Ἀλλ’ ἰδοὺ μεθ’ ὑμῶν μένω προστάξει τοῦ Θεοῦ, τοῦ πρὸς τὸ συμφέρον ποιοῦντος τὰ πάντα πρὸς τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν τῶν δούλων αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ εἰ τοῦτο γίνεται, οὐ δι’ ἐμέ, ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς τοὺς ταῦτα αἰτήσαντας. Ἡδέως δὲ ἔχω, κἂν οὐδέν εἰμι, ἵνα καρποφορήσητε τῷ Θεῷ ὡς ἔτι ἔχομεν μετ’ ἀλλήλων τὸν καιρόν, ὅπως καταξιωθῶ προσενεγκεῖν ὑμᾶς τῷ Θεῷ μου, τῷ ἀεὶ ἀγαπῶντι τὴν τῶν πάντων ἡμῶν σωτηρίαν, λέγων· «Ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκας», «φύλαξον αὐτὰ ἐν τῷ ὀνόματί σου», σκέπασον αὐτὰ τῇ δεξιᾷ σου. «Ὁδήγησον αὐτὰ ἐπὶ λιμένα θελήματός σου», καὶ «γράψον τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐν τῇ σῇ βίβλῳ», δὸς αὐτοῖς τὸν ἀρραβῶνα τῆς ζωῆς. Λέγω χαροποιῶν αὐτούς· «Μὴ φοβοῦ τὸ μικρὸν ποίμνιον, εὐδόκησε γὰρ ὁ Πατὴρ ὑμῶν τοῦ δοῦναι ὑμῖν τὴν βασιλείαν.» Καὶ εὖξαι ἵνα δώῃ μοι εἰπεῖν· «Πάτερ, δός μοι ἵνα ὅπου ἔσομαι, ἔσονται καὶ τὰ ἐμὰ τέκνα, εἰς ζωὴν τὴν ἀνεκλάλητον.» Πείσθητί μοι ἀδελφέ, ὅτι τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμόν ἐστι εἰπεῖν τῷ ἐμῷ Δεσπότῃ χαίροντι ἐπὶ τῇ αἰτήσει τῶν δούλων αὐτοῦ· Δέσποτα, ἢ συνεισένεγκέ μοι τὰ τέκνα μου εἰς τὴν βασιλείαν σου, ἢ ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου σου. Ἡ δὲ ἀσθένειά μου καὶ ἡ ἀμέλεια κωλύει με ἔχειν τοιαύτην παρρησίαν.
Μετάφραση
Αλλά ιδού, παραμένω μαζί σας με προσταγή του Θεού, ο οποίος πράττει τα πάντα προς το συμφέρον για τη σωτηρία των ψυχών ημών των δούλων Του. Αλλά και αν γίνεται αυτό, δεν γίνεται για εμένα, αλλά για εσάς που τα ζητήσατε αυτά. Το πράττω δε με χαρά, έστω κι αν δεν είμαι τίποτα, προκειμένου να καρποφορήσετε στον Θεό όσο έχουμε ακόμη τον χρόνο μεταξύ μας, ώστε να αξιωθώ να σας προσφέρω στον Θεό μου, ο οποίος αγαπά πάντοτε τη σωτηρία όλων μας, λέγοντας: «Ιδού εγώ και τα παιδιά που μου έδωσες», «φύλαξέ τα στο όνομά Σου», σκέπασέ τα με τη δεξιά Σου. «Οδήγησέ τα στο λιμάνι του θελήματός Σου», και «γράψε τα ονόματά τους στο βιβλίο Σου», δώσε τους τον αρραβώνα της ζωής. Λέω δε για να τους δώσω χαρά: «Μη φοβάσαι το μικρό ποίμνιο, διότι ο Πατέρας σας ευδόκησε να σας δώσει τη βασιλεία.» Και προσευχήσου να μου δώσει τη χάρη να πω: «Πατέρα, δώσε μου να είναι και τα τέκνα μου εκεί όπου θα είμαι εγώ, στην ανεκλάλητη ζωή.» Πίστεψέ με, αδελφέ, ότι το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο να πει στον Δεσπότη μου, ο οποίος χαίρεται με το αίτημα των δούλων Του: Δέσποτα, ή εισήγαγε μαζί μου τα τέκνα μου στη βασιλεία Σου, ή εξάλειψέ με από το βιβλίο Σου. Η αδυναμία μου όμως και η αμέλειά μου με εμποδίζουν να έχω τέτοια παρρησία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες