Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 106:22

Η ψυχή τους αποστράφηκε κάθε τροφή. Διότι δεν υπήρχε ο λόγος που είχε τη δύναμη να τους θρέψει. Πύλες δε του θανάτου είναι οι αμαρτίες που οδηγούν στον θάνατο. Και ας του προσφέρουν θυσία αινέσεως. Μεταφέρει τον λόγο στους αγίους αποστόλους· διότι αυτοί είναι που μας παρέδωσαν τα μυστήρια της Καινής Διαθήκης.

«Κάθε τροφή σιχάθηκε η ψυχή τους, και πλησίασαν έως τις πύλες του θανάτου». Εξαιτίας της καχεξίας εκείνων που αποστρέφονταν κάθε λογική και σωτήρια για τις ψυχές τροφή, ευλόγως ο μονογενής Υιός του Θεού, όταν απεστάλη, έφτασε μέχρι τις πύλες του θανάτου, έχοντας σαρκωθεί και ενανθρωπήσει, απλώνοντας χείρα σωτηρίας και σε όσους είχαν ξεπέσει μέχρις εκεί και αναβόησαν προς αυτόν. «Και έκκραξαν προς τον Κύριο κατά τη θλίψη τους, και τους έσωσε από τις ανάγκες τους. Απέστειλε τον λόγο του και τους θεράπευσε, και τους λύτρωσε από τη φθορά τους. Ας δοξολογήσουν τον Κύριο για τα ελέη του, και για τα θαυμάσιά του στους υιούς των ανθρώπων. Και ας του προσφέρουν θυσία αινέσεως, και ας αναγγείλουν τα έργα του με αγαλλίαση, εκείνοι που κατεβαίνουν στη θάλασσα με πλοία και εργάζονται στα πολλά ύδατα». Αφού έκανε μνεία ο λόγος για την άφιξη του Λυτρωτή και Σωτήρα, μέσω του οποίου κατορθώθηκαν όλα όσα προελέχθησαν, στη συνέχεια επισυνάπτει την προφητεία σχετικά με τους αποστόλους του. Διότι αυτοί ήταν που κατέβαιναν στη θάλασσα με πλοία, ρητά και κατά λέξη, όπως ακριβώς μαρτυρεί η θεία Γραφή των Ευαγγελίων. Επομένως, η παρούσα προφητεία, με μεγάλη ακολουθία, συνέδεσε τη μνήμη των αποστόλων και όσων ήταν μαζί τους με την παρουσία του Λόγου του Θεού στους ανθρώπους.

Επομένως, σε αυτούς τους ίδιους παρήγγελλε να επιτελούν και τα νέα μυστήρια της Καινής Διαθήκης, λέγοντας: Και ας προσφέρουν θυσία αινέσεως, και ας εξαγγείλουν τα έργα του με αγαλλίαση.

Διότι, λέγει, έκκραξαν προς τον Κύριο κατά τη θλίψη τους, και τους έσωσε από τις ανάγκες τους, και διηγείται τον τρόπο της σωτηρίας. Η διήγηση δε αυτή είναι ξεκάθαρα ένα ευαγγέλιο. «Διότι», λέγει, «απέστειλε τον Λόγο του και τους ιάτρευσε, και τους ελευθέρωσε από τις φθορές τους». Βλέπεις ζωντανό και έμψυχο Λόγο να αποστέλλεται για τη σωτηρία εκείνων που χάνονται, και να ελευθερώνει από τη φθορά εκείνον που υποδουλώθηκε σε αυτήν. Ποιος ευαγγελιστής διακηρύσσει το μυστήριο τόσο απροκάλυπτα; Επομένως, λέγει, ας υμνηθεί η χάρη από εκείνους που ευεργετήθηκαν, και η δοξολογία ας γίνει ύμνος για τις ευεργεσίες. «Ας του προσφέρουν», λέγει, «θυσία αινέσεως, και ας εξαγγείλουν τα έργα του με αγαλλίαση». Μετά από αυτά, αναπαριστά και πάλι τα πάθη και πάλι εισάγει τη χάρη του Θεού μετά τα πάθη. Αναφέρεται δε στην απερισκεψία των ανθρώπων, στο ότι δηλαδή, αφού εγκατέλειψαν τη σταθερή και ακύμαντη ζωή, παραδόθηκαν στο πέλαγος με τη δική τους προαίρεση: «Εκείνοι», λέγει, «που κατεβαίνουν στη θάλασσα με πλοία», και οι οποίοι, αντί να εργάζονται στον παράδεισο όπου είχαν ταχθεί αρχικά, κάνουν την εργασία τους υποβρύχια. Ονομάζει δε «θάλασσα» αυτήν εδώ την υλική ζωή, η οποία ταράσσεται από όλους τους ανέμους των πειρασμών και κλυδωνίζεται από τα αλλεπάλληλα πάθη. «Κάνοντας», λέγει, «εργασία σε πολλά ύδατα. Και αυτοί είδαν τα έργα του Κυρίου και τα θαυμάσιά του μέσα στον βυθό».

