Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 106:39

8 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ὠλιγώθησαν καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως κακῶν καὶ ὀδύνης.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–8 από 8

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν οὐκ ἐσμίκρυνεν. Κτήνη τοὺς ἀλογωτέρους τῆς Ἐκκλησίας φησὶ, κατὰ τὸ εἰρημένον· Κτηνώδης ἐγενήθην παρὰ σοῦ· καὶ, Ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, Κύριε. Καὶ ὠλιγώθησαν. Οἱ ἐν τῷ προτέρῳ δηλονότι λαῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και τα κτήνη τους δεν τα ελάττωσε». Ως «κτήνη» εννοεί τους λιγότερο λογικούς της Εκκλησίας, σύμφωνα με το ρητό: «Κτηνώδης έγινα ενώπιόν σου»· και, «Ανθρώπους και κτήνη θα σώσεις, Κύριε». «Και ολιγόστεψαν». Προφανώς εκείνοι που ανήκαν στον προηγούμενο λαό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἔθετο ἔρημον εἰς λίμνας ὑδάτων, γῆν ἄνυδρον εἰς διεξόδους ὑδάτων. Καὶ κατῴκισεν ἐκεῖ πεινῶντας, καὶ συνεστήσαντο πόλεις κατοικεσίας. Καὶ ἔσπειραν ἀγροὺς καὶ ἐφύτευσαν ἀμπελῶνας, καὶ ἐποίησαν καρπὸν γεννήματος. Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα, καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν οὐκ ἐσμίκρυνεν. Καὶ ὠλιγώθησαν καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως κακῶν καὶ ὀδύνης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μετέτρεψε την έρημο σε λίμνες υδάτων, την άνυδρη γη σε πηγές υδάτων. Και εγκατέστησε εκεί πεινασμένους, και ίδρυσαν πόλεις κατοικίας. Και έσπειραν αγρούς και φύτεψαν αμπελώνες, και παρήγαγαν καρπούς εσοδείας. Και τους ευλόγησε και πληθύνθηκαν σφόδρα, και δεν λιγόστεψε τα κτήνη τους. Και ολιγόστεψαν και κακοπάθησαν από τη θλίψη των κακών και την οδύνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὰς ἐπιγραφὰς τῶν Ψαλμῶν
Εὐλόγησε γάρ, φησίν, αὐτοὺς καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα, καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν οὐκ ἐσμίκρυνεν. κτήνη λέγει τὴν ὑποχείριον τῶν τῆς ψυχῆς κινημάτων ὑπηρεσίαν, ὅταν πρὸς ἀρετὴν ἕκαστον τῶν ἐν ἡμῖν χρησιμεύῃ· ἀγαθὸν κτῆνός ἐστιν ὁ θυμός, ὅταν τοῦ λογισμοῦ ὑποζύγιον γένηται· ἕτερον τοιοῦτον κτῆνος ἡ ἐπιθυμία νωτοφοροῦσα τρόπον τινὰ καὶ βαστάζουσα τὴν ψυχὴν καὶ ἐπὶ τὸ ὕψος ἀνάγουσα, ὅταν ἐπὶ τὰ ἄνω τῇ ἡνίᾳ τῆς διανοίας εὐθύνηται. καὶ τὰ ἄλλα πάντα κτήνη ἐστὶν αὐξόμενα τῇ εὐλογίᾳ, ὅταν πρὸς τὰ μεγάλα γένηται ἡμῖν ἡ παρὰ τούτων ὑπηρεσία. εἶτα πάντων τῶν εἰρημένων ἀνακεφαλαίωσιν ἐν τῷ ἐφεξῆς ποιεῖται λόγῳ. πολυτρόπως γὰρ τά τε πάθη διελθὼν καὶ τὰς θείας εὐεργεσίας ὑπ᾽ ὄψιν ποιήσας νυνὶ δι᾽ ὀλίγου πάλιν ἐκπεριλαβὼν ἀνακεφαλαιοῦται τῷ λόγῳ, ἐν