Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 107:10

Σχετικά με τους αλλοφύλους, πάλι, ο ίδιος προσθέτει: «Σε εμένα υποτάχθηκαν οι αλλόφυλοι»· ή, σύμφωνα με τον Ακύλα: «Σε εμένα η Φυλιστιαία συνεταιρίστηκε»· σύμφωνα δε με τον Θεοδοτίωνα: «Με εμένα οι αλλόφυλοι συνήψαν φιλία». Αυτά ακριβώς, με τα ίδια ρήματα και με τις ίδιες λέξεις, έχουν λεχθεί και στον ρζ΄ ψαλμό, στον οποίο και, σύμφωνα με τους Εβδομήκοντα, προφητεύεται ότι οι αλλόφυλοι θα συνάψουν φιλία με τον Θεό. Έχει γραφτεί, λοιπόν, και σε εκείνον: «Ο Μωάβ είναι ο λέβητας της ελπίδας μου. Πάνω στην Ιδουμαία θα ρίξω το υπόδημά μου, με εμένα οι αλλόφυλοι συνήψαν φιλία». Και αυτά μεν ανέπτυξε σχετικά με τους αλλοφύλους. Μετά από αυτά, εκ προσώπου του ιουδαϊκού λαού, η προφητεία και πάλι προσθέτει λέγοντας: «Δεν είσαι Εσύ ο Θεός, ο οποίος μας απώθησε, και δεν θα εκστρατεύσεις μαζί με τις δυνάμεις μας;». Αυτά βεβαίως είναι όμοια με εκείνα που ειπώθηκαν στην αρχή, στο εδάφιο: «Θεέ, μας απώθησες και μας κατέβαλες»· μέσω των οποίων σαφώς ομολογούν ότι οι ίδιοι έχουν απωθηθεί και καταβληθεί, και ότι δεν έχουν τον Θεό ως βοηθό στις δυνάμεις τους· ενώ οι αλλόφυλοι, γενικώς μεν όλοι, έχουν γίνει φίλοι του Θεού, ειδικότερα δε ο Μωάβ έχει γίνει ο λέβητας της ελπίδας Του, ή ο λέβητας του λουτρού Του, ή της αμεριμνησίας Του· και η Ιδουμαία έχει καταξιωθεί να δεχθεί το υπόδημα του Θεού.

Όπως, λοιπόν, ξέφυγαν κάποτε τις πληγές στην Αίγυπτο από το πρόσωπο του ολοθρευτή, χρησιμοποιώντας το σημείο του αίματος, με τον ίδιο τρόπο, για την αποτροπή του πολεμίου και εχθρού των ανθρώπινων ψυχών, ο οποίος συνηθίζει να τις τοξεύει και να τις καταρρίπτει στην πλάνη της ειδωλολατρίας, έχει δοθεί το αναφερόμενο εδώ σημείο σε εκείνους που φοβούνται τον Κύριο. «Για να λυτρωθούν οι αγαπητοί σου, σώσε με τη δεξιά σου, και εισάκουσέ με.» Αυτά και τα όσα τα ακολουθούν μέχρι το τέλος τα περιέχει και ο ρζʹ ψαλμός.

Τα Σίκιμα ερμηνεύονται «ωμίασις», δηλαδή εξοχή· διότι αυτό δηλώνει ο ώμος στην Αγία Γραφή. Εξού και για τον Σαούλ αναφέρεται: «Ήταν υψηλότερος από τους ώμους και πάνω». Τι είναι δε υψηλότερο από το Πνεύμα; Ή ποια υπεροχή μπορεί να βρεθεί ως προς τη δωρεά που προέρχεται από εκεί, την οποία ο Χριστός, αφού υψώθηκε, διαμοιράζει, αλλά και διαμετρά, δηλαδή την κατανέμει με μέτρο; Διότι στον καθένα δίνεται η φανέρωση του Πνεύματος προς το συμφέρον. «Δικός μου είναι ο Γαλαάδ, και δικός μου είναι ο Μανασσής· και ο Εφραΐμ είναι η προστασία της κεφαλής μου, ο Ιούδας είναι ο βασιλιάς μου». Διότι θα οικειωθώ όχι μόνο τον Μανασσή, αλλά και τη χώρα του. Επειδή ο Γαλαάδ είναι όνομα τόπου, ενώ ο Μανασσής ονομασία φυλής. Αλλά και στον Εφραΐμ θα αποδώσω την προηγούμενη δύναμη. Τον δε Ιούδα θα τον καταστήσω βασιλιά όλων των φυλών. Διότι μετά την επάνοδο οι φυλές παρέμειναν αδιαίρετες· και ο Ζοροβάβελ ηγούνταν και αυτών και εκείνων· κυρίως όμως και αληθώς ο Δεσπότης Χριστός, ο οποίος βλάστησε κατά σάρκα από τον Ιούδα, βασιλεύει σε όλη την κτίση. «Ο Μωάβ είναι ο λέβητας της ελπίδας μου· πάνω στην Ιδουμαία θα ρίξω το υπόδημά μου, σε εμένα υποτάχθηκαν οι αλλόφυλοι». Τόση δε ισχύ θα παράσχω στον λαό μου, ώστε να κυριαρχήσει και επί των αλλοφύλων, και να λάβει ως υπηκόους τους Μωαβίτες και τους Ιδουμαίους. Ακριβέστερα δε, αυτά έχουν ειπωθεί στον πεντηκοστό ένατο ψαλμό.

Διότι η φυλή του Ιούδα ήταν η πολυπληθέστερη από όλες τις φυλές, καθώς διέθετε περίπου πεντακόσιες χιλιάδες μαχητές άνδρες, χωρίς να υπολογίζεται το πλήθος των αρρένων από είκοσι ετών και κάτω και των γυναικών, που αποτελούσαν αναρίθμητα πλήθη. Γι' αυτό ίσως και ο ίδιος αποκαλείται βασιλιάς, όχι μόνο εξαιτίας του πλήθους, αλλά και διότι έμελλε ο βασιλιάς της δόξης να ανατείλει από τη δική του φυλή. «Πάνω στην Ιδουμαία θα ρίξω το υπόδημά μου». Ιδουμαία είναι η οικουμένη, υπόδημα είναι η σάρκωση του Χριστού. «Σε εμένα οι αλλόφυλοι υποτάχθηκαν».