Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 105:8

Δεν ήταν αυτός ο λόγος που σου είπαμε στην Αίγυπτο λέγοντας: «Άφησέ μας, για να δουλεύουμε στους Αιγυπτίους»; Διότι είναι καλύτερο για εμάς να δουλεύουμε στους Αιγυπτίους παρά να πεθάνουμε σε τούτη την έρημο. Και, καθόσον εξαρτιόταν από αυτούς, κατέστησαν τον Θεό πικρό απέναντί τους αντί για αγαθό. Ο αγαθός Θεός, όμως, ο οποίος είναι πλούσιος σε έλεος και φιλανθρωπία, τους έσωσε και πάλι ένεκα του ονόματός Του, για να κάνει γνωστή τη δύναμή Του, ώστε να μην πουν οι ασεβείς: «Πού είναι ο Θεός τους;» Γι' αυτό τον λόγο τους παρείχε και τότε τη σωτηρία, κατευθύνοντάς τους από παντού προς τη σωτηρία τους. Αυτοί δε, αφού κάμφθηκαν, πίστεψαν για λίγο στα λόγια Του, διαβαίνοντας την Ερυθρά Θάλασσα.

Μαζί με τον Μωυσή και τον Ααρών, μεταβάλλοντας αμέσως και παρευθύς στάση μετά την ωδή της Εξόδου, βιάστηκαν και λησμόνησαν τα έργα Του. Και κυριεύθηκαν από σφοδρή επιθυμία στην έρημο, και προκάλεσαν τον Θεό σε τόπο άνυδρο. Και τους έδωσε αυτό που ζήτησαν, και έστειλε χορτασμό στις ψυχές τους. Και εξόργισαν τον Μωυσή στο στρατόπεδο, και τον Ααρών, τον άγιο του Κυρίου. Όταν μεν προκάλεσαν τον Θεό στον άνυδρο τόπο, Εκείνος, όντας απείραστος από το κακό και αμνησίκακος, χωρίς να τους τιμωρήσει, τους έδωσε αυτό που ζήτησαν. Αλλά και όταν τον πίκραναν ανεβαίνοντας στην Ερυθρά Θάλασσα, και τότε τους έκανε γνωστή τη δύναμή Του· όταν όμως παρόργισαν τον Μωυσή και τον Ααρών στο στρατόπεδο, τότε ακριβώς άνοιξε η γη και τους κατάπιε· διότι δεν έπρεπε να καταφρονηθούν οι υπηρέτες Του.

«Ανομήσαμε»: Προαναφωνεί ο προφήτης τη μελλοντική ανομία που θα διαπράξουν οι Ιουδαίοι εις βάρος του Χριστού. «Οι πατέρες»: Διότι πολλά σημεία και θαύματα τους έδειξε ο Θεός στην Αίγυπτο, τα οποία αποτελούσαν τύπο του Χριστού, αλλά δεν τα κατανόησαν. «Και δεν θυμήθηκαν»: Διότι το έθνος ήταν εξαρχής αχάριστο. «Και παραπίκραναν»: Διότι έβλεπαν τη δύναμη του Θεού και τη θάλασσα να ξηραίνεται, και ούτε έτσι πίστεψαν. «Και έσωσε»: Διότι δεν έδωσε πλέον σημασία στη σκληροκαρδία τους, αλλά χάρη στο όνομά Του, επειδή ονομάζονταν λαός του Θεού, δεν παρέλειψε να τους σώσει. «Για να κάνει γνωστό»: Για να μάθουν πόση ισχύ έχει ο Θεός. «Και επιτίμησε»: Διότι έδωσε νεύμα ο Θεός, και [η θάλασσα] ξέχασε τα όρια της φύσης της. «Και οδήγησε»: Διότι το νερό συγκρατήθηκε και πορεύονταν μέσα από αυτό. Αυτό δε ήταν τύπος του βαπτίσματος. «Και έσωσε»: Από τους Αιγυπτίους τους Εβραίους· διότι οι Αιγύπτιοι τους μισούσαν. Έτσι και το βάπτισμα έσωσε τους πιστούς από τους δαίμονες. «Και λύτρωσε»: Ομοίως εκείνους από τους Αιγυπτίους και τούτους από τους δαίμονες, και τους δύο μέσω του ύδατος. «Και κάλυψε»: Τους Αιγυπτίους η Ερυθρά Θάλασσα, τους δαίμονες η θάλασσα της μετάνοιας. «Ούτε ένας από αυτούς»: Ούτε από τους αισθητούς [Αιγυπτίους] ούτε από τους νοητούς, διότι το νερό κατέκλυσε και τους δύο. «Και πίστεψαν»: Στα λόγια του Μωυσή και του Ααρών τότε, και τώρα τα έθνη στα λόγια των αποστόλων.

Διότι, βλέποντας τους Αιγυπτίους να τους καταδιώκουν και τη θάλασσα να εμποδίζει τη φυγή τους, δεν θέλησαν να περιμένουν τη δική σου βοήθεια, αλλά κατακραύγαζαν εναντίον του μεγάλου Μωυσή, λέγοντας: «Επειδή δεν υπήρχαν μνήματα στην Αίγυπτο, μας έβγαλες για να μας θανατώσεις σε τούτη την έρημο;» Αλλά παρόλα αυτά, αν και αποδείχθηκαν αγνώμονες, τους αξίωσες της σωτηρίας. Διότι αυτό ακριβώς πρόσθεσε στη συνέχεια: «Και τους έσωσε ένεκα του ονόματός του, για να κάνει γνωστή τη δύναμή του· και επιτίμησε την Ερυθρά Θάλασσα, και ξεράθηκε· και τους οδήγησε μέσα στην άβυσσο, σαν σε έρημο· και τους έσωσε από το χέρι εκείνου που τους μισούσε και τους λύτρωσε από το χέρι των εχθρών». Διότι, αφού με τον λόγο του αποκάλυψε τον πυθμένα της θάλασσας, κατέστησε εκείνη την απέραντη άβυσσο δρόμο ιππήλατο και έρημο γι' αυτούς.