Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:116

Εγώ, αγαπητοί, σας έγραψα αυτά όχι επειδή έχω αποδείξει την αλήθεια με τα έργα μου, αλλά συμβουλεύοντάς σας ως αδελφός. Αν δεν με είχε βοηθήσει ο Κύριος, παρά λίγο η ψυχή μου θα είχε κατοικήσει στον άδη. Γι' αυτό και σας παρακαλώ εγώ, ο πιο άθλιος των ανθρώπων, να δεηθείτε για εμένα στον Κύριο, ώστε να εξαλειφθεί το πλήθος των αμαρτιών μου πριν από το τέλος, για να μην ντροπιαστώ ως προς την προσδοκία μου, και την ώρα του θανάτου να με επιβλέψει σύμφωνα με το πλήθος των οικτιρμών του, και μέσω πιστών και φωταγωγών αγγέλων να οδηγήσει την αμαρτωλή μου ψυχή, μαζί με τις δικές σας ψυχές, στην ανάπαυση των δικαίων. Διότι τι λογής φόβο και τρόμο νομίζετε ότι έχει η ψυχή εκείνη την ώρα; Επειδή αν αυτός που ταξιδεύει σε μακρινή χώρα στέκεται και απορεί, βλέποντας ξένο λαό και αλλόγλωσση γη, που ποτέ δεν είχε δει, σε τι φόβο νομίζετε ότι θα βρίσκεται η ψυχή, όταν μεταβαίνει από αυτόν τον κόσμο στον μελλοντικό, βλέποντας τότε όσα ποτέ δεν είχε δει; Γι' αυτό, ας φροντίσουμε για τα εκεί, αγαπητοί, με όλη μας την ψυχή και την καρδιά. Ας υπηρετήσουμε τον Θεό με όλη μας την ισχύ. Ας τηρήσουμε τις εντολές του με όλη μας τη δύναμη.

Έκλινα: Στερέωσα δηλαδή <την καρδιά μου> στο να πράττω πάντοτε τα δικαιώματα του Θεού, λέει ο πιστός άνθρωπος, διότι η ανταπόδοση είναι αιώνια. Παρανόμους: Διότι ο πιστός πρέπει να μισεί όλους όσους πράττουν αντίθετα προς τον νόμο· διότι έτσι τηρείται ο νόμος. Βοηθός μου: Φρουρούμενος με τη βοήθεια του Θεού, ο άνθρωπος τηρεί με ασφάλεια τους λόγους του Θεού. Εκκλίνατε: Ο λόγος απευθύνεται προς τους δαίμονες και τους κακοποιούς ανθρώπους, οι οποίοι πάντοτε αντιτίθενται στον πιστό. Αυτοί, λέει, ας απομακρυνθούν από εμένα. Και τότε θα βρεθώ (βρίσκομαι) έτοιμος για την έρευνα των εντολών του Θεού. Αντιλαβού: Διότι, εάν εσύ <ο ίδιος> με βοηθήσεις ως Θεός, τότε μπορώ να ζήσω κατά Θεόν. Και μη με καταισχύνεις: Τότε, όταν θα αποδίδεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Βοήθησόν μοι: Δηλαδή, αυτός που έχει αδιάλειπτα τη βοήθεια του Θεού, αυτός ασφαλώς έχει σωθεί. Και μελετήσω: Διότι, αναντίρρητα, εκείνος που αφιερώνεται στη μελέτη των δικαιωμάτων, ευαρεστεί τον Θεό. Εξουδένωσας: Διότι ο Θεός μισεί όλους όσους αποστατούν από αυτόν. Ότι άδικον: Διότι από την αδικία και την παρανομία γεννούν τέτοιοι άνθρωποι τους λογισμούς τους. Παραβαίνοντας: Διότι οι ασεβείς παρέρχονται σαν σκιά ή καπνός· επειδή δεν έχουν πραγματική υπόσταση. Διά τούτο: Για να μην περιπέσω και εγώ στα ίδια κακά, λέει ο [άνθρωπος] που ζει κατά Θεόν.

Και δεν θα τις ακολουθήσω απλώς, αλλά θα τις ερευνήσω με κάθε ακρίβεια, ώστε τίποτα από αυτά να μη μου διαφύγει, αλλά να εκπληρώσω τα πάντα, όσα ενετείλατο ο Κύριος των πάντων. Στήριξέ με σύμφωνα με τον λόγο σου, και δώσε μου ζωή· και μην με ντροπιάσεις ως προς την προσδοκία μου. Εφόσον, λοιπόν, έχω αυτόν τον σκοπό, αξίωσέ με της δικής σου πρόνοιας, για να μη διαψευστώ στην ελπίδα μου και γεμίσω από ντροπή. Η δε λέξη «Λόγιον» εδώ σημαίνει την υπόσχεση, δηλαδή: χάρισέ μου τη σωτηρία που μου έχεις υποσχεθεί.

Ωδή γ'. Ουρανίας αψίδος. Περίδοξη και λογική πόλη του παμβασιλέως, Δέσποινα θεοχαρίτωτη, ικέτευε να γίνω κάτοικος της άνω πόλεως και μην διαψεύσεις την προσδοκία μου. Καταφύγιο του κόσμου, καύχημα των χριστιανών, σκέπη και προστασία όλων όσων ελπίζουν σε σένα, μην παραβλέψεις λοιπόν και εμένα που στηρίζομαι σε σένα, αλλά με το έλεός σου, Δέσποινα, σώσε με.

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΡΚΘ΄ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΕΠΙΜΟΝΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΟΡΑΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ Αδελφοί και πατέρες, σύντομος είναι από εμάς ο λόγος της παρακλήσεως, καθώς είμαστε πτωχοί και σε έργο και σε λόγο· ωστόσο είναι αναγκαίο να σας προτρέπουμε και να σας διεγείρουμε πνευματικά, όσο υπάρχει δύναμη. Διότι, εάν εκείνοι που τρέχουν στο στάδιο χρειάζονται τις φωνές ενθάρρυνσης όσων τους παρακολουθούν, και εάν εκείνοι που αγωνίζονται στους πολέμους έχουν ανάγκη από την εμψύχωση των συμμάχων τους· πολύ περισσότερο εσείς, που έχετε αναλάβει τον πόλεμο ενάντια στους αόρατους εχθρούς, έχετε ανάγκη να ενισχύεστε με παρακλητικούς λόγους και να καταρτίζεστε πνευματικά· για εσάς η πάλη δεν διαρκεί μία ημέρα, αλλά καθ' όλη τη διάρκεια του βίου· και σε αυτούς μεν που νικούν ανήκει ανεκλάλητος στέφανος αφθαρσίας, ενώ σε όσους ηττώνται όνειδος απέραντης αισχύνης. Αλλά είθε ποτέ να μην το πάθουμε αυτό, αδελφοί, ούτε να καταισχυνθούμε ως προς την προσδοκία μας· αντιθέτως, με επίμονη προσοχή και ανυποχώρητο αγώνα, ας κερδίσουμε με τη βοήθεια του Θεού τα νικητήρια κατά του διαβόλου. Διότι γνωρίζετε ότι και εκείνοι που διεξάγουν σωματικό πόλεμο βρίσκονται σε απόλυτη εγρήγορση. Λένε, μάλιστα, ότι αλλοιώνονται τα πρόσωπά τους, και φαίνονται άλλοι αντί για άλλους, τόσο λόγω του ελεγχόμενου θυμού τους όσο και λόγω της απόλυτης προσήλωσης του νου.