οἷς φησιν ὅτι Ὠλιγώθησαν καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως κακῶν καὶ ὀδύνης, διὰ μὲν τοῦ ὀλίγου σημαίνων τὴν βραχύτητα καὶ τὴν γενομένην ἀπὸ τοῦ ὕψους τε καὶ μεγέθους εἰς τὸ ταπεινὸν συστολήν· τὸ γὰρ ὀλίγον τὸ βραχύτατον σημαίνει κατὰ τὴν ἔννοιαν· τῇ δὲ κακώσει τὴν πρὸς τὸ κακὸν οἰκειότητα, θλῖψιν δὲ καὶ ὀδύνην πανταχοῦ τὸ πέρας λέγει τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀποπτώσεως, ὡς ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ τὸ τοιοῦτον διέξεισι λέγων· Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου. κίνδυνοι ᾅδου εὕροσάν με. θλῖψιν καὶ ὀδύνην εὗρον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι τους ευλόγησε», λέγει, «και πληθύνθηκαν πάρα πολύ, και τα κτήνη τους δεν τα λιγόστεψε». Ονομάζει «κτήνη» την υποταγμένη υπηρεσία των κινημάτων της ψυχής, όταν καθένα από όσα υπάρχουν μέσα μας χρησιμεύει προς την αρετή. Ο θυμός είναι ένα αγαθό κτήνος, όταν γίνεται υποζύγιο του λογισμού. Ένα άλλο τέτοιο κτήνος είναι η επιθυμία, η οποία κατά κάποιον τρόπο φέρει στη ράχη της, βαστάζει και ανυψώνει την ψυχή, όταν κατευθύνεται προς τα άνω με τα ηνία της διάνοιας. Και όλα τα άλλα είναι κτήνη που αυξάνονται με την ευλογία, όταν η εξυπηρέτηση που μας παρέχουν προορίζεται για τα μεγάλα επιτεύγματα. Έπειτα, κάνει μία ανακεφαλαίωση όλων των προαναφερθέντων στον λόγο που ακολουθεί. Διότι, αφού διεξήλθε με πολλούς τρόπους τα πάθη και έθεσε υπ' όψιν τις θείες ευεργεσίες, τώρα τα συμπεριλαμβάνει πάλι με συντομία και τα ανακεφαλαιώνει με τον λόγο του, αναφέροντας ότι: «Ελαττώθηκαν και κακοπάθησαν από τη θλίψη των κακών και την οδύνη». Με το «ελαττώθηκαν» σημαίνει τη σμίκρυνση και τη συρρίκνωση που επήλθε πέφτοντας από το ύψος και το μέγεθος στην ταπεινότητα· διότι η λέξη «λίγο» σημαίνει εννοιολογικά το ελάχιστο. Με την «κακοπάθεια» υποδηλώνει την οικειότητα προς το κακό, ενώ τη «θλίψη» και την «οδύνη» παντού τις θεωρεί ως την κατάληξη της έκπτωσης από τα αγαθά, όπως ακριβώς περιγράφει κάτι παρόμοιο σε έτερο ψαλμό, λέγοντας: «Με περικύκλωσαν ωδίνες θανάτου. Κίνδυνοι του άδη με βρήκαν. Θλίψη και οδύνη βρήκα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
ἔθετο Τὴν ἐκκλησίαν, περὶ ἧς εἴρηται <ἔφη ὁ Ἠσαίας>· εὐφράνθητι ἔρημος διψῶσα. ταύτην γὰρ ἐλίμνασε τοῖς ὕδασι τοῦ βαπτίσματος. καὶ γῆν ἄνυδρον Γῆν λέγει τὸν ἄνθρωπον· ἄνυδρος δὲ ἦν, ὡς μηδέποτε δάκρυον κατανύξεως ἔχων· νῦν δὲ τῆς μετανοίας τὴν φορὰν τῶν δακρύων αἰνίττεται. καὶ κατῴκισεν Ἐκεῖ. ποῦ; ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοὺς πεινῶντας καὶ διψῶντας τὴν δικαιοσύνην, ἵνα χορτάζωνται τῷ σώματι καὶ τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ. καὶ συνεστήσαντο Πόλεις λέγει τὰς ἐκκλησίας· αὗται γὰρ καὶ πόλεις καὶ ὄρη καὶ λιμένες καλοῦνται. ταύτας γὰρ συνεστήσατο ἡ δικαιοσύνη διὰ τῆς πίστεως, ἐν αἷς κατοικοῦσιν οἱ πιστοί. καὶ ἔσπειραν Ἀγρὸς ἡ ψυχὴ καὶ ἄμπελος αἱ ἀρεταί· ἔσπειραν, ἵνα τὸν ἄρτον τὸν μυστικὸν δρέψωνται. ἐφύτευσαν ἀμπελῶνας, ἵνα τὸν οἶνον τὸν μυστικὸν πίωνται. καὶ ἐποίησαν Ἐκαρποφόρησαν τὰς ἀρετὰς οἱ πιστοί. καὶ εὐλόγησεν Ἐπληθύνθησαν γὰρ οἱ πιστοὶ καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ὑπὲρ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης. καὶ τὰ κτήνη Οὔτε γὰρ τῶν προσκαίρων οἱ πιστοὶ ὑστεροῦνται, ἀλλὰ καὶ ἐν κτήνεσιν καὶ ἐν πάσῃ ὑπάρξει ηὐλόγηνται. καὶ ὠλιγώθησαν Τίνες ἄρα; οἱ ἄπιστοι καὶ οἱ ἀσεβεῖς ἠλαττώθησαν τῶν πιστῶν πληθυνθέντων. ἀπὸ θλίψεως Ἧς ἔθλιψεν αὐτοὺς διὰ τῆς ἀπιστίας ὁ σατανᾶς καὶ εἰσὶν ἐν ὀδύνῃ αἰωνίᾳ. ἐξεχύθη Ἐπὶ τοὺς δαίμονας· οὗτοι γὰρ ἦρξαν τοῦ ἀνθρώπου, πλανῶντες αὐτόν· ἐξουδενώθησαν δὲ ἐπὶ τῇ ἐπιστροφῇ τοῦ ἀνθρώπου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έθεσε την εκκλησία, για την οποία έχει λεχθεί <όπως είπε ο Ησαΐας>: «Ας ευφρανθεί η διψασμένη έρημος». Διότι αυτήν την μετέτρεψε σε λίμνη με τα ύδατα του βαπτίσματος. Και άνυδρη γη: Γη ονομάζει τον άνθρωπο· και ήταν άνυδρος, καθώς δεν είχε ποτέ δάκρυ κατανύξεως· τώρα όμως υπονοεί τη ροή των δακρύων της μετανοίας. Και εγκατέστησε εκεί: Πού; Στην εκκλησία, εκείνους που πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη, ώστε να χορταίνουν με το σώμα και το αίμα του Χριστού. Και συγκρότησαν: Πόλεις ονομάζει τις εκκλησίες· διότι αυτές ονομάζονται και πόλεις και όρη και λιμένες. Διότι αυτές τις συγκρότησε η δικαιοσύνη διαμέσου της πίστεως, στις οποίες κατοικούν οι πιστοί. Και έσπειραν: Αγρός είναι η ψυχή και άμπελος οι αρετές· έσπειραν, για να θερίσουν τον μυστικό άρτο. Φύτεψαν αμπελώνες, για να πιουν τον μυστικό οίνο. Και παρήγαγαν: Οι πιστοί καρποφόρησαν τις αρετές. Και ευλόγησε: Διότι πληθύνθηκαν οι πιστοί σε όλη την οικουμένη περισσότερο από την άμμο της θάλασσας. Και τα κτήνη: Διότι οι πιστοί δεν στερούνται ούτε τα πρόσκαιρα αγαθά, αλλά έχουν ευλογηθεί και στα κτήνη και σε κάθε περιουσία. Και λιγόστεψαν: Ποιοι άραγε; Οι άπιστοι και οι ασεβείς ελαττώθηκαν, καθώς οι πιστοί πληθύνθηκαν. Από τη θλίψη: Με την οποία τους έθλιψε ο σατανάς μέσω της απιστίας, και βρίσκονται σε αιώνια οδύνη. Ξεχύθηκε: Στους δαίμονες· διότι αυτοί εξουσίαζαν τον άνθρωπο, πλανώντας τον· αλλά εξουθενώθηκαν με την επιστροφή του ανθρώπου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ψαλμοὺς 101-107
