Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 108:26

Και εγώ έγινα όνειδος σε αυτούς· με είδαν και κούνησαν τα κεφάλια τους. Βοήθησέ με, Κύριε ο Θεός μου, και σώσε με σύμφωνα με το έλεός σου. Και ας γνωρίσουν ότι αυτή είναι η χείρα σου, και εσύ, Κύριε, την έκανες. Κατά την εκ νεκρών ανάσταση έγινε γνωστή η χείρα του Θεού, δηλαδή ο μονογενής του Λόγος, και εκείνος που μέχρι τότε παρέμενε άγνωστος στους πολλούς, φανερώθηκε, καθώς ο ίδιος εκουσίως υπέμεινε τον σταυρό, καταφρονώντας την αισχύνη, και ο ίδιος ανέστησε το δικό του σώμα, όντας η δεξιά και η δύναμη του Πατρός.

«ότι πτωχός»: Ο Χριστός τα κραυγάζει αυτά εκ προσώπου του Αδάμ. «καί ἡ καρδία»: Διότι εσωτερικά η καρδιά του Αδάμ είχε σαπίσει από την αμαρτία και βίωνε όχι μικρό χειμώνα και ταραχή. «ὡσεὶ σκιά»: Διότι σαν σκιά κειτόταν (έπεσε) ο Αδάμ εξαιτίας της παραβάσεως. «ἐξετινάχθην»: Διότι, όπως κάποιος τινάζει ακρίδες από έναν φράχτη, έτσι οι δαίμονες αποτίναξαν (εκτίναξαν) τον άνθρωπο από την αλήθεια. «τὰ γόνατα»: Διότι νήστευε από τον μυστικό άρτο για πολύ χρόνο και έτσι ασθενούσε, μην έχοντας δύναμη. «καὶ ἡ σάρξ»: Διότι δεν είχε ακόμη αλειφθεί με το χρίσμα του βαπτίσματος και η σάρκα του ανθρώπου ήταν εντελώς αφανισμένη (είχε δυσσωδήσει). «καὶ ἐγώ»: Ο Αδάμ απέναντι στους δαίμονες, ο Χριστός απέναντι στους Ιουδαίους· διότι τον είχαν ως περίγελο. «εἴδοσάν με»: Όταν οι Ιουδαίοι έβλεπαν [τον Χριστό] κρεμασμένο πάνω στον σταυρό, κουνούσαν τα κεφάλια τους χλευάζοντας και απειλώντας. «βοήθησόν μοι»: Αυτά τα κραυγάζει ο Χριστός εκ προσώπου του Αδάμ, βεβαιώνοντας την ενανθρώπηση. «καὶ γνώτωσαν»: Ας μάθουν, λέει, οι δαίμονες, ότι ο άνθρωπος σώθηκε με τη δεξιά του Θεού. «καὶ σύ»: Ας μάθουν όλα τα έθνη, ότι ενανθρώπησες με το θέλημά σου, για να σώσεις τον άνθρωπο. «καταράσονται»: Οι δαίμονες, λέει, περιφρονούν τον άνθρωπο, ενώ ο Θεός τον ευλόγησε. «οἱ ἐπανιστανόμενοι»: Όσοι Ιουδαίοι ξεσηκώθηκαν εναντίον του Χριστού, όταν είδαν τη δύναμή Του, καταντροπιάστηκαν σφόδρα. «ὁ δὲ δοῦλός σου»: Ο άνθρωπος· διότι ευφράνθηκε για τη σωτηρία που του δωρήθηκε.

Και αυτοί που περνούσαν από εκεί τον βλασφημούσαν, κουνώντας τα κεφάλια τους και λέγοντας: Ουά, εσύ που γκρεμίζεις τον ναό του Θεού και σε τρεις ημέρες τον οικοδομείς, σώσε τον εαυτό σου. Αν είσαι Υιός του Θεού, κατέβα από τον σταυρό, για να δούμε και να πιστέψουμε. «Βοήθησέ με, Κύριε, ο Θεός μου». Θεωρεί δική του βοήθεια και σωτηρία τη δική μας, καθώς έγινε μεσίτης μας και αρχιερέας προς τον Πατέρα· γι' αυτό αποκαλεί τον Πατέρα και δικό του Κύριο και Θεό, πράγμα που αρμόζει στα δικά μας πρόσωπα. Αυτό άλλωστε είναι ίδιον του μεσίτη και του αρχιερέα, να αναλαμβάνει τα πρόσωπα εκείνων υπέρ των οποίων ιερουργεί και μεσιτεύει. «Και ας γνωρίσουν ότι αυτή είναι η δική σου χείρα». Και για ποια χείρα μιλάει; Είναι φανερό ότι με τη λέξη χείρα εννοεί εδώ την οικονομία του σταυρού και της ανάστασης. Επειδή δηλαδή τα μεγάλα από τα θαύματα συνηθίζεται να ονομάζονται δάχτυλο του Θεού, αναγκαστικά, σε σύγκριση με τα προειπωθέντα, επειδή το θαύμα του σταυρού και της ανάστασης υπήρξε το μέγιστο, το ονομάζει χείρα. Αυτό ακριβώς θέλει να γνωρίσουν οι άνθρωποι, και ότι αυτός την έκανε· τουτέστιν, ότι με τη δική του γνώμη και ευδοκία έχει πραχθεί, ώστε, μαθαίνοντας τη συμφωνία Πατρός και Υιού, να εκπαιδευτούν στο μυστήριο της θεογνωσίας. «Αυτοί θα καταραστούν». Κατάρα εδώ ονομάζει τον σταυρό, επειδή στον νόμο ήταν γραμμένο: Επικατάρατος είναι καθένας που κρεμιέται πάνω σε ξύλο.

Βλέπεις τι είδους όπλα ετοιμάζει απέναντι στις επιβουλές και στην κακομεταχείριση που υφίσταται; «Και εγώ έγινα γι' αυτούς ονειδισμός· με είδαν και κούνησαν τα κεφάλια τους». Τέτοια είναι τα φρονήματα των πονηρών· όχι μόνο δεν υποχωρούν, όταν βλέπουν τον δίκαιο να αυξάνει την ευλάβειά του, αλλά επιπλέον τον ονειδίζουν, τον χλευάζουν και τον καταπατούν. Τι κάνει, λοιπόν, αυτός; Καταφεύγει στην ακατανίκητη συμμαχία, στην ακαταμάχητη βοήθεια, λέγοντας: «Βοήθησέ με, Κύριε ο Θεός μου, και σώσε με σύμφωνα με το έλεός σου. Και ας γνωρίσουν ότι αυτή είναι η δική σου χείρα, και εσύ, Κύριε, το έπραξες».