Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 104:34

Και πάταξε τα αμπέλια τους και τις συκιές τους, και συνέτριψε κάθε δέντρο στα όριά τους. Έδωσε προσταγή, και ήλθε ακρίδα και βρούχος, που δεν είχαν αριθμό, και κατέφαγαν κάθε χορτάρι στη γη τους, και κατέφαγαν όλο τον καρπό της γης τους. Και πάταξε κάθε πρωτότοκο στη γη τους, την απαρχή κάθε κόπου τους. Όπως ακριβώς επιτρέπει πρώτα στον Ιωσήφ να γίνει δούλος, και να ταπεινωθεί με δεσμά και σίδερα· έπειτα, αφού εκείνος έδωσε απόδειξη της δικής του αρετής, τον προάγει στη βασιλεία· έτσι και τώρα, θέλοντας να καταξιώσει τον λαό της δικής του επισκοπής, πρώτα τον παραδίδει σε δοκιμασίες, ώστε ύστερα να λεχθεί το εξής: «Και αναστέναξαν οι υιοί του Ισραήλ, και κραύγασαν προς τον Κύριο τον Θεό τους, και ανέβηκε η βοή τους προς τον Θεό εξαιτίας των έργων. Και εισάκουσε ο Θεός τον στεναγμό τους· και θυμήθηκε ο Θεός τη διαθήκη του προς τον Αβραάμ και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Και επέβλεψε ο Θεός τους υιούς του Ισραήλ, και έγινε γνωστός σε αυτούς». Επειδή όμως έχει ειπωθεί ότι «μετέστρεψε την καρδιά τους», δηλαδή των Αιγυπτίων, «ώστε να μισήσουν τον λαό του», θα πεις ότι δικαίως έπραξε ο Θεός.

«καὶ συνέτριψεν» Διότι αφότου φανερώθηκε ο σταυρός, όλα τα ξύλινα είδωλα συνετρίβησαν σε όλη τη γη, και αυτό ήταν που υποδηλωνόταν. «εἶπεν» Εννοεί τα έθνη που πίστεψαν· διότι σαν ακρίδες κάλυψαν όλη τη γη και σαν βρούχος κατέφαγαν όλη την ιουδαϊκή γενεά (όλο το ιουδαϊκό γένος). «καὶ κατέφαγεν» Τη γήινη πολιτεία· διότι ήταν σαν άκαρπο χόρτο. Και της αιγυπτιακής [γης], προφανώς, και εξαιρέτως τον καρπό του γήινου φρονήματος, που είναι η αμαρτία. «καὶ ἐπάταξεν» Ώστε σε κάθε σπίτι της Αιγύπτου να δουν πληγή και θρήνο, για να δουν (να γνωρίσουν) τη δύναμη <την οργή> του Θεού. Αναφέρεται δε στα ακροθίνια της αμαρτίας, πώς ερχόμενος ο Χριστός τα κατήργησε. «ἀπαρχήν» Όλα τα ακροθίνια και τα πολύτιμά τους τα επάταξε [ο Χριστός], για να γνωρίσουν ότι ο Θεός πολεμούσε υπέρ αυτών. «καὶ ἐξήγαγεν» Διότι οι Ισραηλίτες σκύλευσαν τους Αιγυπτίους, όπως ο πιστός λαός τους δαίμονες. «καὶ οὐκ ἦν» Διότι επί σαράντα έτη στην έρημο κανείς από τον λαό δεν ασθένησε. «εὐφράνθη» Χάρηκαν οι Αιγύπτιοι όταν εξήλθε ο λαός, διότι φοβούνταν τους Εβραίους. «ὅτι ἐπέπεσεν» Διότι οι Αιγύπτιοι φοβούνταν πολύ τους Ισραηλίτες, επειδή υπήρχε η χάρη του Θεού επάνω τους. «διεπέτασεν» Στους Ισραηλίτες για να προφυλάσσονται (ώστε να προφυλάσσονται) από τον καύσωνα του ήλιου· και η νεφέλη αποτελούσε τύπο του σώματος του Χριστού.

Διότι ούτε το πυρ έλιωνε το παγωμένο νερό του χαλαζιού, ούτε το νερό έσβηνε τη φλόγα· αλλά, έχοντας αποβάλει τη φυσική τους αντίθεση, επέφεραν από κοινού την τιμωρία στους Αιγυπτίους, και ήλεγχαν τη θηριωδία εκείνων, διότι, αν και ήταν άνθρωποι, δεν σεβάστηκαν την ανθρώπινη φύση, αλλά εξανάγκαζαν τους συνανθρώπους τους σε σκληρή δουλεία. Εξαιτίας αυτού ακριβώς, και τα αμπέλια και οι συκιές τους, καθώς και τα υπόλοιπα είδη των φυτών, καταστράφηκαν ολοσχερώς από αυτά. «Είπε, και ήλθε ακρίδα και βρούχος, που δεν είχαν αριθμό. Και κατέφαγε κάθε χορτάρι στη γη τους, και κατέφαγε όλο τον καρπό τους». Από τη μία, δηλαδή, μέσω του χαλαζιού και του πυρός κατέστρεψε τα δέντρα· από την άλλη, μέσω της ακρίδας και του βρούχου τα έλη, τα λιβάδια και τα σπαρτά. Διότι δεν κατανάλωσε μόνο τον καρπό, αλλά και το χορτάρι τους.

Και βέβαια δεν συνηθίζεται να εμφανίζονται ταυτόχρονα η ακρίδα και ο βρούχος· διότι είτε η ακρίδα, αφού προηγηθεί, γεννά τον βρούχο, είτε ο βρούχος, όταν αυξηθεί και αναπτυχθεί, γίνεται ακρίδα, ώστε το ένα να προηγείται και το άλλο να ακολουθεί έπειτα από κάποιο χρονικό διάστημα. Επειδή όμως επρόκειτο για θαύμα, και το σημείο γινόταν με προσταγή του Θεού, εμφανίστηκαν και τα δύο ταυτόχρονα, και κατέφαγαν μαζί με το χορτάρι και τον καρπό· με αποτέλεσμα, εκτός από την τροφή των ανθρώπων, να καταστραφεί και η τροφή των κτηνών. Και επάταξε κάθε πρωτότοκο στη γη της Αιγύπτου, την απαρχή κάθε κόπου τους.