Ὁ γὰρ σπείρων ἐπ᾽ εὐλογίαις, ἐπ᾽ εὐλογίαις καὶ θερίσει, κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον· κτήνη δὲ καλεῖ τοὺς ὑπ᾽ αὐτῶν νεμομένους, οὓς αὐτὸς ηὔξησε, τῆς θαυματουργίας χορηγήσας τὴν δύναμιν. Καὶ μάρτυς ὁ μακάριος Λουκᾶς ἐν ταῖς Πράξεσι λέγων· Ὁ δὲ Κύριος προσετίθει τοὺς σωζομένους καθ᾽ ἡμέραν. Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος πρόβατα καλεῖ τοὺς πεπιστευκότας. Τὰ πρόβατα γὰρ, φησὶ, τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει. Καὶ ὠλιγώθησαν καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως κακῶν καὶ ὀδύνης. Οὗτοι μὲν οὖν, φησὶν, οἱ πάλαι τὴν ἔρημον οἰκοῦντες καὶ ἄνυδρον, τοσαύτης εὐθηνίας καὶ εὐλογίας πεπιστευκότες ἀπήλαυσαν· οἱ δὲ πάλαι τῆς τῶν προφητῶν ἀπολαύσαντες ἀρδείας, εἶτα ταύτης στερηθέντες διὰ τὴν πονηρίαν τῆς γνώμης καὶ ἔρημοι παντελῶς μεμενηκότες καὶ ἄκαρποι, παντοδαπαῖς περιέπεσον συμφοραῖς καὶ εἰς ἅπασαν τὴν οἰκουμένην διεσκεδάσθησαν, ὥστε τὴν πολυάνθρωπον αὐτῶν μητρόπολιν ὑπὸ ὀλίγων οἰκεῖσθαι. Ἐξεχύθη ἐξουδένωσις ἐπ᾽ ἄρχοντας αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εκείνος που σπέρνει με ευλογίες, με ευλογίες και θα θερίσει, σύμφωνα με τον θείο απόστολο. Ονομάζει δε «κτήνη» αυτούς που ποιμαίνονται από εκείνους, τους οποίους ο Ίδιος αύξησε, χορηγώντας τους τη δύναμη της θαυματουργίας. Και μάρτυρας αυτού είναι ο μακάριος Λουκάς, ο οποίος λέει στις Πράξεις: «Ο δε Κύριος πρόσθετε καθημερινά αυτούς που σώζονταν». Και ο ίδιος δε ο Κύριος ονομάζει «πρόβατα» όσους έχουν πιστέψει. «Διότι τα πρόβατα τα δικά μου», λέει, «ακούνε τη φωνή μου». «Και λιγόστεψαν και κακοπάθησαν από τη θλίψη των δεινών και την οδύνη». Αυτοί λοιπόν, λέει, που παλαιά κατοικούσαν στην έρημη και άνυδρη γη, αφού πίστεψαν, απόλαυσαν τόσο μεγάλη αφθονία και ευλογία. Εκείνοι όμως που παλαιά απόλαυσαν την άρδευση των προφητών, και έπειτα στερήθηκαν αυτήν εξαιτίας της πονηρίας της προαίρεσής τους, και παρέμειναν εντελώς έρημοι και άκαρποι, περιέπεσαν σε παντοειδείς συμφορές και διασκορπίστηκαν σε ολόκληρη την οικουμένη, ώστε η πολυάνθρωπη μητρόπολή τους να κατοικείται από λίγους. «Ξεχύθηκε εξουδένωση πάνω στους άρχοντές τους».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ψαλμοὺς 101-107
Μαρτυρεῖ δὲ τῇ προῤῥήσει τὰ πράγματα. Καὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες αὐτῶν ἄρχοντες εἶναι καὶ διδάσκαλοι, οὐδενὸς ἄξιοι καθεστήκασι λόγου, ἀλλ᾽ οἱ πάλαι περιφανεῖς περίβλεπτοι, ἄσημοι παντελῶς εἰσι, καὶ ὑπ᾽ αὐτῶν ἐκείνων καταφρονούμενοι. Εἰ γὰρ καὶ σωματικῶς οἱ Ἰουδαῖοι πληθύνουσι κατὰ τὸ, Καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ, ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, ἀλλ᾽ οὐ πάντας ἀξίους ἀποφαίνει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· λέγει γὰρ διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου· Ἐὰν γένωνται υἱοὶ Ἰσραὴλ, ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, τὸ κατάλειμμα σωθήσεται· ὅπερ νῦν λέγει, ὅτι Ὠλιγώθησαν, καὶ κατεφθάρησαν ἀπὸ συνοχῆς κακῆς καὶ ταλαιπωρίας. