Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 105:15

Μαζί με τον Μωυσή και τον Ααρών, μεταβάλλοντας αμέσως και παρευθύς στάση μετά την ωδή της Εξόδου, βιάστηκαν και λησμόνησαν τα έργα Του. Και κυριεύθηκαν από σφοδρή επιθυμία στην έρημο, και προκάλεσαν τον Θεό σε τόπο άνυδρο. Και τους έδωσε αυτό που ζήτησαν, και έστειλε χορτασμό στις ψυχές τους. Και εξόργισαν τον Μωυσή στο στρατόπεδο, και τον Ααρών, τον άγιο του Κυρίου. Όταν μεν προκάλεσαν τον Θεό στον άνυδρο τόπο, Εκείνος, όντας απείραστος από το κακό και αμνησίκακος, χωρίς να τους τιμωρήσει, τους έδωσε αυτό που ζήτησαν. Αλλά και όταν τον πίκραναν ανεβαίνοντας στην Ερυθρά Θάλασσα, και τότε τους έκανε γνωστή τη δύναμή Του· όταν όμως παρόργισαν τον Μωυσή και τον Ααρών στο στρατόπεδο, τότε ακριβώς άνοιξε η γη και τους κατάπιε· διότι δεν έπρεπε να καταφρονηθούν οι υπηρέτες Του.

«και αίνεσαν» Τότε, αφού σώθηκαν από τη θάλασσα, έψαλαν την ωδή οι Ισραηλίτες· ενώ οι πιστοί, αφού σώθηκαν στο βάπτισμα μέσω του ύδατος, ψάλλουν το νέο άσμα. «ετάχυναν» Τότε οι Ισραηλίτες αμέσως ξέχασαν τα θαύματα του Θεού· ομοίως οι πιστοί ξέχασαν τα έργα των δαιμόνων. «δεν υπέμειναν» Δεν δέχθηκαν (ανέμειναν) να μάθουν τι σχεδιάζει ο Θεός για αυτούς, αλλά βλασφημούσαν τον Θεό· ούτε βέβαια οι πιστοί ανέχθηκαν πλέον τη βουλή των δαιμόνων, αλλά την απώθησαν. «και επιθύμησαν» Οι Ισραηλίτες τότε στην έρημο εκπλήρωναν την επιθυμία (τις επιθυμίες) της ψυχής τους· αλλά και τα έθνη επιθυμούσαν τα μυστήρια που επρόκειτο να τελούνται στην Εκκλησία. Διότι η Εκκλησία ήταν προηγουμένως έρημος. «και επείρασαν» Επειδή δεν πίστευαν (δεν πίστεψαν) ότι στον Θεό τα πάντα είναι δυνατά. «και έδωσε» Ο Θεός ως αγαθός τούς παρέσχε τα αιτήματά τους, για να μη λάβουν αφορμή απιστίας. Έδωσε όμως και στα έθνη αυτό που ζητούσαν από τον Θεό. «και εξαπέστειλε» Τους χόρτασε με αόρατο τρόπο ως Θεός, αλλά εκείνοι απίστησαν. «και παρόργισαν» Διότι επαναστάτησαν εναντίον του, ώστε να τον θανατώσουν· ο Μωυσής όμως ήταν τύπος του Χριστού. «και τον Ααρών» Διότι και εναντίον του έριξαν λίθους, για να αποδειχθεί πόση αχαριστία είχε (έχει) το γένος των Ιουδαίων από την αρχή.

Και πίστεψαν στον λόγο του, και έψαλαν τον αίνο του. Διότι στους άνδρες που υμνούσαν ηγείτο ο μέγας Μωυσής, και στον χορό των γυναικών η προφήτιδα Μαριάμ. Είναι δε καταγεγραμμένη και η ωδή. Γρήγορα ξέχασαν τα έργα του· δεν υπέμειναν τη βουλή του. Και κυριεύθηκαν από σφοδρή επιθυμία μέσα στην έρημο, και έβαλαν σε δοκιμασία τον Θεό σε τόπο άνυδρο. Διότι, ενώ είχαν τόσες και τέτοιες εγγυήσεις της θείας δυνάμεως, δεν ζήτησαν απλώς να λάβουν τα αναγκαία, ούτε ανέμειναν τη θεία δωρεά, αλλά αμέσως χρησιμοποίησαν ύβρεις εναντίον των θεραπόντων του Θεού. Συνέδεσε δε δύο αμαρτήματα των Ιουδαίων: το πρώτο, ότι κυριεύθηκαν από σαρκική επιθυμία στην έρημο, όπου έπρεπε να επιδίδονται στον πνευματικό βίο και να επιδεικνύουν εγκράτεια από κάθε επιθυμία· και το δεύτερο, ότι, ενώ είχαν ανάγκη από νερό, δεν το ζήτησαν, αλλά προκαλούσαν τον Θεό. Παρ' όλα αυτά, ο Θεός δεν έπαυσε να θαυματουργεί. Και τους έδωσε τα αιτήματά τους· έστειλε πλήρη χορτασμό στις ψυχές τους. Διότι δεν στηρίχθηκαν στις ευεργεσίες που είχαν ήδη βιώσει, ώστε να πιστέψουν ότι θα τους δοθούν και όσα τους έλειπαν, αλλά κακολόγησαν τον Θεό λέγοντας τα εξής: Θυμήθηκαν τα κρέατα και τους λέβητες που υπήρχαν στην Αίγυπτο. Ονόμασε δε «αίτημα» την επιθυμία τους. Διότι δεν ζήτησαν προσευχόμενοι, αλλά καταφέρθηκαν με κατηγορίες εναντίον του.