Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 104:30

Διότι, όπως είπα, ο Ισραήλ λυτρωνόταν από την ανοσιότητα των Αιγυπτίων διά του Μωυσή. Επειδή όμως ο Φαραώ, αντιστεκόμενος με ανόσιο τρόπο στα προστάγματα του Θεού, έλεγε: «Δεν γνωρίζω τον Κύριο και δεν θα απολύσω τον Ισραήλ», η κτίση συμμαχούσε με τον δικό της Δεσπότη εναντίον αυτών που τον εχθρεύονταν. Διότι άνωθεν και από τον ουρανό συνέβησαν πάρα πολλά και περιφανή σημεία, πάρα πολλά επίσης και διόλου αθαύμαστα πάνω στην ίδια τη γη. Διότι ο μεν ουρανός κατέβαζε το χαλάζι, η δε γη έβγαλε βατράχους, όπως είναι γεγραμμένο· και το μεν ύδωρ μεταβαλλόταν σε αίμα, ενώ, καθώς διασκορπιζόταν στάχτη από καμίνι και θόλωνε τον αέρα, δημιουργούνταν έλκη και φουσκάλες που αναβράζαν στα σώματα όλων.

Πάντοτε δε, κατά κάποιον τρόπο, όταν οργίζεται ο Θεός, συνδιεγείρεται σε οργή μαζί Του και η δούλη κτίση, καθώς την ξεσηκώνει οπωσδήποτε προς τούτο Εκείνος που προστάζει τα πάντα. Για παράδειγμα, οργίστηκε με τους Αιγυπτίους, και η κτίση δεν ανέχτηκε να μείνει άπρακτη. Διότι το νερό μετατράπηκε σε αίμα, η γη έβγαλε βατράχους, καθώς έχει γραφτεί, και ο ουρανός έριξε χαλάζι· επιπλέον δε, βαθύ σκοτάδι τριών ημερών απλώθηκε σε όλη τη χώρα τους. Επομένως, λέει, θα θυμώσει και ο ίδιος ο ουρανός, και η γη θα σειστεί σαν από τα θεμέλιά της, εξαιτίας του θυμού της οργής του Κυρίου. Διότι η κτίση συμπολεμά εναντίον των αφρόνων, και όταν ο Δεσπότης είναι δυσαρεστημένος, σχεδόν συντάσσεται και η ίδια προς τούτο. Διότι τα πάντα συντρέχουν με την υπέρτατη βουλή, και δεν υπάρχει τίποτε από τα όντα που να μην υποχωρεί στα θεία νεύματα, έστω και χωρίς δική του βούληση. <Και θα έχουν εγκαταλειφθεί σαν ζαρκάδι που φεύγει, και σαν πρόβατο που πλανάται, και δεν θα υπάρχει αυτός που τα συγκεντρώνει, ώστε να επιστρέψει ο άνθρωπος στον λαό του και να κατευθυνθεί ο καθένας προς τη χώρα του.>

Διότι το όνομα Χαμ ερμηνεύεται ως επίγνωση. «Εξαπέστειλε»: Τότε προς τους Αιγυπτίους· διότι σήμαινε το σκοτάδι που έμελλε να γίνει κατά τη σταύρωση. «Και παρεπίκραναν»: Διότι δίστασαν ο Μωυσής και ο Ααρών, όπως οι απόστολοι κατά τη σταύρωση. «Μετέστρεψε»: Τότε στους Αιγυπτίους μετέβαλε τον ποταμό σε αίμα, για να σημάνει το αίμα που εξήλθε από την πλευρά του Χριστού. «Και απέκτεινε»: Τότε στους ποταμούς (του ποταμού) της Αιγύπτου. Στον δε ποταμό της ασέβειας απέκτεινε τους δαίμονες ως αλληλοφάγους με το αίμα του Χριστού. «Εξέρπυσε»: Τότε η γη των Αιγυπτίων έβγαλε ζώα βδελυρά, όπως το γήινο φρόνημα τις βδελυρές αμαρτίες (το φρόνημα της αμαρτίας). «Στα ταμεία (εσώτατα δωμάτια)»: Διότι ούτε οι κλίνες των βασιλέων δεν έμεναν ελεύθερες από τους βατράχους. «Είπε»: Εύαλωτα και σιχαμερά (μιαρά) ζώα. «Και σκνίπες»: Ευτελή και μικρά ζώα, για να μάθουν ότι ο Θεός δύναται να πολεμά και μέσω αυτών, ώστε να τους δείξει ότι, αν και υψηλοφρονούντες, ταπεινώθηκαν μέσω ευτελών ζώων. «Έθεσε τις βροχές»: Αδυσώπητη και άφευκτη οργή. «Πυρ»: Για να καταναλώσει ολοσχερώς όλη τη γήινη πολιτεία τους. «Και επάταξε»: Τότε μεν των Αιγυπτίων, η πληγή όμως μετέβη στον λαό των Ιουδαίων. Διότι αφάνισε τις αμπέλους τους, για να μην ποτιστούν από τον μυστικό οίνο. Και συγχρόνως και τις συκιές, για να μη γλυκαθούν (πιαστούν) από τη γλυκύτητα του νόμου.