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οἱ πολλοί· οἱ δὲ προύχοντες ἐν ἀξιώμασι καὶ γνώσει παρεδόθησαν ἐξουδενώσει, οὓς δὴ Καὶ ἐπλάνησεν ὁ Θεὸς ἐν ἀβάτῳ, καὶ οὐχ ὁδῷ. Καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ἐν ἀβάτῳ, καὶ οὐχ ὁδῷ. Ὁ δὲ Σύμμαχος οὕτως· Καὶ πλανήσει αὐτοὺς ἐν ματαιότητι διανοίας. Ὁ δὲ Θεὸς οὐκ ἐπάγει πλάνην, ἀλλὰ τοὺς μὴ πειθομένους αὐτῷ, ἀκυβερνήτους ἐᾷ· οἱ δὲ ἀκυβέρνητοι τῇδε κἀκεῖσε περιφερόμενοι, πλανῶνται. Τοῦτο καὶ Ἰουδαῖοι πεπόνθασι· τὴν εὐθεῖαν γὰρ καταλιπόντες ὁδὸν τοῖς οἰκείοις ἕπονται λογισμοῖς. Καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας, καὶ ἔθετο, ὡς πρόβατα, πατριάς. Ὁ δὲ Σύμμαχος· Καὶ ὀχυρώσεις πένητα ἀπὸ κακώσεως. Πένητα δὲ λέγει τὸν ἐξ ἐθνῶν λαόν. Καὶ ἔθετο, ὡς πρόβατα, πατριάς. Ὁ δὲ Ἀκύλας· Καὶ θήσει, ὡς ποίμνιον συγγενείας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τα ίδια τα γεγονότα επιβεβαιώνουν την προφητεία. Διότι εκείνοι που θεωρούνται άρχοντες και διδάσκαλοί τους, έχουν καταστεί εντελώς ανάξιοι λόγου, και όσοι παλαιότερα ήταν περιφανείς και περίβλεπτοι, είναι πλέον εντελώς άσημοι και καταφρονούνται από τους ίδιους. Διότι, έστω κι αν σωματικά οι Ιουδαίοι πληθύνονται, σύμφωνα με το «Και ήταν ο αριθμός των υιών του Ισραήλ σαν την άμμο της θάλασσας», εντούτοις το Άγιο Πνεύμα δεν τους αναδεικνύει όλους άξιους. Λέει, δηλαδή, μέσω του προφήτη Ησαΐα: «Εάν γίνουν οι υιοί του Ισραήλ σαν την άμμο της θάλασσας, μόνο το υπόλειμμα θα σωθεί»· αυτό ακριβώς που λέει τώρα, ότι «Ολιγόστεψαν και καταστράφηκαν από κακή θλίψη και ταλαιπωρία». Αλλά αυτά τα έπαθαν οι πολλοί· ενώ όσοι υπερείχαν στα αξιώματα και στη γνώση παραδόθηκαν στην εξουθένωση, τους οποίους ακριβώς «Τους περιπλάνησε ο Θεός σε άβατο, και όχι σε δρόμο». «Και τους περιπλάνησε σε άβατο, και όχι σε δρόμο». Ο δε Σύμμαχος το αποδίδει ως εξής: «Και θα τους περιπλανήσει σε ματαιότητα της διανοίας». Ο Θεός, όμως, δεν επιφέρει την πλάνη, αλλά αφήνει ακυβέρνητους εκείνους που δεν τον υπακούν. Και οι ακυβέρνητοι, καθώς περιφέρονται εδώ και εκεί, πλανώνται. Αυτό έχουν πάθει και οι Ιουδαίοι· διότι, έχοντας εγκαταλείψει την ευθεία οδό, ακολουθούν τους δικούς τους λογισμούς. «Και βοήθησε τον πένητα βγάζοντάς τον από τη φτώχεια, και έθεσε τις πατριές σαν πρόβατα». Ο δε Σύμμαχος λέει: «Και θα οχυρώσεις τον πένητα από την κακοπάθεια». Ως πένητα αναφέρει τον λαό που προέρχεται από τα έθνη. «Και έθεσε τις πατριές