Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 107:14

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐν τῷ Θεῷ ποιήσωμεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὥσπερ οὖν ἀπὸ προσώπου τοῦ ὀλοθρευτοῦ διέφυγόν ποτε οἱ ἐν Αἰγύπτῳ τὰς πληγὰς, χρήσαντες τῷ σημείῳ τοῦ αἵματος, τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς ἀποτροπιασμὸν τοῦ πολεμίου καὶ ἐχθροῦ τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν, τοῦ τοξεύειν καὶ καταβάλλειν αὐτὰς ἐπὶ τὴν τῆς εἰδωλολατρείας πλάνην εἰωθότος, δέδοται τὸ λεγόμενον ἐνταῦθα σημεῖον τοῖς φοβουμένοις τὸν Κύριον. «Ὅπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου, σῶσον τῇ δεξιᾷ σου, καὶ ἐπάκουσόν μου.» Ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα μέχρι τοῦ τέλους καὶ ὁ ρζʹ περιέχει ψαλμός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όπως, λοιπόν, ξέφυγαν κάποτε τις πληγές στην Αίγυπτο από το πρόσωπο του ολοθρευτή, χρησιμοποιώντας το σημείο του αίματος, με τον ίδιο τρόπο, για την αποτροπή του πολεμίου και εχθρού των ανθρώπινων ψυχών, ο οποίος συνηθίζει να τις τοξεύει και να τις καταρρίπτει στην πλάνη της ειδωλολατρίας, έχει δοθεί το αναφερόμενο εδώ σημείο σε εκείνους που φοβούνται τον Κύριο. «Για να λυτρωθούν οι αγαπητοί σου, σώσε με τη δεξιά σου, και εισάκουσέ με.» Αυτά και τα όσα τα ακολουθούν μέχρι το τέλος τα περιέχει και ο ρζʹ ψαλμός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ψαλμοὺς 101-107
Πλὴν καὶ τότε τῇ σῇ δυνάμει ἄλλων ἀποβληθέντων, ἡμεῖς τῆς μακαρίας μερίδος ἐσόμεθα διὰ σοῦ δυναμούμενοι. Διὸ καὶ ἐπήνεγκε· Καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεὸς, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν; Ὁ δὲ Σύμμαχος· Καὶ μὴ προελθὼν Θεὸς ἐν ταῖς στρατεύσεσιν ἡμῶν; Οὐ γὰρ ἡττήθημεν πώποτέ σου στρατηγοῦντος καὶ τῆς φάλαγγος ἡγουμένου. Δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως, Κύριε· καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου. Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν. Παῦσον τοίνυν τὰ λυπηρὰ, καὶ τὴν σὴν ῥοπὴν ὄρεξον· οὐδαμόθεν γὰρ ἄλλοθεν τούτου τυχεῖν δυνατόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όμως και τότε, όταν με τη δική σου δύναμη θα έχουν αποβληθεί άλλοι, εμείς θα ανήκουμε στη μακάρια μερίδα, ενδυναμωνόμενοι από εσένα. Γι' αυτό και πρόσθεσε: «Και δεν θα εκστρατεύσεις, ω Θεέ, μαζί με τις δυνάμεις μας;». Ο δε Σύμμαχος αναφέρει: «Και δεν θα προπορευθείς, Θεέ, με τα στρατεύματά μας;». Διότι ποτέ δεν ηττηθήκαμε όταν εσύ ήσουν στρατηγός και οδηγούσες την παράταξη. «Δώσε μας βοήθεια από τη θλίψη, Κύριε· διότι μάταιη είναι η σωτηρία που προέρχεται από τον άνθρωπο. Με τον Θεό θα κατορθώσουμε σπουδαία έργα, και αυτός θα εξουδενώσει τους εχθρούς μας». Σταμάτησε, λοιπόν, τα λυπηρά και πρόσφερέ μας τη δική σου συνδρομή· διότι από πουθενά αλλού δεν είναι δυνατόν να επιτύχουμε κάτι τέτοιο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Αὕτη ἡ καλὴ πραγματεία, αὕτη ἡ μακαρίστη συναλλαγή, μικροῖς ἀγῶσι καὶ πόνοις ὠνήσασθαι τὰ αἰώνια καὶ ἀτελεύτητα. Μιμησώμεθα οὖν αὐτοὺς καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί· μίξωμεν τὸ αἷμα ἡμῶν μετὰ τοῦ αἵματος τοῦ ἁγίου, δυνατὸν γάρ· οὔτε γὰρ ἡ φύσις παρήλλακται οὔτε ἠλλοίωται ὁ λέγων· «Ἴδετε, ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι.» Ἐξ ἴσου πάντας φιλεῖ, ὑπὲρ πάντων ἀπέθανε, πᾶσι πρόκειται τρυφὴ ἀδαπάνητος, πάντων ἐρᾷ τῆς σωτηρίας, καὶ πλοῦτος αὐτῷ τοῦτο· «Πλουτῶν γὰρ, φησὶν, ἐπὶ πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν.» Οὐκοῦν ἐπικαλεσώμεθα αὐτὸν ἐν τοῖς φθάσασι, καὶ «Αὐτὸς δώσει δύναμιν καὶ κραταίωσιν» ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν· περιασπασώμεθα αὐτόν, «Καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν» ὁρωμένους τε καὶ ἀοράτους· ὑπομείνωμεν αὐτόν, καὶ αὐτὸς στεφανώσει ἡμᾶς εἰς ἡμέραν ἐξαναστάσεως τῶν νεκρῶν, εἰς ἡμέραν ἐπιφανείας αὐτοῦ· εἰς ἣν καὶ ἀξιωθείημεν ἀκαταγνώστως φθάσαι καὶ παραστῆναι τῷ βήματι αὐτοῦ ἀκατακρίτως, διδόντες ἀπολογίαν ἀγαθήν, ἐν αὐτῷ Χριστῷ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτή είναι η καλή πραγματεία, αυτή είναι η μακάρια συναλλαγή, με μικρούς αγώνες και κόπους να αγοράσουμε τα αιώνια και ατελεύτητα. Ας τους μιμηθούμε λοιπόν και εμείς, αδελφοί. Ας ενώσουμε το αίμα μας με το αίμα του αγίου, διότι είναι δυνατόν. Διότι ούτε η φύση έχει παραλλαχθεί, ούτε έχει αλλοιωθεί αυτός που λέει: «Ιδέτε, ιδέτε ότι εγώ είμαι και δεν έχω αλλοιωθεί». Εξίσου αγαπά όλους, υπέρ όλων πέθανε, σε όλους προσφέρεται ως αδαπάνητη τρυφή, όλων ποθεί τη σωτηρία, και αυτό είναι ο πλούτος του. Διότι «είναι πλούσιος», λέγει, «προς όλους όσους τον επικαλούνται». Ας τον επικαλεστούμε, λοιπόν, σε όσα έχουν συμβεί, και «Αυτός θα δώσει δύναμη και κραταίωση» στις ψυχές μας. Ας τον περιπτυχθούμε, «και αυτός θα εξουθενώσει τους εχθρούς μας» ορατούς και αόρατους. Ας τον υπομείνουμε, και αυτός θα μας στεφανώσει κατά την ημέρα της αναστάσεως των νεκρών, κατά την ημέρα της επιφανείας του. Σε αυτήν είθε και εμείς να αξιωθούμε να φτάσουμε ακατάγνωστα και να παραστούμε στο βήμα του ακατάκριτα, δίνοντας καλή απολογία, εν αυτώ τω Χριστώ τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Παχώμιος ὁ Μέγας Βίος τοῦ ἁγίου Παχωμίου
Ὁ δὲ θεῖος Παχώμιος, ἐν ταύτῃ τῇ μονῇ εὐκτήριον ἀνεγείρας οἶκον καὶ τοῦτον φιλοπόνως κατακοσμήσας, ἐτέρφθη τοῦ ἔργου· καὶ μὴ θέλων ὑπὸ μηδεμιᾶς δεδέσθαι τῶν παρόντων ἐπιθυμίας μηδὲ ὑπὸ τῆς τῶν ὀφθαλμῶν θέας ἁλίσκεσθαι, ἔτι νεαροῦ ὄντος τοῦ ἔργου, σχοίνους ἐξαρτήσας ἐφ’ ἕνα τῶν στύλων, ἐκέλευσε τοὺς μοναχοὺς μετὰ πάσης ἰσχύος ἕλκειν τοῖς καλῳδίοις, ἕως διάστροφον τὸ ἔργον καὶ ἀπρεπὲς ἀποδείξωσι. Τῶν δὲ μοναχῶν ἐπὶ τούτῳ διαπορουμένων, ὁ θεῖος Παχώμιος· «Βλέπετε, ἔφη, μὴ ἐπὶ φιλοκαλίᾳ τῶν ἔργων ὑμῶν φιλονικήσητε, ἀλλ’ εὔχεσθε ἄσυλον ἡμῶν ἀπὸ τούτων διαμένειν τὸν λογισμόν, μήπως πρὸς τὴν τούτων τέρψιν ὁ νοῦς ὀλισθήσας θήραμα γένηται τοῦ ἐχθροῦ· πολλαὶ γὰρ αἱ μεθοδεῖαι τῶν ὑπεναντίων. Διὸ ἐν τῷ θεῷ ποιήσομεν τὴν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν.» Ὑπολαβὼν δέ τις τῶν ἀδελφῶν· «Διατί, ὦ πάτερ, ἔφη, πρὸ μὲν τῆς ἐπιστασίας τοῦ ἐνοχλοῦντος ἡμῖν πονηροῦ δαίμονος, ἀκέραιον ἔχοντες τὸ τῆς διανοίας φρόνημα, περὶ ἐγκρατείας καὶ σωφροσύνης καὶ τῶν λοιπῶν ἀρετῶν φιλοσοφεῖν βουλόμεθα, ἐπὰν δὲ ἡττηθῶμεν ἢ ὑπὸ θυμοῦ ἢ ὀργῆς ἢ γαστριμαργίας ἢ κενοδοξίας ἢ τῶν λοιπῶν παθῶν, οὐκέτι περὶ τούτων μνημονεύομεν;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε θείος Παχώμιος, αφού ανήγειρε ευκτήριο οίκο σε αυτή τη μονή και τον διακόσμησε με φιλοπονία, ευφράνθηκε από το έργο. Και επειδή δεν ήθελε να δεσμεύεται από καμία επιθυμία των παρόντων πραγμάτων, ούτε να αιχμαλωτίζεται από το θέαμα των ματιών, ενώ το έργο ήταν ακόμη πρόσφατο, έδεσε σχοινιά σε έναν από τους στύλους και διέταξε τους μοναχούς να τραβούν τα σχοινιά με όλη τους τη δύναμη, μέχρι να καταστήσουν το έργο στραβό και άσχημο. Καθώς οι μοναχοί απορούσαν για αυτό, ο θείος Παχώμιος είπε: «Προσέχετε να μην υπερηφανεύεστε για την ωραιότητα των έργων σας, αλλά να εύχεστε να παραμένει ο λογισμός μας απρόσβλητος από αυτά, μήπως ο νους, γλιστρώντας προς την τέρψη τους, γίνει θήραμα του εχθρού. Διότι είναι πολλές οι μεθοδείες των εχθρών. Γι' αυτό με τη βοήθεια του Θεού θα δείξουμε δύναμη, και αυτός θα εξουθενώσει τους εχθρούς μας». Τότε, παίρνοντας τον λόγο κάποιος από τους αδελφούς, είπε: «Γιατί, ω πάτερ, πριν από την επίθεση του πονηρού δαίμονα που μας ενοχλεί, έχοντας ακέραιο το φρόνημα της διάνοιας, θέλουμε να φιλοσοφούμε περί εγκράτειας και σωφροσύνης και των υπόλοιπων αρετών, αλλά όταν νικηθούμε είτε από θυμό είτε από οργή είτε από γαστριμαργία είτε από κενοδοξία είτε από τα υπόλοιπα πάθη, δεν τα θυμόμαστε πλέον αυτά;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Παχώμιος ὁ Μέγας Βίος Παχωμίου (δεύτερος)
Οὕτως καθ’ ἑκάστην μονὴν παραγινόμενος ὠφέλει αὐτοὺς καὶ καθήμενος τὰς ἁγίας αὐτοῖς ἐξηγεῖτο γραφὰς καὶ παρεκάλει πρῶτον μὲν ἀμέμπτους εἶναι, εἰδέναι δὲ καὶ μὴ ἀγνοεῖν τὴν πανουργίαν τῶν ἐχθρῶν, ἀντικεῖσθαι δὲ αὐτοῖς τῇ δυνάμει τοῦ ἁγίου πνεύματος καὶ συνεχῶς λέγειν· «Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν.» 47. Τῶν οὖν ἀδελφῶν τις ἠρώτα αὐτόν· «Τί δήποτε πρὸ μὲν τῆς ἐπιστασίας τοῦ ἐνοχλοῦντος δαίμονος, σῶον ἔχοντες τὸ τῆς διανοίας φρόνημα, περὶ ἐγκρατείας καὶ ταπεινοφροσύνης καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν φιλοσοφοῦμεν· καιροῦ δὲ καλοῦντος ὥστε ἔργῳ τὰ φιλοσοφούμενα ἐπιδείξασθαι, οἷον μακροθυμίαν ἐν καιρῷ τοῦ θυμοῦ, ἀμνησικακίαν ἐν καιρῷ τῆς ὀργῆς, ἀκενόδοξον φρόνημα ἐπαίνου προκειμένου, καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλά, οὐκ ἰσχύομεν;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι, φτάνοντας σε κάθε μονή, τους ωφελούσε και καθισμένος τους εξηγούσε τις άγιες γραφές, και τους προέτρεπε πρώτον μεν να είναι άμεμπτοι, έπειτα να γνωρίζουν και να μην αγνοούν την πανουργία των εχθρών, να τους αντιστέκονται με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος και να λένε συνεχώς: «Με τον Θεό θα δείξουμε δύναμη, και αυτός θα εξουδενώσει τους εχθρούς μας.» 47. Κάποιος λοιπόν από τους αδελφούς τον ρώτησε: «Γιατί άραγε, πριν από την επίθεση του δαίμονα που μας ενοχλεί, έχοντας σώο το φρόνημα της διάνοιας, φιλοσοφούμε περί εγκρατείας και ταπεινοφροσύνης και των άλλων αρετών· όταν όμως έρχεται η ώρα για να επιδείξουμε με έργα αυτά για τα οποία φιλοσοφούμε, όπως μακροθυμία την ώρα του θυμού, αμνησικακία την ώρα της οργής, ακενόδοξο φρόνημα όταν δεχόμαστε επαίνους, και άλλα πολλά τέτοια, δεν έχουμε τη δύναμη;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες