Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 108:19

Και εισήλθε σαν νερό στα έγκατά του. Διότι τα κακά που τον κατακλύζουν δεν τον περιβάλλουν μόνο εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά. Και σαν λάδι στα οστά του. Διότι αυτό διατηρεί μόνιμη την υγρασία. Ομιλεί δε για ορμή κακών, όπου το μεν νερό δηλώνει τη σφοδρότητα, το δε λάδι τη μονιμότητα. Από αυτά, αναφέρει, ας καλυφθεί σαν με ένδυμα, και ας περισφιχθεί σαν με ζώνη.

Και αγάπησε την κατάρα, και αυτή θα έρθει σε αυτόν· και δεν θέλησε την ευλογία, και αυτή θα απομακρυνθεί από αυτόν. Και ντύθηκε την κατάρα σαν ένδυμα, και εισήλθε σαν νερό στα σωθικά του, και σαν λάδι στα οστά του. Ας του γίνει σαν ένδυμα με το οποίο περιβάλλεται, και σαν ζώνη την οποία πάντοτε ζώνεται. Αυτή είναι η ανταπόδοση από τον Κύριο σε εκείνους που με διαβάλλουν, και σε εκείνους που λαλούν πονηρά εναντίον της ψυχής μου. Επειδή η προφητεία λέει προς το πρόσωπο του Σωτήρα: «Εκείνοι που σε ευλογούν είναι ευλογημένοι, και εκείνοι που σε καταρώνται είναι καταραμένοι», το πώς, αφενός, όσοι σε όλη την οικουμένη επιγνώρισαν τον Θεό μέσω αυτού και πίστεψαν σε αυτόν, αξιώνονται την ευλογία του Θεού, ώστε να πληθύνονται, να αυξάνονται και η Εκκλησία του Χριστού να γεμίζει τα σύμπαντα, είναι ολοφάνερο σε όλους· και το πώς, αφετέρου, οι Ιουδαίοι που τον καταρώνται και τον βλασφημούν καθημερινά, επισύρουν στους εαυτούς τους την κατάρα του Θεού, είναι και αυτό φανερό από το γεγονός ότι δεν σήκωσαν κεφάλι, ούτε ανέκαμψαν από τα χρόνια της επιβουλής εναντίον του Σωτήρα μας.

"Αντί αυτών"· Αλλά παρέδιδε στον θάνατο τον Διδάσκαλο και δεν θυμήθηκε πώς τον εξέλεξε. "Και κατεδίωξε"· Τον Χριστό, ο οποίος εκούσια έγινε φτωχός και παρομοίως, επειδή το θέλησε, αποδέχθηκε εκούσια την πενία. "Και τον κατανενυγμένο"· Τον Χριστό, ο οποίος συνετρίβη για τον άνθρωπο, για να τον σώσει· ο Ιούδας όμως τον παρέδωσε στον θάνατο. "Και αγάπησε"· Ποιαν; Αυτήν που λέει: αλίμονο σε αυτούς, διότι αποσκίρτησαν από εμένα. "Και δεν θέλησε"· Διότι μίσησε την ευλογία της αποστολικής ιδιότητας και της μαθητείας και αποβλήθηκε από αυτήν. "Και ενδύθηκε"· Δηλαδή, δέχθηκε την κατάρα σε όλο του το σώμα· όχι μόνο τον περιέβαλε εξωτερικά η κατάρα, αλλά τον γέμισε και εσωτερικά σαν νερό. "Και σαν λάδι"· Δηλαδή όχι μόνο περιέβαλε τις σάρκες του και τα σπλάγχνα του, αλλά πότισε και τα οστά του και από παντού τον κυρίευσε η κατάρα. "Ας γίνει"· Δηλαδή ώστε να τον περιβάλλει η κατάρα αδιάλειπτα, επειδή την αγάπησε ως προδότης. "Και σαν"· Για να μην τον περιβάλλει απλώς, αλλά και να σφίγγεται από την κατάρα. "Αυτό το έργο"· Με αυτά τα κακά, λέει, σφίγγονται όσοι επιχειρούν να πολεμούν ή (και) να βλασφημούν τον Θεό [τον πιστό λαό από την καταδυναστεία του διαβόλου]. "Και αυτών που λαλούν"· Ο λόγος αναφέρεται στους Ιουδαίους· διότι αυτοί μίλησαν πονηρά εναντίον του Χριστού και της θεότητάς Του. "Και εσύ, Κύριε"· Ο Υιός φωνάζει προς τον Πατέρα, επιβεβαιώνοντας την ενανθρώπηση.

βʹ. Επειδή έκανε μνεία των δεσμών του, επιτρέπει να πει κάτι και ο Τυχικός εκ μέρους του. Διότι, όσα μεν αφορούσαν τα δόγματα και την παράκληση, αυτά τα εξέθετε μέσω της Επιστολής· όσα όμως αποτελούσαν απλή ανακοίνωση ειδήσεων, αυτά τα ανέθετε σε εκείνον που κόμιζε την Επιστολή. Γι' αυτό και πρόσθεσε: «Για να γνωρίσετε τα σχετικά με εμάς», δηλαδή, «Για να μάθετε». Αυτό φανέρωνε τόσο τη δική του αγάπη προς αυτούς, όσο και τη δική τους αγάπη προς αυτόν. «Τον οποίο έστειλα», λέει, «σε εσάς γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, για να πληροφορηθείτε τα σχετικά με εμάς, και για να παρηγορήσει τις καρδιές σας». Δεν το λέει αυτό απλώς, αλλά αφού προηγουμένως είπε: «Αφού ενδυθείτε και περιζωστείτε», το οποίο αποτελεί τεκμήριο του να προσέρχεται κανείς πάντοτε και αδιαλείπτως. Διότι άκουσε τον Προφήτη που λέει: «Ας γίνει σε αυτόν σαν ένδυμα που περιβάλλεται, και σαν ζώνη με την οποία ζώνεται διαπαντός».

Ας του γίνει σαν ένδυμα με το οποίο περιβάλλεται, και σαν ζώνη με την οποία διαρκώς ζώνεται. Το λέει δε αυτό, καταδεικνύοντας την άφατη οργή του Θεού, η οποία πρόκειται να επέλθει στους τοιούτους ανθρώπους. Αυτό που εννοεί είναι το εξής: Τόσο πολύ θα τους κυριεύσουν τα δεινά, ώστε να μην υπάρξει καμία απολύτως μεταβολή· αλλά θα στερεωθούν βαθιά μέσα τους και θα παραμείνουν σταθερά.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά «και να εκδιωχθούν από τις κατοικίες τους». Και δικαίως καταδικάστηκαν να επαιτούν, και όλα τα υπάρχοντά τους τα άρπαξαν ξένοι και δανειστές, «και να μη βρεθεί κανείς να τον βοηθήσει, ούτε κάποιος να σπλαχνιστεί τα ορφανά του». «Τα παιδιά του να οδηγηθούν σε εξολόθρευση και σε μία γενιά να εξαλειφθεί το όνομά του». Διότι τέτοιου μεγέθους αποδείχθηκε η αμαρτία του προδότη Ιούδα, ώστε δεν κατέστρεψε ολοσχερώς μόνο τον ίδιο, αλλά μαζί και τη γυναίκα του, τα παιδιά του, την οικία του και τα υπάρχοντά του. Και όχι μόνο αυτούς, αλλά και εκείνους που τον γέννησαν. «Ας μνημονευθεί», λέει, «η ανομία των πατέρων του ενώπιον του Κυρίου, και η αμαρτία της μητέρας του να μην εξαλειφθεί». Ίσως επειδή, ως αίτιοι ενός πονηρού καρπού, καταστρέφονται μαζί και οι ρίζες με τον καρπό. «Και επειδή δεν θέλησε την ευλογία, ντύθηκε την κατάρα σαν ένδυμα, και αυτή εισήλθε σαν νερό στα σωθικά του, σαν λάδι στα οστά του». «Και σαν ένδυμα και σαν ζώνη του». Έτσι αυτήν την φοβερή κατάρα «ντύθηκε και ζώστηκε», και η αιτία είναι ασυγχώρητη και πάρα πολύ μεγάλη. «Επειδή», λέει, «δεν θυμήθηκε να δείξει έλεος και καταδίωξε άνθρωπο πένητα και φτωχό και συντετριμμένο στην καρδιά, για να τον θανατώσει».