σαν πρόβατα». Ο δε Ακύλας λέει: «Και θα θέσει τις συγγένειες σαν ποίμνιο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Θεράποντά μου ἐκάλεσα, καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. Στόμα μου ἐδέετο, καὶ ἱκέτευον τὴν γυναῖκά μου. Ἐλεήσατέ με, οἱ φίλοι· χεὶρ γὰρ Κυρίου ἐστὶν ἡ ἁψαμένη μου.» «Ἡ κοιλία μου ἐξέζεσεν, καὶ οὐ σιωπήσομαι.» «Ἐκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου, λούσω καθ᾽ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου.» «Ἕως πότε, Κύριε, ἐπιλήσῃ μου εἰς τέλος;» καὶ τὰ λοιπά. «Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐγενήθη ἡ καρδία μου ὡσεὶ κηρὸς τηκόμενος.» «Αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληθύνθησαν,» καὶ τὰ λοιπά. «Οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἡ καρδία μου ἐταράχθη, ἐγκατέλιπέν με ἰσχύς μου.» «Ἔθου ἡμᾶς ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐν τόπῳ κακῷ,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐταπεινώθη εἰς χοῦν ἡ ψυχὴ ἡμῶν,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου, καὶ ἐταράχθην,» καὶ τὰ λοιπά. «Σῶσόν με, ὁ Θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἀπηλλοτριωμένος ἐγενήθην τοῖς ἀδελφοῖς,» καὶ τὰ λοιπά. —«Ἐγενήθη εἰς ὀνειδισμοὺς ἐμοί· καὶ ἐθέμην,» καὶ τὰ λοιπά. «Πτωχὸς καὶ ἀλγῶν εἰμι ἐγώ· ἡ σωτηρία σου.» «Ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ὠλιγώθησαν, καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἀνδρὸς λυπηροῦ ξηραίνεται ὀστᾶ.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Φώναξα τον υπηρέτη μου, και δεν με υπάκουσε. Με το στόμα μου δεόμουν, και ικέτευα τη γυναίκα μου. «Ελεήστε με, οι φίλοι μου· διότι χέρι Κυρίου είναι αυτό που με άγγιξε.» «Τα σπλάχνα μου έβρασαν, και δεν θα σιωπήσω.» «Κουράστηκα μέσα στον στεναγμό μου, λούζω κάθε νύχτα την κλίνη μου.» «Έως πότε, Κύριε, θα με ξεχνάς εντελώς;» και τα λοιπά. «Με περιέβαλαν ωδίνες θανάτου,» και τα λοιπά. «Η καρδιά μου έγινε σαν κερί που λιώνει.» «Οι θλίψεις της καρδιάς μου πληθύνθηκαν,» και τα λοιπά. «Δεν υπάρχει ίαση στη σάρκα μου,» και τα λοιπά. «Η καρδιά μου ταράχτηκε, με εγκατέλειψε η δύναμή μου.» «Μας κατέστησες όνειδος στους γείτονές μας,» και τα λοιπά. «Μας ταπείνωσες σε τόπο κακό,» και τα λοιπά. «Ταπεινώθηκε στο χώμα η ψυχή μας,» και τα λοιπά. «Λυπήθηκα κατά τη μελέτη μου, και ταράχτηκα,» και τα λοιπά. «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα,» και τα λοιπά. «Πληθύνθηκαν περισσότερο από τις τρίχες,» και τα λοιπά. «Αποξενώθηκα από τους αδελφούς,» και τα λοιπά. —«Μου έγινε αφορμή για ονειδισμούς· και έθεσα,» και τα λοιπά. «Φτωχός και πονεμένος είμαι εγώ· η σωτηρία σου.» «Ας μας προφτάσουν γρήγορα οι,» και τα λοιπά. «Γέμισε από κακά η ψυχή μου, και η ζωή μου,» και τα λοιπά. «Λιγόστεψαν και κακοπάθησαν από τη θλίψη,» και τα λοιπά. «Τα οστά του λυπημένου ανθρώπου ξηραίνονται.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Πρὸς τὸν μέγαν οἰκονόμον τοῦ πατριάρχου ἀδελφόν
