Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 109:6

Θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη, θα γεμίσει τον τόπο με πτώματα. Τιμωρώντας, λέει, τα έθνη των ακαθάρτων δαιμόνων κατά τον καιρό της κρίσεως, θα τα αποδείξει γεμάτα από πτώματα, δηλαδή από την τιμωρία στα κατώτερα μέρη της γης. Θα συντρίψει τα κεφάλια πολλών πάνω στη γη. Αυτό είναι όμοιο με εκείνο που ειπώθηκε από τον Ίδιο μέσω του Ησαΐα: «Και κατέβασα το αίμα τους στη γη».

Ορκίστηκε ο Κύριος και δεν θα μεταμεληθεί: Εσύ είσαι ιερέας εις τον αιώνα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ. Ο Κύριος εκ δεξιών σου συνέτριψε βασιλιάδες την ημέρα της οργής του. Θα κρίνει τα έθνη, θα γεμίσει τον τόπο πτώματα, θα συντρίψει κεφάλια πάνω στη γη. Θα πιει από χείμαρρο καθ' οδόν, γι' αυτό θα υψώσει το κεφάλι του.

Ο Κύριος ήταν εκ δεξιών του Μελχισεδέκ, γι' αυτό και συνέτριψε τους βασιλείς των εθνών, όπως η θεότητα ήταν εκ δεξιών του Χριστού, όταν συνέτριψε τα βασίλεια του άδη. Κρινεῖ (Θα κρίνει): Διότι κατά την έλευση του Χριστού τα έθνη διαχωρίστηκαν με την εκλογή της πίστεως και Εκείνος ολοκλήρωσε την πτώση των δαιμόνων. Συνθλάσει (Θα συνθλάσει): Τις κεφαλές των δαιμόνων, για τις οποίες έχει ειπωθεί: «εσύ συνέτριψας τις κεφαλές των δρακόντων», επειδή είναι πολλοί και βρίσκονται παντού (των δρακόντων πάνω στο νερό, πάρα πολλοί και παντού). Ἐκ χειμάρρου (Από τον χείμαρρο): Ο λόγος υπέδειξε ότι ο Κύριος, επειδή είχε κοπιάσει, ζητούσε νερό από τη Σαμαρείτιδα, καθώς από την οδοιπορία καθόταν στην πηγή. Ονομάζει δε «χείμαρρο», διότι πολλοί χείμαρροι αμαρτιών κατέκλυζαν τη γυναίκα. Διὰ τοῦτο (Γι' αυτό): Αναφέρεται στον άνθρωπο· διότι κεφαλή του ανδρός είναι ο Χριστός. Και τον ύψωσε πάνω στον σταυρό και τον ανέβασε στους ουρανούς.

«Από τη Σιών», λέει. Διότι εκεί ο Μονογενής θυσίασε τον εαυτό Του· εκεί έδωσε την αρχή στο πάθος· εκεί παραδόθηκαν από Αυτόν τα μυστήρια εις ανάμνησιν του πάθους. «Μαζί σου είναι η αρχή την ημέρα της δυνάμεώς σου.» Εδώ αποκαλεί αρχή τον σταυρό του Χριστού, διότι μέσω αυτού ηττήθηκε αυτός που εξουσίαζε και βασίλευε στην οικουμένη· και ημέρα της δυνάμεώς Του ονομάζει ευλόγως την ημέρα του σταυρού· και τούτο εξαιτίας των σημείων που συνέβησαν κατ' αυτήν, δηλαδή τον σεισμό της γης, την απόκρυψη του ήλιου, και το σκοτάδι από την έκτη έως την ενάτη ώρα· έπειτα διότι σε αυτήν επισκιάστηκε η αμαρτία και κατατροπώθηκε ο διάβολος. Κατά την ημέρα αυτήν, λοιπόν, είχε μαζί Του την αρχή, δηλαδή τον σταυρό, όχι μόνο επειδή καρφώθηκε σε αυτόν, αλλά και επειδή τον βάσταξε στους ώμους Του. Διότι αυτό ακριβώς εξέθεσε σαφέστερα ο Ησαΐας λέγοντας: Του οποίου η αρχή βρίσκεται επάνω στον ώμο του. «Ο Κύριος στα δεξιά σου.» Βλέπεις ότι το «Κάθου εκ δεξιών μου» δεν δηλώνει κάποιον συγκεκριμένο τόπο, αλλά την ένωση του Υιού με τον Πατέρα, και την κατ' όλα ισότητα. Διότι εάν ο Υιός κάθεται στα δεξιά, πώς πάλι λέγεται ότι ο Πατέρας βρίσκεται στα δεξιά Του; Ο Οποίος κατά την ημέρα της οργής Του θα συντρίψει τους βασιλείς της γης, και τους άρχοντες που συγκεντρώθηκαν μαζί εναντίον του Κυρίου και εναντίον του Χριστού Του· εννοώντας τον Ηρώδη και τον Πιλάτο, τον Άννα και τον Καϊάφα, και τους βασιλείς που ήταν μαζί τους. «Θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη.»