«Ας δοξολογήσουν». Ας επαινέσουν, λέει, τα ελέη του Θεού, δοξολογώντας και σωζόμενοι. «Και τα θαυμάσια». Διότι θαυμαστή έγινε η γνώση του Θεού στους ανθρώπους μέσω των αγίων (μέσω των αγγέλων). «Και ας προσφέρουν θυσία». Ο λαός που προέρχεται από τα έθνη, ο οποίος επέστρεψε από την πλάνη των ειδώλων. Αλλά να εννοείς και τους αγίους, οι οποίοι προσέφεραν τους εαυτούς τους ως θυσία ζωντανή, σύμφωνα με τον απόστολο, ευάρεστη στον Θεό (ευαρεστούντες). «Και ας εξαγγείλουν». Διότι οι πιστοί (άγιοι) αναγγέλλουν μεταξύ τους τα έργα του Κυρίου, προτρέποντας ο ένας τον άλλον. «Αυτοί που κατεβαίνουν». Εννοεί τους αποστόλους, και ως πλοία τις εκκλησίες και ως θάλασσα τον βίο (τον κόσμο). Διότι αυτοί κατέβηκαν (κατήλθαν), σαν μέσα σε πλοία, στο ασταθές και πολυτάραχο πέλαγος του βίου. «Κάνοντας». Οι απόστολοι έκαναν και αυτό: διότι επιτέλεσαν πολλή εργασία στα ύδατα του βαπτίσματος επειδή αυτά είναι πολλά και παντού. «Αυτοί είδαν». Και εκείνοι που πλέουν στην αισθητή θάλασσα βλέπουν τα θαυμάσια του Θεού είναι όμως μεγαλύτερα τα θαυμάσια του βαπτίσματος, τα οποία αξιώνονται να δουν όσοι βαπτίζονται. «Είπε». Για να ταράξει τα ύδατα του βαπτίσματος και να εξολοθρεύσει τους δαίμονες που κρύβονται μέσα στα ύδατα. «Και υψώθηκαν». Τα κύματα της νοητής θάλασσας, δηλαδή του βαπτίσματος, υψώθηκαν, για να κατακλύσουν τον διάβολο και να καλύψουν τους δαίμονες, παρόλο που και αυτοί ήταν σαν όρη.

Διότι, όσο την πλησίαζαν, τόσο πιο μακριά από τις πύλες της ζωής αναγκαστικά βρίσκονταν. Αλλά ο Χριστός, αν και βρίσκονταν μακριά, τους έφερε κοντά δια του δικού Του αίματος. Και έκκραξαν προς τον Κύριο μέσα στη θλίψη τους, και τους έσωσε από τις συμφορές τους. Ως κραυγή ο Θεός δεν υπολογίζει αυτήν που γίνεται με τη φωνή, αλλά τη διάθεση της διάνοιας· επειδή και στον Μωυσή, ενώ εκείνος σιωπούσε, έλεγε: «Γιατί φωνάζεις σε εμένα;». Έστειλε τον λόγο Του και τους γιάτρεψε, και τους γλίτωσε από τις καταστροφές τους. Διότι ο Θεός Λόγος, αφού ενανθρώπησε και εστάλη ως άνθρωπος (επειδή ως Θεός είναι απερίγραπτος, πανταχού παρών και περιέχει τα σύμπαντα), θεράπευσε τα κάθε λογής τραύματα των ψυχών και ανόρθωσε τους διεφθαρμένους λογισμούς. Έτσι θεράπευσε εκείνη την αμαρτωλή γυναίκα και την προέτρεψε να έχει θάρρος· έτσι στερέωσε τον παράλυτο, λέγοντάς του: «Συγχωρούνται οι αμαρτίες σου»· έτσι άνοιξε τον παράδεισο στον ληστή· έτσι ανέδειξε τους τελώνες διδασκάλους της οικουμένης· έτσι ανακαινίζει και καθαρίζει αυτούς που προσέρχονται στο πανάγιο βάπτισμα, και τους απαλλάσσει από τα τραύματα της αμαρτίας. Ας δοξολογήσουν τον Κύριο για τα ελέη Του, και για τα θαυμάσιά Του προς τους υιούς των ανθρώπων. Και ας Του προσφέρουν θυσία αινέσεως, και ας εξαγγείλουν τα έργα Του με αγαλλίαση.

Πρέπει ωστόσο να επισημανθεί ότι και εδώ προέτρεψε να προσφέρεται στον Θεό θυσία αινέσεως και όχι τα θύματα των άλογων ζώων. Επομένως, απορρίπτει και εδώ τη λατρεία κατά τον Νόμο. Τη δε θυσία της Αινέσεως ο Ακύλας την ονόμασε Θυσία ευχαριστίας. Εκείνοι που κατεβαίνουν στη θάλασσα με πλοία, εκτελώντας την εργασία τους σε πολλά ύδατα. Η παρούσα προφητεία συνέδεσε, με απόλυτη συνέπεια, τη μνήμη των αποστόλων και όσων βρίσκονταν μαζί τους, με την παρουσία του Θεού Λόγου ανάμεσα στους ανθρώπους. Διότι αυτοί ήταν που κατέβαιναν στη θάλασσα με πλοία ρητώς και κατά λέξη, όπως άλλωστε μαρτυρεί για αυτούς η θεία Γραφή των Ευαγγελίων. Και παραγγέλλει να τελούν τα νέα μυστήρια της Καινής Διαθήκης λέγοντας: «Και ας του προσφέρουν θυσία αινέσεως».