Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:114

Βοήθησέ με, και θα σωθώ. Διότι, αν και είπε, «βοηθός μου και αντιλήπτοράς μου είσαι εσύ», εντούτοις έχει ανάγκη από αδιάλειπτη βοήθεια. Επειδή, για όσο διάστημα βρισκόμαστε εδώ, το «θα σωθώ» δεν είναι ακόμη τέλειο· όταν όμως θα ζήσουμε μαζί με τους αγγέλους του Θεού, τότε πλέον και η μελέτη των δικαιωμάτων θα γίνεται πρόσωπο με πρόσωπο, όχι σύμφωνα με τη σκιά, αλλά σύμφωνα με την αλήθεια.

Εξαπέστειλε τον Λόγο του και τους θεράπευσε, και τους λύτρωσε από τη φθορά τους. Η γη είναι πλήρης από το έλεος του Κυρίου. Με τον Λόγο του Κυρίου στερεώθηκαν οι ουρανοί. Βοηθός μου και προστάτης μου είσαι εσύ· και στον Λόγο σου στήριξα την ελπίδα μου.

Βοηθός μου και αντιλήπτοράς μου είσαι, Άχραντη. Δέξου τη δέηση του ανάξιου δούλου σου. Πιστεύω, Πάναγνη, ότι μπορείς να το πράξεις αυτό. Σώσε με, εσύ που είσαι η απλανής οδός όσων μετανοούν. Δείξε σε εμένα, τον ελεεινό και άθλιο περισσότερο από όλους, πιο θαυμαστά τα ελέη σου, εσύ που είσαι η ελπίδα, Δέσποινα Θεοτόκε. Διότι εσύ γνωρίζεις τους λογισμούς και τις πράξεις μου, καθώς και την ασθένεια της ταπεινής φύσης, και ενώπιόν σου παρουσιάζω την ψυχή μου μολυσμένη από πολλές αμαρτίες και άτοπους λογισμούς. Εσύ βλέπεις, Δέσποινά μου, τα έλκη των τραυμάτων μου και τις πονηρές σκέψεις.

Εμίσησα τους παρανόμους, τον δε νόμο σου αγάπησα. Βοηθός μου και αντιλήπτοράς μου είσαι εσύ, στους λόγους σου ήλπισα. Απομακρυνθείτε από εμένα, εσείς που εργάζεστε την πονηρία, και θα εξερευνήσω τις εντολές του Θεού μου. Αντιλαβού μου κατά το έλεός σου και δώσε μου ζωή, και μην με καταισχύνεις ως προς την προσδοκία μου. Με το να πει, «Απομακρυνθείτε από εμένα, εσείς που εργάζεστε την πονηρία», ακολούθως επικαλείται τον Θεό και για τον εξής λόγο: προκειμένου με τη δική Του δύναμη να αποδιωχθούν από την ψυχή του αυτοί που εργάζονται την πονηρία, ώστε, απαλλαγμένος από περισπασμούς, να επιτύχει την κατά Θεόν ζωή και τη σωτηρία, και να μην διαψευστεί στην προσδοκία του· και πάλι ζητά να λάβει βοήθεια για να διασωθεί. Βοήθησέ με, και θα σωθώ, και θα μελετώ τα δικαιώματά σου διαπαντός.

Έκλινα: Στερέωσα δηλαδή <την καρδιά μου> στο να πράττω πάντοτε τα δικαιώματα του Θεού, λέει ο πιστός άνθρωπος, διότι η ανταπόδοση είναι αιώνια. Παρανόμους: Διότι ο πιστός πρέπει να μισεί όλους όσους πράττουν αντίθετα προς τον νόμο· διότι έτσι τηρείται ο νόμος. Βοηθός μου: Φρουρούμενος με τη βοήθεια του Θεού, ο άνθρωπος τηρεί με ασφάλεια τους λόγους του Θεού. Εκκλίνατε: Ο λόγος απευθύνεται προς τους δαίμονες και τους κακοποιούς ανθρώπους, οι οποίοι πάντοτε αντιτίθενται στον πιστό. Αυτοί, λέει, ας απομακρυνθούν από εμένα. Και τότε θα βρεθώ (βρίσκομαι) έτοιμος για την έρευνα των εντολών του Θεού. Αντιλαβού: Διότι, εάν εσύ <ο ίδιος> με βοηθήσεις ως Θεός, τότε μπορώ να ζήσω κατά Θεόν. Και μη με καταισχύνεις: Τότε, όταν θα αποδίδεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Βοήθησόν μοι: Δηλαδή, αυτός που έχει αδιάλειπτα τη βοήθεια του Θεού, αυτός ασφαλώς έχει σωθεί. Και μελετήσω: Διότι, αναντίρρητα, εκείνος που αφιερώνεται στη μελέτη των δικαιωμάτων, ευαρεστεί τον Θεό. Εξουδένωσας: Διότι ο Θεός μισεί όλους όσους αποστατούν από αυτόν. Ότι άδικον: Διότι από την αδικία και την παρανομία γεννούν τέτοιοι άνθρωποι τους λογισμούς τους. Παραβαίνοντας: Διότι οι ασεβείς παρέρχονται σαν σκιά ή καπνός· επειδή δεν έχουν πραγματική υπόσταση. Διά τούτο: Για να μην περιπέσω και εγώ στα ίδια κακά, λέει ο [άνθρωπος] που ζει κατά Θεόν.

Διότι τέτοια είναι τα καυχήματα των αγίων. Και σε άλλον ψαλμό, άλλωστε, λέει: Μήπως δεν μίσησα, Κύριε, εκείνους που σε μισούν, και δεν κατατηκόμουν εξαιτίας των εχθρών σου; Με τέλειο μίσος τους μίσησα· έγιναν εχθροί μου. Όπως ακριβώς εκείνος που αγαπά το φως απεχθάνεται το σκοτάδι, έτσι και εκείνος που αγαπά τον νόμο του Θεού μισεί τους παράνομους λογισμούς και τις πράξεις, και η αποστροφή προς αυτά αποτελεί αγάπη προς τις επαγγελίες του νόμου. Αυτός, λοιπόν, που βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση, αναφωνεί: Βοηθός μου και αντιλήπτοράς μου είσαι εσύ· στους λόγους σου ήλπισα.