Δεν είπε, «Θα κρίνει τα έθνη», αλλά, «Θα κρίνει (δηλαδή θα κατακρίνει) ανάμεσα στα έθνη», εννοώντας τον διάβολο· για τον οποίο ο ίδιος ο Κύριος, όταν επρόκειτο να σταυρωθεί, έλεγε στους αποστόλους: «Ότι ο άρχοντας του κόσμου τούτου έχει κριθεί». Τον κατέκρινε, λοιπόν, ελέγχοντας τη δύναμή του ανάμεσα στα έθνη· και γέμισε τον τόπο με τα πτώματα των δαιμόνων· διότι μαζί με αυτόν κατέβαλε και τη στρατιά του. Επειδή, αφού κατήλθε στη γη μέσω του δικού του θανάτου και κατήργησε τον θάνατο, συνέτριψε τις κεφαλές των νοητών δρακόντων.

Επειδή έθιξε το ζήτημα της θείας οικονομίας, στρέφει τον λόγο στη σάρκα που δέχεται τη βοήθεια. Διότι φαίνεται να αγωνιά και να ιδρώνει, και μάλιστα να ιδρώνει τόσο, ώστε να στάζουν θρόμβοι, και να ενισχύεται. Διότι τέτοια είναι η φύση της σάρκας. «Θα συντρίψει βασιλείς κατά την ημέρα της οργής του». Δεν θα έσφαλλε κανείς, εάν έλεγε ότι αυτό ισχύει και για τους παρόντες που εγείρονται κατά της Εκκλησίας, και για εκείνους που πρόκειται να λογοδοτήσουν για όσα αμάρτησαν και διέπραξαν με ασέβεια. «Θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη, θα γεμίσει πτώματα». Τι σημαίνει το «Θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη»; Θα δικάσει, λέγει, και θα καταδικάσει τους δαίμονες.

Και όλα αυτά που έλεγα σας τα λέω εν παρεκβάσει, για να πεισθείτε επιτέλους από εκείνο που έχει ειπωθεί εναντίον σας από τον Θεό: «Υιοί ασύνετοι είστε», και από το: «Γι' αυτό, ιδού, θα συνεχίσω να μεταθέτω τον λαό τούτο, και θα τους μεταθέσω, και θα αφαιρέσω τη σοφία των σοφών και θα αποκρύψω τη σύνεση των συνετών», ώστε να παύσετε να πλανάτε και τους εαυτούς σας και εκείνους που σας ακούνε, και να μαθαίνετε από εμάς που γίναμε σοφοί από τη χάρη του Χριστού. Είναι, λοιπόν, οι λόγοι αυτοί που λέχθηκαν μέσω του Δαβίδ οι εξής: Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: Κάθισε στα δεξιά μου, μέχρι να θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου. Ράβδο δυνάμεως θα σου εξαποστείλει ο Κύριος από τη Σιών· και κατακυρίευε στο μέσον των εχθρών σου. Μαζί σου είναι η εξουσία κατά την ημέρα της δυνάμεώς σου· μέσα στις λαμπρότητες των αγίων σου, από τη γαστέρα, προ του εωσφόρου, σε γέννησα. Ορκίστηκε ο Κύριος και δεν θα μεταμεληθεί: Εσύ είσαι ιερέας εις τον αιώνα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ. Ο Κύριος εκ δεξιών σου συνέθλιψε βασιλείς κατά την ημέρα της οργής του. Θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη, θα τα γεμίσει με πτώματα. Από χείμαρρο στον δρόμο θα πιει, γι' αυτό θα υψώσει κεφάλι.

Προς τον Υιό τον οποίο γέννησε ορκίστηκε λέγοντας: «Εσύ είσαι ιερέας εις τον αιώνα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ». Όχι κατά την τάξη του Ααρών, προσφέροντάς μου θυσίες ζώων, αλλά «κατά την τάξη του Μελχισεδέκ» με άρτο και οίνο, ως σύμβολα της δικής σου σάρκας και του δικού σου αίματος. «Ο Κύριος εκ δεξιών σου συνέτριψε βασιλιάδες κατά την ημέρα της οργής του», δηλαδή θεομίσητους βασιλιάδες και τυράννους. «Θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη, θα γεμίσει τον τόπο πτώματα, θα συντρίψει κεφάλια πολλών πάνω στη γη». Δηλαδή, αυτός για τον οποίο ειπώθηκε ότι γεννήθηκε προ του Εωσφόρου, «Από χείμαρρο θα πιει στον δρόμο», ως ένας από τους ανθρώπους, «και για αυτόν τον λόγο θα υψώσει κεφάλι». Δεν θα μειωθεί, λέει, η δόξα του μέσα στην ταπείνωσή του, αλλά θα υμνηθεί ακόμη περισσότερο και θα δοξαστεί.