Διότι αυτή είναι η συνήθεια της θείας Γραφής να εκφράζεται, για όσα επιτρέπει ενώ θα μπορούσε να τα εμποδίσει, όχι χωρίς κάποιο λόγο, αλλά από θεία οικονομία για άλλα πράγματα. «Και δεν παρεπίκραναν τους λόγους του.» Δηλαδή, δεν αθέτησαν τις υποσχέσεις τους, ούτε διαψεύστηκαν στα σημεία που εξήγγειλαν. Διότι τι είναι πιο πικρό από το ψέμα; Επομένως το να μην πουν ψέματα, αλλά να επιτελέσουν όλα τα θαύματα που τους προστάχθηκαν, δίκαια ονομάστηκε ως το ότι δεν παραπίκραναν. Μιλάει δε για τον Μωυσή και τον Ααρών, αυτό είναι ολοφάνερο. «Μετέτρεψε τα ύδατά τους.» Δεν είπε το ύδωρ, αλλά τα ύδατα, επειδή μετέτρεψε σε αίμα κάθε συγκέντρωση νερού, όχι μόνο αυτή στα ποτάμια και τις λίμνες, αλλά και αυτή στα ξύλα και τις πέτρες, εξαιτίας του οποίου και τα ψάρια πέθαιναν, αφού αλλοιώθηκε η φύση των υδάτων. «Η γη τους έβγαλε έρποντες βατράχους.» Και πράγματι παντού τριγυρνούσαν οι βάτραχοι έρποντας.

Για να μην ισχυριστεί, λοιπόν, κανείς ότι αυτό που συνέβη ήταν έκλειψη ή κάποιο φυσικό φαινόμενο, οι Εβραίοι που κατοικούσαν στην ίδια χώρα δεν αισθάνθηκαν αυτή την πληγή· πράγμα που συνέβαινε άλλωστε και με τις υπόλοιπες πληγές. Μετέτρεψε τα ύδατά τους σε αίμα και θανάτωσε τα ψάρια τους. Διότι δεν άλλαξε μόνο το χρώμα των υδάτων, αλλά μετέβαλε και την ίδια την ποιότητα της γεύσης τους, με αποτέλεσμα να καταστραφούν όλα τα είδη των ψαριών. Η γη τους έβγαλε βατράχους μέσα στα ιδιαίτερα διαμερίσματα των ανακτόρων τους. Επειδή, δηλαδή, είχαν παραδώσει τα βρέφη των Εβραίων στον ποταμό, μετέβαλε το νερό του ποταμού σε αίμα, ελέγχοντας τη μιαιφονία που είχε διαπραχθεί μέσα σε αυτόν· και έκανε να αναβλύσουν από εκεί βάτραχοι, οι οποίοι έρπονταν με τρόπο παρόμοιο με τα δολοφονημένα βρέφη, εισέβαλλαν στα σπίτια και προχωρούσαν μέχρι και τους θαλάμους του ίδιου του βασιλιά. Μνημόνευσε, λοιπόν, τα βασιλικά διαμερίσματα, ώστε να καταδείξει το μέγεθος του θαύματος, ότι δηλαδή ούτε το πλήθος των υπηρετών ή των στρατιωτών, που ήταν φυσικό να παρευρίσκονται στα ανάκτορα, δεν μπορούσε να αποδιώξει τους βατράχους.