Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 105:21

Και κατασκεύασαν μοσχάρι στο Χωρήβ, και προσκύνησαν το γλυπτό, και αντάλλαξαν τη δόξα Του με το ομοίωμα ενός μοσχαριού που τρώει χόρτο. Λησμόνησαν τον Θεό που τους έσωσε, που έπραξε μεγάλα έργα στην Αίγυπτο, θαυμαστά στη γη του Χαμ, φοβερά στην Ερυθρά Θάλασσα. Και είπε να τους εξολοθρεύσει, εάν ο Μωυσής, ο εκλεκτός Του, δεν στεκόταν ενώπιόν Του κατά την ώρα του ολέθρου, για να αποστρέψει τον θυμό Του ώστε να μην τους εξολοθρεύσει· και περιφρόνησαν την επιθυμητή γη.

«ανοίχθηκε» Αυτοί, ως μεγάλοι αρχηγοί φυλών, από αλαζονεία σκέφτηκαν κάτι υπερήφανο και επειδή δεν πίστεψαν στον Θεό, σηκώθηκε η γη εναντίον τους και τους σκέπασε, διότι είχαν γήινα φρονήματα. «και εξεκάη» Εννοεί την οργή του Θεού, η οποία άναψε σαν φωτιά εναντίον τους εξαιτίας της παρανομίας τους. «και φλόγα» Διότι κάηκαν στη φωτιά όσοι από τους Εβραίους (Ιουδαίους) στράφηκαν στα είδωλα. «και έφτιαξαν» Χωρήβ είναι όνομα τόπου· ερμηνεύεται ως ξηρασία. Όσοι λοιπόν ξηράνθηκαν από το κάψιμο της ειδωλολατρίας, αυτοί έφτιαξαν είδωλο (ομοίωμα μόσχου) και το προσκύνησαν. «και προσκύνησαν» Το είδωλο, γι' αυτό και μισήθηκαν από τον Θεό. «και αντάλλαξαν» Για να μάθουν ότι έγιναν κτηνώδεις και επιθύμησαν να έχουν ένα κτήνος ως θεό. «λησμόνησαν» Διότι, μετά από τόσες ευεργεσίες και δόξες που έκανε σε αυτούς ο Θεός, τον λησμόνησαν και σεβάστηκαν είδωλα. «αυτού που έκανε - της Ερυθράς» Διότι ήταν πολλά και μεγάλα τα θαύματα που έκανε ο Θεός υπέρ αυτών στην Αίγυπτο και ανάμεσα στα έθνη και στην Ερυθρά θάλασσα, αλλά ως αχάριστοι δεν τα υπολόγισαν καθόλου. «και είπε» Διότι ο Θεός ζήτησε να τους καταστρέψει ως αχάριστους, αλλά ο Μωυσής προσευχήθηκε υπέρ αυτών. «εάν μη ο Μωυσής» Διότι αυτός παρακάλεσε τον Θεό λέγοντας: αν εξαλείψεις αυτόν τον λαό, εξάλειψε κι εμένα από το βιβλίο στο οποίο με έγραψες. «για να αποστρέψει» Και ο Θεός, αφού κάμφθηκε, λυπήθηκε τον λαό.

Έχοντας δηλαδή από την Αίγυπτο την παράσταση του Άπιδος, ο οποίος βρισκόταν στη Μέμφιδα, δεν προσκύνησαν μόνο αυτόν, αλλά και πολλά γλυπτά. Αν και κατασκεύασαν, λοιπόν, έναν μόσχο, υποδείκνυαν πολλούς λέγοντας: «Αυτοί είναι οι θεοί σου, Ισραήλ, που σε έβγαλαν από τη γη της Αιγύπτου». Λησμόνησαν τον Θεό που τους έσωσε, που έκανε μεγάλα έργα στην Αίγυπτο, θαυμαστά στη γη του Χαμ, φοβερά στην Ερυθρά Θάλασσα. Δεν τα υπενθυμίζει αυτά τυχαία, αλλά θέλοντας να δείξει ότι, παρ' όλα αυτά, ο Θεός δεν τους απέρριψε, μέχρι που τόλμησαν το πιο ασεβές από όλα τα έργα εναντίον του Χριστού, απορρίπτοντας τη χάρη που τους δόθηκε. Γι' αυτό τους λέει ο Σωτήρας: «Πόσες φορές θέλησα να συνάξω τα τέκνα σου, με τον τρόπο που η όρνιθα συνάγει τους νεοσσούς της κάτω από τις φτερούγες της, και δεν θελήσατε; Ιδού, ο οίκος σας αφήνεται έρημος». Μη αρκούμενοι, λοιπόν, λέγει, στα προηγούμενα κακά, αντάλλαξαν τη δόξα τους, η οποία ήταν ο Θεός, με το ομοίωμα ενός μόσχου. Διότι ούτε τη δική τους σωτηρία θυμήθηκαν, ούτε την τιμωρία των Αιγυπτίων, ούτε το μεγάλο θαύμα της θάλασσας, αλλά τα απέρριψαν όλα συλλήβδην. Και είπε να τους εξολοθρεύσει, εάν ο Μωυσής, ο εκλεκτός του, δεν στεκόταν μπροστά του στο ρήγμα, για να αποτρέψει τον θυμό του, ώστε να μην τους εξολοθρεύσει.