〈Ἕως πότε, κύριε, ἐπιλήσῃ μου εἰς τέλος;〉 Εἰπέ, ὦ θαυμάσιε Δαυίδ, θεράπον θεοῦ γνήσιε, μελῳδέ, ψαλτῳδέ, πολεμιστά, δαιμόνων φυγαδευτά, πατὴρ κατὰ σάρκα Χριστοῦ τοῦ μέλλοντος ἐκβάλλειν τοὺς τοῦ κόσμου δαίμονας, διαλέγεται γάρ σοι ὁ θεὸς ὡς φίλος φίλῳ καθὰ καὶ τῷ θεράποντι αὐτοῦ Μωυσεῖ. Ἐμνήσθης Μωυσέως καὶ Ἰακώβ, περὶ μὲν Μωυσέως λέγων· 〈Μωυσῆς καὶ Ἀαρὼν ἐν τοῖς ἱερεῦσιν αὐτοῦ, καὶ Σαμουὴλ ἐν τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα αὐτοῦ· ἐπεκαλοῦντο τὸν κύριον, καὶ αὐτὸς ἐπήκουσεν αὐτῶν·〉 περὶ δὲ τοῦ Ἰακώβ· 〈Καὶ εἰσῆλθεν Ἰσραὴλ εἰς Αἴγυπτον καὶ Ἰακὼβ παρῴκησεν ἐν γῇ Χάμ,〉 καὶ θείας καὶ ὅσης προνοίας ἀπέλαυσεν. Ἄκουσον οὖν συντόμως τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς θλίψεις Μωυσέως καὶ Ἰακώβ, ἵνα τὰ ἐκείνων ἀλγήματα γένωνταί σοι ψυχῆς ἀθυμούσης ἰάματα.
Μετάφραση
Έχω ακούσει ότι και ο μέγας θεράποντάς σου Μωυσής διέφυγε από τα ανάκτορα ως φονιάς, και εκείνος που ανατρεφόταν στα ανάκτορα, διανυκτέρευε στις ερήμους· και ο γιος της κόρης του Φαραώ έγινε σύζυγος της κόρης του Ραγουήλ, και εκείνος που είχε εκπαιδευτεί σε όλη τη σοφία των Αιγυπτίων έγινε βοσκός άλογων προβάτων. Και όμως εκείνος, αφού σκότωσε τον Αιγύπτιο, δεν θανατώθηκε από τον βασιλιά των Αιγυπτίων, αλλά αφού διέφυγε αφέθηκε στη λήθη· εγώ όμως, αφού σκότωσα τον αλλόφυλο, επιβουλεύομαι από τους ομοφύλους μου και φεύγω και καταδιώκομαι και καταφεύγω σε σένα και δεν αισθάνομαι καμία ανάπαυση. 〈Έως πότε, Κύριε, θα με λησμονείς ολοκληρωτικά;〉 Πες μου, ω θαυμάσιε Δαβίδ, γνήσιε θεράποντα του Θεού, μελωδέ, ψαλμωδέ, πολεμιστή, διώκτη των δαιμόνων, πατέρα κατά σάρκα του Χριστού, ο Οποίος επρόκειτο να εκβάλει τους δαίμονες του κόσμου, διότι ο Θεός συνδιαλέγεται μαζί σου όπως ο φίλος με τον φίλο, όπως ακριβώς και με τον θεράποντά Του Μωυσή. Μνημόνευσες τον Μωυσή και τον Ιακώβ, λέγοντας για μεν τον Μωυσή: 〈Ο Μωυσής και ο Ααρών βρίσκονται μεταξύ των ιερέων Του, και ο Σαμουήλ μεταξύ εκείνων που επικαλούνται το όνομά Του· επικαλούνταν τον Κύριο, και εκείνος τους εισάκουε·〉 για δε τον Ιακώβ: 〈Και εισήλθε ο Ισραήλ στην Αίγυπτο και ο Ιακώβ παροίκησε στη γη του Χαμ,〉 και πόσης θείας πρόνοιας απόλαυσε. Άκουσε λοιπόν συντόμως τους αγώνες και τις θλίψεις του Μωυσή και του Ιακώβ, ώστε τα δικά τους βάσανα να γίνουν για εσένα ιάματα της απελπισμένης ψυχής σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες