Ὅπου γὰρ ὄφις δάκνων καὶ σκορπίος, ἔστω τὰ ὑποδήματα ἐν τοῖς ποσὶν, ἀσφαλιζόμενα τοὺς πόδας οἷς περιβέβληται· ἐπειδὰν δέ τις φθάσῃ ἤδη ἐπὶ τὸν ἅγιον τόπον, τότε ὑπολυέσθω ὡς οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ, πρὸς οὓς εἴρηται μηδὲ ὑποδήματα αἵρειν. —Καὶ ἔσται τῷ Ἰσραὴλ ὡς ἡ ἡμέρα, ὅτε ἐξῆλθεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου. Καὶ γὰρ τότε μετὰ ὑποδημάτων παρῆλθε τὴν θάλασσαν τὴν Ἐρυθρὰν, ἐπειδὴ ἐπετίμησεν αὐτῇ ὁ Δυνατὸς, καὶ ἐξηράνθη. Καὶ τὸν Ἰορδάνην παρῆλθον ποδὶ, ἄβροχον τὸ ἴχνος διαφυλάξαντες, τῷ πᾶσαν ἰκμάδα ὑποφεύγειν αὐτῶν τὴν βάσιν.
Μετάφραση
Διότι όπου υπάρχει φίδι που δαγκώνει και σκορπιός, ας παραμένουν τα υποδήματα στα πόδια, προστατεύοντας τα πόδια εκείνου που τα φοράει· όταν όμως κάποιος φθάσει πλέον στον άγιο τόπο, τότε ας βγάλει τα υποδήματά του, όπως οι Απόστολοι του Χριστού, στους οποίους ελέχθη να μην παίρνουν μαζί τους ούτε υποδήματα. —Και θα είναι για τον Ισραήλ όπως η ημέρα που εξήλθε από τη γη της Αιγύπτου. Διότι και τότε με υποδήματα πέρασε την Ερυθρά Θάλασσα, επειδή την επιτίμησε ο Δυνατός, και ξεράθηκε. Και τον Ιορδάνη τον πέρασαν με τα πόδια, διατηρώντας το ίχνος τους άβρεχο, επειδή κάθε υγρασία υποχωρούσε από το πάτημά τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες