Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 117:7

Να μη φοβάστε, λοιπόν, τους πειρασμούς που μας επιφέρει ο διάβολος, ακόμη κι αν είναι ποικίλοι, διότι είναι γραμμένο: «Υιέ μου, αν προσέρχεσαι για να δουλέψεις στον Κύριο, προετοίμασε την ψυχή σου για πειρασμούς». Και με την υπομονή της καρδιάς να αναμένεις τη βοήθεια του Θεού· διότι Εκείνος είναι μεγαλύτερος από τον διάβολο που σε πολεμά, καθώς λέγεται πολλές φορές: «Μεγαλύτερος είναι Αυτός που βρίσκεται μέσα μας, παρά εκείνος που βρίσκεται στον κόσμο»· και ο Ψαλμωδός λέει: «Δεν θα φοβηθώ τα κακά, διότι Εσύ είσαι μαζί μου». Και: «Ο Κύριος είναι το φως μου και ο Σωτήρας μου, ποιον θα φοβηθώ;» Και, «Αν παραταχθεί εναντίον μου στρατόπεδο, η καρδιά μου δεν θα φοβηθεί». Και, «Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και εγώ θα αντικρίσω άφοβα τους εχθρούς μου». Δεν πρέπει, λοιπόν, εκείνος που δουλεύει στον Κύριο να ολιγοπιστεί, νομίζοντας ότι ο Κύριος δεν τον υπερασπίζεται πάντοτε· διότι ο Ίδιος έχει πει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω». Και εφόσον έθεσες Αυτόν ως καταφύγιό σου, «δεν θα σε πλησιάσουν κακά, και μάστιγα δεν θα αγγίξει την κατοικία σου» και τα εξής. Γι' αυτό σας παρακαλώ, αδελφοί, να μην ενδώσουμε καθόλου στον πονηρό, ούτε να οδηγήσουμε στον θάνατο τους εαυτούς μας εξαιτίας οποιασδήποτε ηδονής, αλλά, έχοντας στον νου μας τα αγαθά που μας περιμένουν στους ουρανούς, ας τα περιφρονήσουμε όλα αυτά. Ας μη φανούμε, λοιπόν, περίγελος, εμείς που καυχηθήκαμε για εκείνους που προηγήθηκαν από εμάς.

Ο δε Αντώνιος, αφού ευχαρίστησε τον Κύριο και πήρε θάρρος απέναντί του, του είπε: «Είσαι λοιπόν πολύ αξιοκαταφρόνητος· διότι και μαύρος είσαι στον νου, και αδύναμος σαν παιδί. Δεν έχω πλέον καμία ανησυχία για σένα· διότι ο Κύριος είναι βοηθός μου, και εγώ θα δω την πτώση των εχθρών μου». Ακούγοντας αυτά εκείνος ο μαύρος, έφυγε αμέσως τρομαγμένος από τα λόγια του, φοβούμενος πλέον έστω και να πλησιάσει τον άνδρα.

«Εγώ είμαι αυτός που πολλές φορές σε ενόχλησε, και άλλες τόσες νικήθηκε από εσένα». Ο δε Αντώνιος, αφού ευχαρίστησε τον Κύριο και πήρε θάρρος εναντίον του, του λέει: «Είσαι λοιπόν πολύ αξιοκαταφρόνητος· διότι και σκοτεινός είσαι στον νου και είσαι αδύναμος σαν παιδί. Καμία ανησυχία δεν έχω πλέον για εσένα· "διότι ο Κύριος είναι βοηθός μου, και εγώ θα ατενίσω άφοβα τους εχθρούς μου"». Ακούγοντας αυτά ο σκοτεινός, αμέσως έφυγε, έχοντας τρομοκρατηθεί από τα λόγια αυτά και φοβούμενος έστω και να πλησιάσει πλέον τον άνδρα. Αυτός υπήρξε ο πρώτος άθλος του Αντωνίου εναντίον του διαβόλου· μάλλον δε του Σωτήρος ήταν και αυτό το κατόρθωμα στο πρόσωπο του Αντωνίου, Εκείνου δηλαδή που «κατέκρινε την αμαρτία στη σάρκα, ώστε το δικαίωμα του νόμου να εκπληρωθεί σε εμάς, οι οποίοι δεν περπατούμε σύμφωνα με τη σάρκα, αλλά σύμφωνα με το πνεύμα». Αλλά ούτε ο Αντώνιος, επειδή υπέκυψε ο δαίμονας, επαναπαύθηκε πλέον και παραμέλησε τον εαυτό του, ούτε ο εχθρός, επειδή ηττήθηκε, έπαψε να του στήνει ενέδρες. Διότι περιφερόταν πάλι σαν λιοντάρι, αναζητώντας κάποια αφορμή εναντίον του. Ο δε Αντώνιος, έχοντας μάθει από τις Γραφές ότι είναι πολλές οι μεθοδείες του εχθρού, επιδιδόταν εντατικά στην άσκηση, αναλογιζόμενος ότι, αν και ο εχθρός δεν μπόρεσε να εξαπατήσει την καρδιά του με τη σωματική ηδονή, θα προσπαθήσει οπωσδήποτε να του στήσει ενέδρα με άλλη μέθοδο· διότι ο δαίμονας είναι φιλαμαρτήμων. Γι' αυτό, όλο και περισσότερο καταπονούσε το σώμα του και το δουλαγωγούσε, μήπως, ενώ είχε νικήσει σε ορισμένα πράγματα, τελικά παρασυρθεί σε άλλα.

Μέσα από τη θλίψη επικαλέστηκα τον Κύριο, και με εισάκουσε βγάζοντάς με σε ευρυχωρία. Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ τι θα μου κάνει ο άνθρωπος. Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και εγώ θα αντικρίσω την πτώση των εχθρών μου. Είναι καλύτερο να εμπιστεύεται κανείς τον Κύριο, παρά να εμπιστεύεται άνθρωπο· είναι καλύτερο να ελπίζει κανείς στον Κύριο, παρά να ελπίζει σε άρχοντες. Όλα τα έθνη με περικύκλωσαν, και με το όνομα του Κυρίου τα απέκρουσα. Με περικύκλωσαν από παντού, και με το όνομα του Κυρίου τα απέκρουσα. Με περικύκλωσαν σαν τις μέλισσες την κηρήθρα, και φούντωσαν σαν τη φωτιά μέσα στα αγκάθια, και με το όνομα του Κυρίου τα απέκρουσα. Σπρώχτηκα βίαια για να πέσω, και ο Κύριος με συγκράτησε. Δύναμή μου και ύμνος μου είναι ο Κύριος, και έγινε η σωτηρία μου.

Αλληλούια: Εννοεί τον θεϊκό αίνο, την προκοπή και τη νίκη όσων προκόπτουν εν Χριστώ. Εξομολογείσθε: Δηλαδή, εφόσον υπάρχει τόσο μεγάλη αγαθότητα, εξομολογηθείτε άφοβα οι αμαρτωλοί. ότι εις τον αιώνα: Διότι το έλεος του Κυρίου είναι άφατο και ανεξιχνίαστο και παραμένει στους αιώνες των αιώνων. ειπάτω δη: Η εκκλησία, λέγει, ας υμνήσει την αγαθότητα του Θεού. ότι εις τον αιώνα: Διότι είναι αδύνατον να εκλείψει το έλεος του Θεού, αφού και εδώ ελεεί και στον μέλλοντα αιώνα. ειπάτω: Όσοι συγκαταλέγονται στην ιεροσύνη και η εκκλησία ας εξαγγείλουν την αγαθότητα του Θεού. ότι εις τον αιώνα: Επειδή είναι αιώνιος, ελεεί αιωνίως. ειπάτωσαν δη: Οι δίκαιοι και όλοι όσοι δουλεύουν εν αληθεία τον Θεό, ας εξαγγείλουν την αγαθότητα του Θεού. ότι εις τον αιώνα: Διότι παραμένει εις τον αιώνα και δεν θα εκλείψει. εκ θλίψεως: Ο πιστός λαός που προέρχεται από τα έθνη· διότι βρισκόταν σε μεγάλη θλίψη, όντας υπόδουλος στους δαίμονες και την ειδωλολατρία. και επήκουσεν: Καθώς διευρύνθηκε η πίστη, ο άνθρωπος βρέθηκε σε κατάσταση αίνου <βρέθηκε σε ανάπαυση>. κύριος: Εννοεί τον λαό των εθνών· διότι, αφότου σφραγίστηκαν με την πίστη, δεν πτοούνται πλέον από το φρύαγμα των ειδωλολατρικών λαών και των εθνικών. κύριος: Διότι, αφού σώθηκε ο άνθρωπος, δεν υπολογίζει πια τους δαίμονες, αλλά του είναι βδελυροί.

Σε αγαπά σφόδρα, και για τον λόγο αυτό, απομακρύνοντάς σε από τα πάντα, σε προσηλώνει στον εαυτό Του, και αποκόπτοντας τα πάντα, σε οδηγεί προς τον εαυτό Του, λέγοντας σχεδόν τούτο μέσα από όσα πράττει: Σε εμένα να έχεις τις ελπίδες σου και σε εμένα να στρέφεις την προσοχή σου αδιαλείπτως. Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και εγώ θα αντικρίσω άφοβα τους εχθρούς μου.

Γιατί λοιπόν καταπιάνεσαι με μάταια πράγματα, άθλιε; Διότι, αφότου κατάλαβα ότι αυτές οι μηχανορραφίες και τα φόβητρα προέρχονται από τη δική σου κακία, δεν έχω πλέον καμία ανησυχία για εσένα. Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και εγώ θα δω την πτώση των εχθρών μου, και θα σε πατήσω σαν την ασπίδα και τον βασιλίσκο με τους οποίους παρομοιάζεσαι, και θα σε καταπατήσω, εσένα το λιοντάρι και τον δράκοντα, ενδυναμωμένος από τη δύναμη του Χριστού. Ας ντροπιαστούν και ας καταντροπιαστούν όλοι οι εχθροί μου· ας στραφούν προς τα πίσω και ας καταισχυνθούν σφόδρα και τάχιστα.

Κοπιάσατε, το ομολογώ, ταλαιπωρηθήκατε στα προηγούμενα, υπομείνατε πολλά, διανύσατε αρκετούς δρόμους αγώνων, ντροπιάσατε τον δόλιο, αποκρούσατε πολέμους, αποδιώξατε τις εμπαθείς προσκολλήσεις, απογυμνωθήκατε ως προς τα του κόσμου, σταυρωθήκατε ως προς τις επιθυμίες, φυλάξατε τις εντολές, τηρήσατε την πατρική πίστη, σταθήκατε απτόητοι μπροστά στους ανθρώπινους φόβους, ετοιμάσατε τις καρδιές σας, από αγάπη για τον Κύριο, μέχρι και για θάνατο. Όλα τα δικά σας είναι ευπρόσδεκτα και αξιέπαινα και ευάρεστα, όλα είναι αγιασμένα, πολυπόθητα και ουράνια. Αλλά ας υπομείνουμε ακόμη πολύ λίγο, σας παρακαλώ, τιμιότατοι αδελφοί. Ας σταθούμε ακλόνητοι στην πίστη, ας σταθούμε απτόητοι στις επιθέσεις των πειρασμών, τόσο των αοράτων όσο και των ορατών. Ας μην περιπέσουμε σε ακηδία στον επίμονο αγώνα της ζωής μας. Ας μην ενδώσουμε στον καθημερινό πόλεμο του Βελίαρ. «Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και εγώ θα αντικρίσω κατά πρόσωπο τους εχθρούς μου», είναι γραμμένο. «Ο Κύριος είναι υπερασπιστής της ζωής μου, από ποιον θα δειλιάσω; Όταν πλησίασαν εναντίον μου οι κακοποιοί για να καταφάνε τις σάρκες μου, οι διώκτες και οι εχθροί μου, εκείνοι εξασθένησαν και έπεσαν», ενώ εμείς σηκωθήκαμε και ανορθωθήκαμε.