Τοιοῦτόν ἐστιν ἀγαθὴ ψυχὴ καὶ μόνῳ ζῶσα Θεῷ καὶ πρὸς τὸ καλὸν ὁρῶσα καὶ τὸν Λόγον ἀεὶ θεραπεύουσα καὶ τοῦτο τιθεμένη μελέτημά τε καὶ μέλημα ὃ σὺ νῦν ἐφ’ ἡμῖν ἐπεδείξω, ἅγιε πάτερ καὶ δέσποτα. Ἐπεὶ γὰρ ᾔσθου λυπουμένους ἡμᾶς τε καὶ ἀδικεῖσθαι νομίζοντας, οὐκ ἀνέμεινας ἄλλον σοι γενέσθαι τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ δικαίου διδάσκαλον, ἀλλ’ ἔφθασας αὐτὸς καὶ τὸ καλὸν ἔργον ἥρπασας αὐτοκέλευστος, αὐτοκίνητος, οὐδενὸς κέντρου δεόμενος, ὅτι μὴ μόνον Θεῷ κινούμενος ᾧ ζῆν ἐπηγγείλω καὶ πολιτεύεσθαι καὶ πρὸς ὃν βαδίζειν προῄρησαι. Ἐλυπούμεθα γὰρ ὡς ἀδικηθέντες· μικρὸν ἐλυπούμεθα καὶ γὰρ ὄντως οὐκ εἰς ἄκρον ἥψατο τῆς ἡμετέρας καρδίας τὸ περὶ ἡμῶν γενόμενον. Ἥψατο δ’ οὖν ὅτι τῶν ἄλλων καὶ στέαρ πυροῦ ἐσθιόντων καὶ δαψιλεῖ τῇ τροφῇ ἐντρυφώντων, αὐτοί, ὥσπερ οὐ μέρος ὄντες τῆς ἐκκλησίας οὐδὲ συνεισφέρειν τι πρὸς τὴν τοῦ κοινοῦ λυσιτέλειαν ἔχοντες, καὶ βραχὺ καὶ ἄβρωτον τὸ σιτομέτριον ἐδεχόμεθα, ὥστε τοῦτο δὴ τὸ τοῦ Δαυὶδ εἶπεν ἄν τις ἐπικαιρότατα· οἱ ἄρτοι τῷ ῥήτορι καὶ ὠλιγώθησαν καὶ ἐκακώθησαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τέτοια είναι η αγαθή ψυχή, που ζει μόνο για τον Θεό, αποβλέπει στο καλό, υπηρετεί πάντοτε τον Λόγο και θέτει ως μέλημα και φροντίδα της αυτό ακριβώς που εσύ τώρα επέδειξες σε εμάς, άγιε πατέρα και δέσποτα. Διότι, επειδή αντιλήφθηκες ότι εμείς λυπόμαστε και θεωρούμε ότι αδικούμαστε, δεν περίμενες να γίνει άλλος για σένα δάσκαλος του καλού και του δικαίου, αλλά πρόλαβες ο ίδιος και ανέλαβες το καλό έργο με δική σου πρωτοβουλία, κινούμενος αφ' εαυτού, χωρίς να έχεις ανάγκη από κανένα κέντρισμα, παρά μόνον κινούμενος από τον Θεό, για τον οποίο υποσχέθηκες να ζεις και να πολιτεύεσαι και προς τον οποίο έχεις επιλέξει να πορεύεσαι. Λυπόμασταν λοιπόν επειδή θεωρούσαμε ότι αδικηθήκαμε· βέβαια, λυπόμασταν λίγο, διότι πράγματι αυτό που συνέβη σε εμάς δεν άγγιξε βαθιά την καρδιά μας. Μας άγγιξε όμως το γεγονός ότι, ενώ οι άλλοι τρώνε το άνθος του σιταριού και απολαμβάνουν άφθονη τροφή, εμείς, σαν να μην ήμασταν μέρος της εκκλησίας ούτε είχαμε να συνεισφέρουμε κάτι στην ωφέλεια του συνόλου, λαμβάναμε το σιτηρέσιό μας και λιγοστό και ακατάλληλο προς βρώση, έτσι ώστε κάποιος θα μπορούσε πολύ επίκαιρα να πει αυτό ακριβώς το χωρίο του Δαβίδ: οι άρτοι για τον ρήτορα και λιγόστεψαν και χειροτέρεψαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες